Αρχική Πολιτισμός Σήμερα η κηδεία του γλύπτη- ακαδημαϊκού Γ. Παππά, δημιουργού της “Δόξας”

Σήμερα η κηδεία του γλύπτη- ακαδημαϊκού Γ. Παππά, δημιουργού της “Δόξας”

122



Ο δημιουργός της “Δόξας”, του αγάλματος του Κοραή (στη Χίο), γλύπτης και ακαδημαϊκός Γιάννης Παππάς έφυγε σε ηλικία 92 ετών, τη Δευτέρα το βράδυ, 17 Ιανουαρίου στο σπίτι του στην Αθήνα και σήμερα Πέμπτη στις 2.30 μ.μ. θα γίνει η κηδεία του στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Το άρθρο που ακολουθεί είναι από την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:
 
“Ενας από τους πιο γνήσιους Ελληνες τεχνίτες της πλαστικής ύλης, ο γλύπτης και ακαδημαϊκός Γιάννης Παππάς, πέθανε προχθές το βράδυ στο σπίτι του σε ηλικία 92 ετών. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Πέμπτη στις 2.30 μ.μ. στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Η τέχνη του Γιάννη Παππά συνυπήρξε αρμονικά με τους ανθρώπους σε δημόσιους και κλειστούς χώρους, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο ίδιος δεν απομακρύνθηκε ποτέ από τον άνθρωπο, από την ακτινοβολία της μορφής και της έκφρασής του.
Παρίσι, Αθήνα, Αλεξάνδρεια, Αθήνα είναι μια σημαντική διαδρομή του, η οποία συνδέεται με διαφορετικές περιόδους της ζωής του. Ο Γιάννης Παππάς γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1913 στην Κωνσταντινούπολη, γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Παππά και της Ελένης Φ. Φωτιάδη. Εφτασε στην Αθήνα το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ύστερα από μια σύντομη παραμονή της οικογένειάς του στην Κέρκυρα. Αργότερα βρέθηκε στο Παρίσι όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole Superieure des Beaux Arts και εξέθεσε έργα του.


Το 1935 φιλοτέχνησε προτομή του ζωγράφου Ανδρέα Βουρλούμη, ενώ την επόμενη χρονιά αποκάλυψε σε φυσικό μέγεθος άγαλμα του γλύπτη Χρήστου Καπάλου. Το 1937 του απονεμήθηκε το Χρυσό Μετάλλιο στη διεθνή έκθεση των Παρισίων, ενώ στη συνέχεια φιλοτέχνησε άγαλμα του ζωγράφου Γιάννη Μόραλη και ολοκλήρωσε το πρόπλασμα του ανδριάντα του Αδαμάντιου Κοραή για να επιστρέψει στην Ελλάδα, προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Τον Δεκέμβριο του 1944 κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό υπηρετώντας στην Ανωτέρα Ναυτική Διοίκηση Αλεξανδρείας. Στην Αλεξάνδρεια όπου παρέμεινε μέχρι και το 1951 είχε την ευκαιρία να μελετήσει τα μνημεία της αιγυπτιακής τέχνης στο Κάιρο και την Ανω Αίγυπτο, αλλά και να φιλοτεχνήσει έργα εμπνεόμενος από τους ανθρώπους και τη σπουδαία τέχνη της Αιγύπτου.


Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται ο μαρμάρινος ανδριάντας του Ελευθερίου Βενιζέλου, άγαλμα του Ευάγγελου Παπανούτσου, ανδριάντες των Γεωργίου Καραϊσκάκη, Ευάγγελου Αβέρωφ Τοσίτσα, Παντελή Πρεβελάκη, στρατηγού Μακρυγιάννη, Ιωνα Δραγούμη, άγαλμα του Οδυσέα Ελύτη κ.ά.


Τη δεκαετία του ’70 ο Γιάννης Παππάς εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας και το 1980 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 1992 η Εθνική Πινακοθήκη οργάνωσε αναδρομική έκθεση του γλύπτη.


Χαρακτηριστικό της πορείας του Γιάννη Παππά είναι το δικό του απόσπασμα, όπως δημοσιεύεται στην έκδοση “Γιάννης Παππάς-Γλυπτική”, η οποία κυκλοφόρησε το 2002 από τις εκδόσεις “Αδάμ”. Εγραφε, λοιπόν, στις 9 Αυγούστου του 2000: “Απόψε δεν είχα ύπνο, μέσα στην ηρεμία και τη σιωπή της νύχτας έγινε ένα είδος συνωστισμού στο νου μου. Στην ψυχή μου μαζεύτηκαν πάρα πολλά έργα που μου ζητούσαν να έχουν κι αυτά μια θέση στις σημειώσεις μου”, γράφει ο γλύπτης και ανακαλεί τους Αλεξανδρινούς νέους και τα κορίτσια, την Αζίζα, τη μικρή Βεδουίνα, την περίεργη γυναίκα που είχε για μοντέλο επί πολλά χρόνια.


“Υστερα είχαν σειρά όσα δημιούργησα στην Αθήνα, ο νέος της Κατοχής, τα αμέτρητα παιδάκια, οι μελέτες για τους ποιητές, Σολωμό, Κάλβο, Παλαμά, Σικελιανό, αυτούς που διάβαζα στην Κατοχή. Υστερα, όλη αυτή η σειρά γλυπτών που έγιναν μεταξύ των ετών 1957-67. Περνούν γρήγορα από τη μνήμη μου και φτάνω στα τελευταία χρόνια: Η Ιοκάστη, η Διοτίμα, ο Ζευς και η Αίγινα, ο Ομηρος”.



Γ.Ε.ΚΑΡ.- ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ”