Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Γαϊσίδης, “εντολή νομάρχη”: Ένα νέο διοικητικό δόγμα (άρθρο στο ΒΙΓΛΑΤΟΡΑ)

Γιάννης Γαϊσίδης, “εντολή νομάρχη”: Ένα νέο διοικητικό δόγμα (άρθρο στο ΒΙΓΛΑΤΟΡΑ)

53


Η “εντολή νομάρχη”: Ένα νέο διοικητικό δόγμα


Αρθρο του Γιάννη Γαϊσίδη στο διαδικτυακό τόπο www.viglatoras.info :

Οι τελευταίες πράξεις του νομάρχη καθώς και δηλώσεις του για το πώς αντιλαμβάνεται το θεσμικό του ρόλο αποδεικνύουν κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι το παρακράτος που έχει σχεδιάσει αρχίζει πλέον να εδραιώνεται υπό την ανοχή των αρμόδιων κρατικών ελεγκτικών οργάνων.
Ας δούμε όμως ποιες ήταν οι πράξεις και δηλώσεις που μας οδηγούν αβίαστα στο ανωτέρω συμπέρασμα.
Τον Οκτώβριο του 2004 στην περιοχή Βίρι κλείνει ο δρόμος λόγω κατολισθήσεων. Για την επιδιόρθωσή του, αλλά και για την αποκατάσταση άλλων ζημιών από τις θεομηνίες, με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, δίνονται στη Ν.Α. Χίου 500.000 €.
Το Νοέμβριο το νομαρχιακό συμβούλιο αποφασίζει να εντάξει το έργο του Βίρι στο έργο “Αποκαταστάσεις στις Υποδομές του Ν. Χίου” με προϋπολογισμό 500.000 €, οι οποίες θα προέρχονται 205.000 € από την επιχορήγηση του Υπουργείου και οι 295.000 € από τους ίδιους πόρους (ΚΑΠ) της Ν.Α.
Από την επόμενη μέρα της απόφασης αυτής μπορούσε η νομαρχία να κινήσει όποια διαδικασία πίστευε ότι θα οδηγούσε σε ταχύτατη έναρξη των εργασιών. Θα μπορούσε π.χ. άμεσα να ζητήσει από το Τεχνικό Συμβούλιο του Νομού να χαρακτηρίσει το έργο ως επείγον και την ίδια μέρα να αποφασίσει η Νομαρχιακή Επιτροπή της Ν.Α. για τον τρόπο ανάθεσης του έργου, όπως προβλέπεται από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
Έγιναν όλα αυτά; Όχι. Μήπως έγιναν μετά από έναν μήνα, δύο, τρεις; Όχι. Ιδού όμως τι έγινε.
Μετά από τέσσερις μήνες ο νομάρχης ξαφνικά διαπιστώνει από μόνος του το “κατεπείγον” και αναθέτει απευθείας το έργο σε εργολάβο χωρίς καμία απόφαση οποιουδήποτε οργάνου. Έτσι ξεκινά ένα έργο χωρίς καν σύμβαση με τον κατασκευαστή, χωρίς επίβλεψη, αφού το έργο στερείται νομιμότητας, χωρίς στοιχειώδεις μελέτες και χωρίς κανείς να γνωρίζει με ποιον τρόπο θα πληρωθεί για τις εργασίες του ο κατασκευαστής. Αυτό προφανώς το γνωρίζει μόνο ο νομάρχης.
Όταν η τοπική εφημερίδα “ΠΟΛΙΤΗΣ”, με φωτογραφίες και ρεπορτάζ, αποκαλύπτει πριν από λίγες μέρες το συμβάν και ρωτάται ο νομάρχης, απαντά ότι το έργο είναι “κατεπείγον” και δεν μπορούσε να περιμένει. Το γεγονός ότι το κατεπείγον το διαπίστωσε μετά από τέσσερις μήνες δεν τον ενοχλεί καθόλου. Και ούτε απάντησε ποτέ τι έκαναν ο ίδιος και οι υπηρεσίες του όλο αυτό το τετράμηνο. Μέσα σε ένα μόλις μήνα μπορούσε να το δημοπρατήσει και να αποφύγει την απευθείας ανάθεση.
Γιατί λοιπόν περίμενε τέσσερις μήνες και με αυθαίρετο τρόπο προχώρησε στην ανάθεση; Και όταν ρωτάται από δημοσιογράφο του “ΠΟΛΙΤΗ” πώς θα πληρωθεί ο εργολάβος, αν τελικά γίνει η δημοπράτηση και το αναλάβει άλλος το έργο τότε ο νομάρχης απαντάει : “Αυτοί τα βρίσκουν μεταξύ τους”. Δήλωση – μνημείο προερχόμενη από έναν νομάρχη, που θεσμικά υποτίθεται ότι ο ρόλος του είναι να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Πώς και γιατί τα βρίσκουν μεταξύ τους; Πώς και γιατί ο νομάρχης το αποδέχεται αυτό περίπου ως αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο; Γιατί μετατρέπεται σε αρωγό των άνομων εργολαβικών συμφερόντων αντί να είναι ο βασικός κυματοθραύστης αυτών;
Αλλά ο νομάρχης δε σταματάει εδώ. Προχωράει ακόμα παραπέρα. Δηλώνει μέσα στο νομαρχιακό συμβούλιο ότι “δε θα μου υποδείξει ούτε η μειοψηφία ούτε ο Εισαγγελέα τι θα κάνω αν υπάρχει κάτι κατεπείγον”. Ποιος διαπίστωσε το “κατεπείγον”; Ο ίδιος. Πότε; Μετά από τέσσερις μήνες αδράνειας. Με ποια διαδικασία ανατέθηκε το έργο; “Με εντολή νομάρχη”, δηλώνει απροκάλυπτα μέσα στο νομαρχιακό συμβούλιο, αναγορεύοντας τον εαυτό του σε νομοθέτη, αφού “εντολή νομάρχη” υπάρχει μόνο στους μηχανισμούς του παρακράτους που με συνέπεια προσπαθεί να εδραιώσει.
Η περιφρόνηση των αιρετών θεσμών της δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης δεν έχει προηγούμενο. Η μειοψηφίες των αυτοδιοικητικών θεσμών και ο Εισαγγελέας δεν έχουν κανένα ρόλο, στη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος, όπου η “εντολή νομάρχη” ανάγεται σε κυρίαρχο διοικητικό δόγμα. Μία καθαρά παρακρατική αντίληψη που εκτρέφεται από την αδράνεια και ανοχή των υπερκείμενων κρατικών οργάνων της δημοκρατικής μας και συντεταγμένης πολιτείας. Δυστυχώς τα υπουργεία απλώς χρηματοδοτούν, χωρίς να ενδιαφέρονται για τη διαχείριση των χρημάτων του φορολογούμενου πολίτη και η Περιφέρεια αρκείται σ’ έναν απλό γραφειοκρατικό ρόλο απεμπολώντας το θεσμικό παρεμβατικό της χαρακτήρα και τα ελεγκτικά της δικαιώματα.
Όμως, η εδραίωση ενός παρακράτους, με τα χαρακτηριστικά που περιγράψαμε, πέραν της εκτροπής από τη δημοκρατική ομαλότητα, έχει ως άμεση συνέπεια την αναποτελεσματικότητα. Τα παράνομα μπαζώματα που έγιναν στο Βίρι με “εντολή νομάρχη”, με τις προχθεσινές βροχές έφυγαν και ο δρόμος και πάλι παρουσίασε το αρχικό πρόβλημα. Ποια ήταν η απάντηση του νομάρχη γι αυτό; Μα προφανώς το ότι “αυτό δείχνει ότι το έργο είναι κατεπείγον”. Καμιά κουβέντα και πάλι γιατί διαπιστώνεται το κατεπείγον μετά από τέσσερις μήνες και ποιος τελικά είναι αυτός που πρέπει να το διαπιστώσει. Ο νομάρχης δεν αισθάνθηκε ούτε προς στιγμήν την ανάγκη να απολογηθεί για το γεγονός ότι, παρόλο που παρανόμως ανέθεσε το έργο, αυτό άρχισε να κατασκευάζεται χωρίς στοιχειώδεις μελέτες χωρίς επίβλεψη και οι εργασίες που έγιναν πήγαν κυριολεκτικά στο βρόντο και δεν έφεραν κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Ποιος θα τις πληρώσει; Με ποιον τρόπο θα πληρωθούν; Ποιος υπηρεσιακός παράγοντας θα βρεθεί να πιστοποιήσει τις εργασίες; Πέραν του νομάρχη κανείς δε γνωρίζει. Και κατά πάσα πιθανότητα κανένα κρατικό όργανο δεν πρόκειται να ασχοληθεί με το θέμα.
Ο φορολογούμενος πολίτης είναι για άλλη μία φορά το θύμα. Και η τοπική μας κοινωνία έρμαιο των διαθέσεων μιας αναποτελεσματικής και επικίνδυνης διοίκησης, που δε σέβεται ούτε τους θεσμούς ούτε τους πολίτες.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΑΪΣΙΔΗΣ
gaisidis@viglatoras.info