Αρχική Απόψεις Aρθρα Ιάκωβος Μπριλής: Υπάρχουν κι αυτά στην Παιδεία….

Ιάκωβος Μπριλής: Υπάρχουν κι αυτά στην Παιδεία….

14


Υπάρχουν κι αυτά στην Παιδεία…. 
    


                   


Βαθμολογήσαμε. Μη μας πυροβολήσετε!!
                                                       
                                                                                   Ιακώβου Μπριλή
                                                                                         Μαθηματικού
                                                                                  Μέλους Δ.Σ. ΕΛΜΕ ΧΙΟΥ.  
  
  Μόλις τελείωσε ένα πρώτο διδακτικό τετράμηνο στα Λύκεια (21 Ιανουαρίου) και τούτη η εβδομάδα είναι η εβδομάδα παράδοσης των βαθμολογιών που παρουσιάζουν όπως λένε όλοι την επίδοση των μαθητών μας στα μαθήματά τους.
  Τώρα ετοιμάζονται οι έλεγχοι προόδου και απουσιών , σφραγίζονται και θα παραδοθούν εντός των ημερών  στους γονείς και κηδεμόνες. Φυσικά, θα ακολουθήσουν επιτόπου οι οφειλόμενες εξηγήσεις των βαθμών και ας δεχτούμε ότι οφείλουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί αυτό να το κάνουμε.


 Ωστόσο  εκείνη την ώρα παράδοσης των βαθμολογιών ,  ομολογούμε  ότι πολλοί πό εμάς τους εκπαιδευτικούς  νοιώθουμε  πολύ αμήχανα ίσως και άσχημα!  
  Μη φανταστείτε πως έχουμε τύψεις για τους βαθμούς που βάζουμε .Δεν λέμε πως είμαστε οι αλάνθαστοι ή οι απόλυτα δίκαιοι κριτές , τουλάχιστον θεωρούμε ότι “ζυγίζουμε” κατά το δυνατόν τα παιδιά κάθε τάξης και προσπαθούμε  να μη είμαστε εν γνώσει μας βλαπτικοί για κανένα μαθητή μας. Απεναντίας μάλιστα , προσφέρουμε μεγαλύτερους βαθμούς από τους πρέποντες λαμβάνοντας υπόψη πολλούς γενικότερους ή και ειδικότερους παράγοντες!
 Αλλά για να επανέλθουμε στην αμηχανία και το άσχημο συναίσθημά μας.
Αυτό, με λύπη το λέμε, ότι  προκαλείται  από το γεγονός της διάθεσης κάποιων γονέων ή κηδεμόνων οι οποίοι ενώ εμφανίζονται για πρώτη φορά στη σχολική χρονιά  έχουν μία στάση “μάλλον επιθετική” λες και θέλουν  να μας “στήσουν στη γωνία” για να απολογηθούμε για το βαθμό που βάλαμε. Λες κι  είχαμε προηγούμενα με το παιδί τους το οποίο μας έγραψε δύο και τρία στα τεστ του, δεν σηκώθηκε ποτέ στον πίνακα παρά την πρόσκλησή μας ή δεν συμμετείχε στην εκπαιδευτική διαδικασία του μαθήματός μας .
 Κι όμως , αυτή την εικόνα που διαμορφώθηκε ένα ολόκληρο τετράμηνο δεν την γνώριζε  κανείς από αυτούς τους διαμαρτυρόμενους. Διερωτόμαστε πότε  ήλθαν να ρωτήσουν , να ενδιαφερθούν , να ακούσουν κάποιες επισημάνσεις μας και να διορθώσουν με νουθεσίες την πορεία του παιδιού τους ;
Δυστυχώς , στην εποχή μας είναι φανερό ότι έχει αλλάξει η νοοτροπία μας και στο ζήτημα της κηδεμονίας. Στο σχολείο, (τουλάχιστον με βάσει προσωπικές παρατηρήσεις μου) φαίνεται να  εμφανίσθηκε  περίπου  το 10% των κηδεμόνων , οι άλλοι δεν λέμε είναι απασχολημένοι με τη δουλειά τους αλλά δεν μπορούν να διαθέσουν μια ώρα το τετράμηνο για την ενημέρωση της προόδου του παιδιού τους;
     Μήπως φτάσαμε στο όριο να σημαίνει κηδεμονία μια υπογραφή στην καρτέλα μαθητή , μια παραλαβή των βαθμών συνοδευόμενη από παράπονο και διαμαρτυρία και δεν ενδιαφερόμαστε για την ουσία;
 Κι επειδή πάντα υπάρχει καιρός αν υπάρχει θέληση , καλείται  ο  κάθε γονιός και κηδεμόνας να  αναλογισθεί το πραγματικό συμφέρον του παιδιού του που είναι η απόκτηση γνώσεων και αγωγής και να  μη συμμαχεί εύκολα και αβασάνιστα με το παιδί σε άλλοθι και δικαιολογίες. Άραγε πρέπει να  “πυροβολεί τους εκπαιδευτικούς για τους ανούσιους βαθμούς”; 

(Απαραίτητη διευκρίνιση: Το κείμενο γράφτηκε πριν την παράδοση των βαθμών των Λυκείων, δεν έχει κανένα συγκεκριμένο αποδέκτη προσωπικά, αλλά αναφέρεται γενικά και αόριστα σε ένα ακόμα  φαινόμενο των καιρών!).