Αρχική Απόψεις Aρθρα ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΝΤΑΙΟΣ: Ανέκδοτα, για να περνά η ώρα…

ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΝΤΑΙΟΣ: Ανέκδοτα, για να περνά η ώρα…

162


Ανέκδοτα, για να περνά η ώρα…


Το παλιό ανέκδοτο αφηγείται για κάποιον που μπαίνει, με φοβερό πονοκέφαλο, σε φαρμακείο. “Πιάσε ένα σαλικυλικό οξύ”, λέει βιαστικά στο φαρμακοποιό. “Γιατί δεν το λες ασπιρίνη!”, παρατηρεί απορημένος εκείνος. “Ξέρεις…”, απαντάει ο πελάτης, “αυτό, το πώς το είπες, μου έρχεται δύσκολο στην προφορά”! Από προχθές -είμαι βέβαιος- πάμπολλοι συνέλληνες επιδιδόμαστε σε ασκήσεις ορθοφωνίας, προσπαθώντας να προφέρουμε το γλωσσοδέτη παραδιχλωροβενζόλιο (το έγραψα!) που μας προέκυψε… μελιστάλαχτο. Τι “μας προέκυψε” δηλαδή, που, αν τα είπε σωστά συνδικαλιστής μελισσοκόμος σε τηλεοπτικό παράθυρο, στη μελισσοκομία είναι γνωστό ως κηροσκορίνη και σε χρήση από το 1946…


Μόνο που εμείς, οι αγόμενοι και λακτιζόμενοι σαν κλοτσοσκούφι καταναλωτές, ούτε την κηροσκορίνη γνωρίζαμε, οι περισσότεροι, ούτε την επιστημονική της ονομασία. Τα μάθαμε εσχάτως, αμφότερα και αυθημερόν, κατόπιν… αποπομπής του προέδρου του ΕΦΕΤ, όταν, μετά τον ανθόσπαρτο μήνα του μέλιτος και τις μελίρρυτες υποσχέσεις, βγήκαν τ’ αγκάθια κι έπιασαν οι νεόνυμφοι τους γιαουρτοκαβγάδες και τα παραδιχλωροβενζόλια (το ξανάγραψα!). Ισως και οι μελισσοκόμοι να μη γνώριζαν το εύρος κινδύνου κατ’ αναλογία περιεκτικότητας σε ppb (το μάθαμε κι αυτό), όταν “ξέπλεναν” με σκοροκτόνο κηροσκορίνη (παράγωγο πετρελαίου, είδος ναφθαλίνης) τις κερήθρες. Πάντως, το γνώριζαν πριν από τους καταναλωτές, κι ας υποστηρίζουν -όσοι υποστηρίζουν- τα αντίθετα…


Και επειδή άρχισα με ανέκδοτο, ας τελειώσω με ένα ακόμα… Στο ψαράδικο, πελάτης παίρνει τα ψάρια απ’ την κασέλα και, ένα ένα, τα μυρίζει στην ουρά. “Απ’ την ουρά τα μυρίζεις, άνθρωπέ μου!”, τον αποπαίρνει ο ψαράς. “Από πού να τα μυρίσω;”. “Από το κεφάλι, ευλογημένε!”. “Μα το κεφάλι”, λέει χαμογελώντας ο πελάτης, “ξέρω ότι βρωμάει. Μυρίζω παρακάτω μπας κι έχει σωθεί τίποτα”…


ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΝΤΑΙΟΣ


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 06/04/2005