Αρχική Απόψεις Aρθρα Περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ: ΜΑΣΤΙΧΑ- Μια άλλη άποψη

Περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ: ΜΑΣΤΙΧΑ- Μια άλλη άποψη

11


Επίκαιρο είναι το άρθρο που φιλοξενείται στο 2ο τεύχος του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ (που αυτοπροσδιορίζεται ως “αυτοδιαχειριζόμενο έντυπο αντι-πληροφόρησης, αντι- ενημέρωσης και δεν επιχορηγείται από κανέναν”), με αφορμή τη Γενική Συνέλευση των αντιπροσώπων στην Ενωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου το πρωί του Σαββάτου που σύμφωνα με την πρόσκληση έχει θέμα ενημέρωση για την πορεία της MEDITERRA, το σχέδιο ανάπτυξης και τροποποίηση καταστατικού- άνοιγμα της μετοχικής σύνθεσης της εταιρείας.


“Δεν χρειάζέται να αναλύσουμε την κοινή εκτίμηση όλων ότι η Μαστίχα ήταν και παραμένει ο πραγματικός θησαυρός και πηγή πλούτου  όχι μόνο για τους παραγωγούς αλλά και για όλους τους κατοίκους της Χίου.
Αλλά αυτή η πραγματικότητα δεν είναι εξασφαλισμένη αν δεν ισχύει μια βασική προϋπόθεση.
Να παραμείνει το προϊόν (συγκέντρωση, διάθεση, καθορισμός τιμής ) στον έλεγχο των παραγωγών. Στην εποχή , που όλα τα διαλύουν και τα ιδιωτικοποιούν είναι ζήτημα ζωής για τους παραγωγούς να κρατήσουν τη σημερινή συν/κή  μορφή οργάνωσή τους, έστω και αν  κατάφεραν να .την εκφυλίσουν. Με στόχο ένα άλλο αγροτικό  κίνημα ούτε κρατικό, ούτε ιδιωτικό.
Η σημερινή  Εξουσία της ΕΜΧ (ένα μείγμα κομματικής γραφειοκρατίας και νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών) αργά και σταθερά ως ικανοί διαχειριστές της καπιταλιστικής ανάπτυξης προσπαθούν να διαλύσουν ότι απόμεινε από τον Συνεταιριστική δομή της, γεγονός που θεωρούμε ότι θα έχει μελλοντικά  αρνητικές συνέπειες για τους παραγωγούς. 
Και το επιχειρούν με δύο τρόπους:  Ιδεολογικά (αυτό είναι το πρώτο και πιο σημαντικό) και οργανωτικά που αποτελεί το στόχο.
Συγκεκριμένα
* Προβάλλουν ως πιο αποτελεσματικές και μοναδικές αξίες τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στο όνομα του κέρδους   
* Δεν αποδέχονται καμιά  άλλη δραστηριότητα “που δεν είναι κερδοφόρα” κι ας έχει άλλα πολλαπλά κοινωνικά οφέλη.
*  Χλευάζουν και περιφρονούν τις αξίες του συνεργατισμού και της πολιτικής σκέψης. Όπως είναι η Συλλογικότητα στις αποφάσεις με διαδικασίες συνέλευσης, η  δημοκρατική λειτουργία των συν/σμών, συνεργασία, πολιτικές απόψεις και ασχολία με άλλα αγροτικά θέματα. Ενισχύοντας έτσι τον κομματισμό.
* Έτσι καταφέρνουν να περάσουν την αντίληψη ότι όλες αυτές οι διαδικασίες από τα κάτω είναι άχρηστες ανώφελες, βλαβερές ξεπερασμένες, αφού δεν φέρνουν χρήμα. Από τη στιγμή που πληρώνονται οι παραγωγοί  καλή τιμή τη μαστίχα, δεν χρειάζεται να ασχολούνται με τίποτα. Παράδειγμα  στους πιο πολλούς συν/σμούς δεν γίνονται καν εκλογές. Βγάζουν τους αντιπροσώπους τα δυο κόμματα εξουσίας με βάση τα ποσοστά τους.
* Στο οργανωτικό τομέα. Προχωρούν στην γνωστή μέθοδο του κατακερματισμού των δραστηριοτήτων, δημιουργώντας Ανώνυμες Εταιρείες (mediterra).
Το σημαντικό δε κομμάτι της διακίνησης τσίκλας στο εσωτερικό παραμένει σε ιδιώτη (πρόσφατα δόθηκε σε νέα εταιρεία την ΕΛΓΕΚΑ) και όχι στην ΕΜΧ παρά την οικονομική της δύναμη, και τα φοβερά, όπως προπαγάνδιζαν, πλεονεκτήματα της mediterra.
Η περίπτωση του Μουσείου, είναι επίσης χαρακτηριστική.
Το 1998 χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα Leader ΙΙ. Έπρεπε να παραδοθεί  το έργο μέχρι το 2000. Ολο αυτό το διάστημα τα ΜΜΕ, μας βομβάρδιζαν για το μεγάλο γεγονός της δημιουργίας Μουσείου  στο χώρο της ΕΜΧ. Ρεπορτάζ, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις από τον κ. καθηγητή Γ. Ζαχαράτο, ότι σύντομα το μουσείο θα είναι έτοιμο.
Τέσσερα χρόνια μετά, ανακοινώνουν ξανά την ίδρυση Μουσείου Μαστίχας και την ένταξή του σε ένα νέο πρόγραμμα  το INTERREG.
Με το βερμπαλιστικό και αλαζονικό λόγο που τους χαρακτηρίζει, η “νέα” επένδυση όπως την ονομάζουν δεν αφορά πια Μουσείο αλλά την επιχείρηση του “αιώνα”.
Τα Μουσεία συνήθως περιθάλπουν το “νεκρό παρελθόν” εκτός ίσως αν “βάλουν” και τους αγρότες ως  ζωντανά εκθέματα  του Μουσείου και ξεπεράσουν και το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης .
Τελικά, τι απέγινε το πρώτο μουσείο της  μαστίχας του πρώτου προγράμματος ;;   τι απέγινε  ο κ. καθηγητής;;.
* Στο χώρο των εργαζομένων επικρατεί σιωπή και συνηθίζουν να τους ξεχνούν και να ζουν στην σκιά.
Κι όμως με την εργασία τους, συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό στα κέρδη της ΕΜΧ, από τα οποία φυσικά δεν παίρνουν τίποτα. Εκτός μια κλίκα καλοπληρωμένων (κλασσική παλιά μέθοδος) στελεχών που δρουν ως πραιτοριανοί. Εδώ βλέπεις καθαρά τι σημαίνουν ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Μια και οι εργαζόμενοι είναι πάντα ο πιο αδύναμος κρίκος. Αυταρχισμός, περιφρόνηση, αδιαφάνεια, χωρίς δικαίωμα λόγου, η πολιτική του “διαίρει και βασίλευε” και με το ζωντανό συνδικαλισμό, στημένο στον τοίχο. Είναι τα χαρακτηριστικά της ιδιωτικής αντίληψης για τους εργασιακούς χώρους. Στην ΕΜΧ π.χ. οι εργαζόμενοι της Α.Ε   mediterra ακολουθούν τις συμβάσεις του ιδιωτικού τομέα. Ενώ έπρεπε να είναι συνεταιριστικοί υπάλληλοι, όπως όλοι οι εργαζόμενο στις θυγατρικές των συν/σμών . 
*  Όλα τα παραπάνω επέτρεψαν να συγκεντρωθεί η εξουσία (δηλαδή η πραγματική γνώση, που σου δίνει την δυνατότητα να παίρνεις και να περνάς τις αποφάσεις που θέλεις) σε μια μικρή ομάδα.
Ο κοινωνικός έλεγχος, από παραγωγούς και εργαζόμενους, μειώνεται στο ελάχιστο μέχρι να καταργηθεί. Φυσικά η φιλτραρισμένη ενημέρωση που γίνεται από τους ίδιους , δεν έχει καμιά σχέση με τον έλεγχο, αφού δεν δίνει την δυνατότητα σε κανένα να γνωρίζει την πραγματική διάσταση των γεγονότων.
Η ζωή έχει αποδείξει ότι στους νόμους της αγοράς, όπου υπάρχει εξουσία των λίγων και ανύπαρκτος  ο ουσιαστικός έλεγχος, ανοίγει ο δρόμος της διαφθοράς..
Στο  εμπόριο η τυφλή εμπιστοσύνη  βλάπτει σοβαρά, και οι “σωτήρες”  δεν υπήρξαν ποτέ . Αν θέλεις λέει να διαφθείρεις κάποιον δώστου εξουσία.
*  ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΤΑ Ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια , και Συνεταιρισμός  είναι σε σύγκρουση και κάποια στιγμή ένα απ’ τα δύο πρέπει να επικρατήσει.
Τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια υπήρχαν και υπάρχουν για να εξυπηρετούν, αυτό που λέει η λέξη, τους ιδιώτες και όχι κοινωνικές ομάδες.  Είναι αυτά τα κριτήρια που έχουν οδηγήσει στη φτώχεια και την εξαφάνιση εκατοντάδες αγρότες, που βλέπουν τα προϊόντα τους (Στο όνομα του ανταγωνισμού) να πουλιούνται  πανάκριβα  και αυτοί  να παίρνουν ψίχουλα.
 Γιατί όμως η ΕΜΧ μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια έχει θετική ακόμα εξέλιξη για τους παραγωγούς;  Κατά την άποψή μας συνέβαλαν τα παρακάτω:
1) Η μαστίχα είναι μοναδικό προϊόν που δεν είχε μέχρι τώρα ανταγωνισμό. Αυτό ήταν και παραμένει ακόμα η δύναμη της. Γι’ αυτό κάθε σύγκριση με την κατάσταση των άλλων συνεταιρισμών  με μεγάλο ανταγωνισμό στα προϊόντα τους (λάδι, σταφίδα , καπνά κ.λ.π. ) είναι ανεδαφική και παραπλανητική.
2) Η  ΕΜΧ ήταν ήδη δυνατός οικονομικά συνεταιρισμός.
3) Η  θετική ανταπόκριση των καταναλωτών, στην εποχή μας για τα οικολογικά και φυσικά προϊόντα ,είτε στη διατροφή είτε στην φαρμακευτική
4) Περνάει τη μεταβατική περίοδο, που προετοιμάζεται το έδαφος, για να περάσουν τα υπόλοιπα. Τα “ιδιωτικοοικονομικά  κριτήρια”  λοιπόν σ’ αυτή τη φάση, μπορούν και πρέπει να αποδώσουν χρήμα στους παραγωγούς. Γιατί το χρήμα είναι το ισχυρό δόλωμα για να περάσουν οι πιο σημαντικές αποφάσεις στην κατάλληλη στιγμή. Σε μια κοινωνία αλλοτριωμένη, από το χρήμα, χωρίς πολιτική συνείδηση και με πελατειακές σχέσεις με τα κόμματα, η ιδιωτικοποίηση της ΕΜΧ μπορεί να περάσει εύκολα. Είναι αυτά τα ίδια κριτήρια  που θα φέρουν και το πρόβλημα που μέχρι τώρα δεν είχε. -Τον Ανταγωνισμό.
 Οι απόψεις μας άρχισαν ήδη να επιβεβαιώνονται γιατί όπου υπάρχει κέρδος εμφανίζονται  οι Ανταγωνιστές και ο Ανταγωνισμός..  Ο πρώτος δυνατός ανταγωνιστής ο κ. Μπελλές (, ο πρώην  πρόεδρος της ΕΜΧ και πρώην σύμβουλος του κ. Πάχτα,) φτιάχνει το δεύτερο εργοστάσιο  τσίκλας με μαστίχα  Θα υπάρξει, σκληρός ανταγωνισμός σε μια σημαντική  για την ΕΜΧ δραστηριότητα. Γιατί όπως λέει ο ίδιος , σε συνέντευξή του , “είναι μονόδρομος για κάθε εταιρεία συνεχώς να ανεβαίνει και να μεγαλώνει. Μοιραία πρέπει να λειτουργήσει ανταγωνιστικά”.
 Όλα τα άλλα λοιπόν για “υγιή ανταγωνισμό” είναι για τους αδαής και ανιστόρητους. Γιατί ο μόνος υγιής όρος στον ανταγωνισμό είναι να εξαφανίσει  τον ανταγωνιστή του. Είναι αυτός ο ανταγωνισμός που θα ΄΄αναγκάσει΄΄ στη ίδρυση κι άλλων Ανώνυμων Εταιρειών ή στο άνοιγμα της ΕΜΧ σε ΄΄δυνατούς ΄΄ μετόχους ως ΄΄σωτήρες΄΄
Το δεύτερο   καθοριστικό όμως χτύπημα θα το δεχτεί η ΕΜΧ σε ένα άλλο δυνατό  χαρτί που διαθέτει  την αναγκαστικότητα ( νόμος που επιτρέπει  μόνο στην ΕΜΧ μπορεί να συγκεντρώνει και να διαχειρίζεται την μαστίχα).
Είναι ίσως ζήτημα χρόνου  να ΄΄θυμηθούν΄΄ οι κερδοσκόποι, που βλέπουν στην μαστίχα ένα καλό φιλέτο για κέρδος, ότι στην ΄΄ ελεύθερη αγορά και στον ελεύθερο ανταγωνισμό ΄΄  δεν μπορούν να υπάρχουν ΄΄μονοπώλια΄΄ Μόνο που εδώ δεν πρόκειται για τα γνωστά Μονοπώλια. Γιατί τα Μονοπώλια δεν στηρίζουν τους χιλιάδες  παραγωγούς. .. Έτσι θα ανοίξει ο δρόμος, να μπούνε οι ιδιώτες,  με τις ομάδες παραγωγών τη δημιουργία κι άλλων συν/σμών (όπως προβλέπει και ο συνεταιριστικός νόμος) που θα μπορούν να αγοράζουν και να πωλούν μαστίχα. Και τότε πραγματικά θα φανερωθεί ποιοι δούλεψαν τόσο καιρό και για ποιους. Όσο για το ποιοι και με ποιο τρόπο μπορούν να σταματήσουν μια τέτοια, προοπτική, είναι ένα θέμα ανοιχτό, αλλά όχι σίγουρα με τις κυβερνήσεις ,Ν.Δ. ,ΠΑΣΟΚ, ΚΑΙ την  Ε.Ε.  
Όσοι πλήρωσαν με εξορίες και με την ζωή τους τις συνεταιριστικές τους ιδέες μας άφησαν γερή προίκα ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΓΩΝΑ  Η Ιστορία συνεχίζεται…
Γνωρίζουμε ότι  στις καλές εποχές η κριτική σκέψη , που προσπαθεί να δει πίσω από τα γεγονότα, είναι ενοχλητική και αποδοκιμάζεται έντονα. Συνηθίζεται να βρίσκουν το φως και τη μιλιά τους, οι πολλοί όταν το δέντρο πέφτει.
Όσο για  τις ιδέες τους περί κέρδους είναι τόσο καινούργιες όσο και οι μούμιες των Φαραώ.
 Άλλωστε το αμερικάνικο πρότυπα τους , αρχίζει να δείχνει τα δόντια του και να βρωμάει”.


Τηλέφωνα επικοινωνίας ΡΕΣΑΛΤΟ: 22710-32.264, 25.571 και
e-mail: resalto_chios@yahoo.gr