Αρχική Πολιτισμός ΒΙΒΛΙΟ- Λίτσα Καραμπίνη: “Παραμύθι από χώμα και νερό”

ΒΙΒΛΙΟ- Λίτσα Καραμπίνη: “Παραμύθι από χώμα και νερό”

15


Το μυθιστόρημα της Λίτσας Καραμπίνη με τίτλο “Παραμύθι από χώμα και νερό” μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ. Είναι το τέταρτο κατά σειρά βιβλίο της συγγραφέας που κυκλοφορεί.
Τα προηγούμενα τρία είναι τα εξής:
– “Κορίτσια με καλή ανατροφή” ΑΡΜΟΣ
– “Από πού πάνε για τον παράδεισο” ΑΡΜΟΣ
– “Γεννημένη ξανά” ΑΡΜΟΣ
Το “Παραμύθι από χώμα και νερό” είναι ένα παραμύθι αλληγορικό, τρυφερό, σκληρό και βαθιά ανθρώπινο, που απευθύνεται σε ενήλικες, γραμμένο όμως με χιούμορ και ευαισθησία. Είναι μια πρόταση τολμηρή και πρωτότυπη, που ασφαλώς θα γοητεύσει όσους κάποτε ονειρεύτηκαν να χτίσουν από την αρχή έναν καλλίτερο κόσμο.
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ
Τα παλιά αγαπημένα παραμύθια τα ξέχασαν πια οι άνθρωποι που ζουν στον Πολιτισμένο Κόσμο, ένα κόσμο σκληρό και αφιλόξενο, που με ιλιγγιώδη ταχύτητα κάνει το μέλλον παρελθόν και προβάλλει στα έκπληκτα μάτια τους ένα αμήχανο παρών.
Γι αυτό και η πονηρή γιαγιά Σοφία, με πρόσχημα μια παλιά ξεχασμένη βαλίτσα, έστειλε τον εγγονό της τον Κοκκινοσκουφίτσο, (τον μόνο ήρωα της Χώρας των Παραμυθιών χωρίς δικό του παραμύθι), μαζί με τη Χιονάτη, τον Πήτερ Παν, τη Σταχτοπούτα και τον Κοντορεβιθούλη, σ΄ ένα ταξίδι αναζήτησης των ανεκπλήρωτων ονείρων τους, με τη δόλια υπόσχεση ότι ο Πολιτισμένος κόσμος είναι αγγελικά πλασμένος κι εκεί θα συναντήσουν τα ιδανικά τους και θα εκπληρωθούν όλα τους τα όνειρα, μια και οι ήρωες των παραμυθιών είχαν κι εκείνοι όνειρα ανεκπλήρωτα καθώς ποτέ δεν “έζησαν αυτοί καλά”, όπως κι εμείς δεν “ζήσαμε καλλίτερα”.
Κι έτσι οι ήρωες των παλιών παραμυθιών, ξετρύπωσαν από τον μύθο τους κι ύστερα από ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι, έφτασαν κάποτε μέχρι τον Πολιτισμένο Κόσμο.
Και σαν δεν ήξεραν ότι ο Κόσμος μας, χρειάζεται κι εκείνος ένα μύθο για να ζήσει, έτσι ανύποπτοι περιπλανιόντουσαν καιρό ανάμεσά μας.
Κι ύστερα τι έγινε;
Βρήκε ο Πήτερ Παν τη χαμένη του αθωότητα; Τον μεγάλο έρωτα η Χιονάτη; Ένιωσε ελεύθερη στον κόσμο των λευκών η μαύρη Σταχτοπούτα; Του Κοντορεβιθούλη το όνειρο για ένα κόσμο δίκαιο, βγήκε αληθινό; Κι ο Κοκκινοσκουφίτσος, βρήκε άραγε το δικό του παραμύθι;
Καημένα παιδιά…
Πού νάξεραν πως όλα αυτά, ακόμη και για μας φαντάζουν ουτοπία.
Εκτός και αν…”.