Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Αρθρο Ιάκωβου Ζαννίκου: Να μπουν μπροστά στους αγώνες και οι… περιπατητές

Αρθρο Ιάκωβου Ζαννίκου: Να μπουν μπροστά στους αγώνες και οι… περιπατητές

27


Το 2004 έφυγε και άφησε κληρονομιά στο 2005, εκατοντάδες χιλιάδες πνιγμένους από το φονικό σεισμό και το παλιρροϊκό (τσουνάμι) κύμα της Ινδονησίας, με χιλιάδες ορφανά και άστεγα σε παγκόσμιο επίπεδο και μια κατάσταση αμφιβολίας και ανωμαλίας, στις ακτοπλοϊκές μεταφορές – συγκοινωνίες, που βάζει την Χίο μας και όλη την Νησιωτική Ελλάδα, πραγματικά, σε κατάσταση ανάγκης.
Όταν το κόστος της θαλάσσιας μεταφοράς ανθρώπων και αγαθών επιβαρύνει το κόστος της διαβίωσης πάνω στα νησιά σε σύγκριση μ’ αυτό της Ηπειρωτικής Χώρας, τότε η παραμονή σ’ αυτά γίνεται προβληματικότατη κι αυτά απερημώνονται. Όταν οι Συνταξιούχοι και Ναυτικοί λαβαίνουν, την ίδια σύνταξη, οι Οικογένειες των Α.μ.Ε.Α., των Πολύτεκνων των Φοιτητών έχουν τα ίδια έσοδα μ’ αυτές της Ηπειρωτικής Χώρας κι επιβαρημένα έξοδα λόγω μεταφορών στη θάλασσα, γιατί να μείνουν στα Νησιά;
Όμως το κακό δεν σταματά εκεί. Επηρεάζεται και η εργασιακή δραστηριότητα. Το εμπόριο επιβαρύνεται – δουλεύει η αγορά της Τουρκίας και το παραεμπόριο ως φθηνότερη λύση, πέφτει η Τουριστική αγορά λόγω επιβάρυνσης κόστους και τα εργατικά χέρια δένονται και αυξάνεται η ανεργία. Μπαίνουμε πια σε στενά κοινωνικό καταστροφικό αποτέλεσμα.
Ναι, η απελευθέρωση της αγοράς, αναπτύσσοντας την ανταγωνιστικότητα, θα μπορούσε να φέρει ευτυχία στην Κοινωνία. Όμως πώς, θα γίνει αυτό, όταν το Κέρδος του Κεφαλαίου τα θέλει, όλα δικά του, χωρίς όρους στο παιχνίδι, χωρίς έλεγχο. Έλεγχο, από πού και ρύθμιση των συντελεστών στο παιχνίδι, από ποιόν. Μα δεν έχει την ευθύνη αυτή μόνο το συγκροτημένο Κράτος, αυτούς πού εκλέγουμε; Αν αυτοί που εκλέγουμε, σε όποια πλευρά του Κοινοβουλίου, των Τοπικών Φορέων κι αν βρίσκονται δεν καταλαβαίνουν την ευθύνη τους, δεν κάνουν το χρέος τους προς το Κοινωνικό σύνολο κι αφήνουν τα πάντα να λειτουργούν σε ρυθμό ζούγκλας τότε όλα πάνε προς το χειρότερο, κι όταν οι διαμαρτυρόμενοι, δίκαια κατεβαίνουν στα λιμάνια, σταματούν πλοία, στα Νησιά και στην Ηπερωτική Χώρα, με ποιο δικαίωμα κάποιοι ….Διευθύνοντες Σύμβουλοι  (Ν.Ε.Λ.), τους χρωματίζουν και τους κατατάσσουν στους οπαδούς του Κ.Κ.Ε.; είναι βέβαια γνωστή η τέχνη, η τάση θα έλεγα αυτού του κυρίου, του … “βαφέα” σε κόκκινο, αλλά μάλλον …. Εκείνον εκθέτει. Μα, αν πραγματικά αυτό το πολιτικό κόμμα είχε τόσους οπαδούς, δεν θα μπορούσε να ήταν και Κυβέρνηση; Κι ακόμη βέβαια, κι αν είναι το μόνο κόμμα που συμπορεύεται με τις ανάγκες του λαού, φανερά, γιατί να υπάρχει κι άλλη ερμηνεία;
Σ’ αυτή την άλλη ερμηνεία, θα ήθελα να εμμείνω για λίγο. Ή προβοκατόρικα αποδίδεται, για να δημιουργεί διάσπαση στους διαμαρτυρόμενους, που στην πλειοψηφία τους ανήκουν, όλοι και χωριστά, στο δικό τους “πολιτικό πιστεύω” ή αυτό οφείλεται στους κάποιους Ιθύνοντες, Συλλογικών Φορέων, που όπως αφήνονται να λειτουργούν με ανεύθυνη απραγία, που μπορεί ακόμη να χαρακτηρισθεί και ως εχθρική στα δίκαια διεκδικούμενα των διαμαρτυρομένων, συμπεριφορές, που μετρώνται, από τους Διευθύνοντες Συμβούλους και Κρατικούς Διαχειριστές, διατηρώντας έτσι την ανωμαλία. Αλήθεια, αυτοί οι Συλλογικοί Φορείς και ιδιαίτερα οι συγγενικοί των Ναυτικών, που διατηρούνται πληρώματα, κατά πλειοψηφία, ακόμη, στα Ελληνικά πλοία τι ρόλο παίζουν;  Είναι σύλλογοι “περιπατητικοί, καφενόβιων ή φιλανθρωπικοί;” Απ’ ότι επίσημα δείχνεται δεν είναι πάντως φιλανθρωπικοί, επώνυμα.
Αν λοιπόν βέβαια, παρερμηνεύεται το Καταστατικό τους, που καθαρά λέει “σκοπός του Φορέα είναι, η προάσπιση και διεκδικητικότητα  των δίκαιων συμφερόντων των Μελλών τους, εν ενεργεία και Συνταξιούχων”, τότε και οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι και οι άλλοι Συμπολίτες και Τοπικές αρχές, μετρούν ανάλογα, και δίνουν λύσεις ….χωρίς λύση. Έχουν μεγάλη ευθύνη.
Επώνυμα, να μπουν μπροστά και στην καταστροφή του ΤΣΟΥΝΑΜΙ της Ινδονησίας και στο ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, για να μετρήσουν και ανάλογα στην Χίο, για τα φιλανθρωπικά και διεκδικητικά τους αισθήματα



Ιακωβος Κ. Ζαννίκος
Συνταξιούχος Πλοίαρχος Ε.Ν.