Αρχική Απόψεις Aρθρα Ιάκωβος Μπριλής: “Ο άρχοντας και .. τα τέλη “,...

Ιάκωβος Μπριλής: “Ο άρχοντας και .. τα τέλη “, επίκαιρο παραμύθι

9


   Επίκαιρο παραμύθι.                                
                                   “Ο άρχοντας και .. τα τέλη “.
                                                                  Ιακώβου Γ. Μπριλή
                                                Προέδρου “ΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΟΜΑΧΑΛΑ”         
                                                        Μέλους Δ.Σ. ΕΛΜΕ ΧΙΟΥ.


  Ήτανε μια πολιτεία που είχε πάντα ένα άδειο ταμείο… Και όλο έβαζαν στο χρηματοκιβώτιο μέσα παραδάκι   από .. από… κι όταν άνοιγε με το κλειδάκι o Tαμίας  όλο άδειο ήτανε το πουγκάκι… γιατί τα  ’τρωγε ένα “ποντικαλάκι” ….που το λέγανε ” διαχείριση”!
 Έτσι ξεγλιστρούσε το παραδάκι  .. κι άντε να βρεις άλλο να το αναπληρώσεις..
Βρήκε χρέη και δάνεια ο άρχοντας, ήρθε λοιπόν  ο  άρχοντας στο “απροχώρητο” και λέει στους ιθαγενείς του να αρχίσουνε να βάζουνε  βαθιά το χέρι στην τσέπη, μήπως κι αλλάξουνε πια τα πράγματα…
Καθημερινά  κατάλεγε πως δεν έχει χρήμα για τίποτα και τι θα γίνει που δεν μαζεύει  αυτά που πρέπει… Ώσπου μια μέρα θυμήθηκε ο άρχοντας τη σοφή παροιμία  “Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι”  κι άρχισε… βάλε κάτι στo ΦΠΑ …. βάλε κάτι στα καύσιμα…. βάλε κάτι στα ακίνητα…. βάλε κάτι στα ποτά και τα τσιγάρα …βάλε και βάλε… 
Τώρα, άρχισε να βρίσκει γιατρειά στην αναπαραδιά της πολιτείας του… έλα όμως που πολλοί ιθαγενείς αντιδρούσαν γιατί δεν είχαν εξασφαλισμένο τον επιούσιο . Ως εδώ φτάνει;
 Ο λογαριασμός λέει: τόσα νοικοκυριά επί τόσα ευρώ = λίγα είναι και πάλι τα έσοδα…
Ας σκεφτούμε βρε παιδιά και κάτι ακόμα, ο κόσμος γιατί να απορεί αφού ευπορεί; έλεγε. Διπλά ΙΧ έχει ο ντουνιάς κι εμείς μιλούμε να δώσουνε μια πενταροδεκάρα ;
Συνέχισε  λοιπόν να σκέπτεται τι άλλο να βάλει….
Ας βάλει κι ένα τέλος καθαρού αέρα πού ’ρχεται ολόφρεσκος από την πλατιά τη θάλασσα  , ας βάλει κι ένα τέλος  φλυαρίας για να αστυνομεύει την πρωινή ηχορύπανση …, ας βάλει και τέλος καλαισθησίας δημοσίου περιβάλλοντος… ας βάλει κι άλλο ένα τέλος για όσους έχουν “συχνουρία”…ας βάλει και φόρο για τους τάφους ….
Κι έτσι με το “τρώγοντας έρχεται η όρεξη” και με το τέλος του τέλους πολλοί ιθαγενείς βλέπουνε ορατό το ΤΕΛΟΣ τους από την ανημποριά να πληρώσουνε τα τέλη και τους φόρους της πολιτείας.
Αντιμιλούσανε κάποιοι ιθαγενείς και διαμαρτύρονταν γιατί δεν βάζει και στους πλούσιους πιότερους φόρους , σ΄ αυτούς που βγάζουνε υπερκέρδη μα ο άρχοντας αμετακίνητος. Αυτοί θα κάνουν επενδύσεις έλεγε. Κι εκείνοι (οι πλούσιοι) χαμογελούσαν κι άρπαζαν τα κέρδη κι έψαχναν άλλες πολιτείες μακρινές για την επένδυση….
” Αυτό είναι και σ΄ όποιον αρέσει”, σκέφτονταν ο άρχοντας. 
  Γιατί σκέφτονταν έτσι, ε γιατί δεν του καίγονταν κι η γούνα  αφού η τσέπη του παραφουσκωμένη με ευρώπουλα ήτανε και όχι αδειανή σαν των ιθαγενών του….
    Κι οι ιθαγενείς περίμεναν να περάσει ο καιρός με την ελπίδα να ’ρθει άλλος πιο καλός. Κι ήρθε κι άλλος που  ’λεγε άλλα πως θ΄ αλλάξουν όλα αράδα μα δεν το μπορεί κι αυτός  κι ο τορβάς  είν’ αδειανός…. Ακρίβεια και λιτότητα βουλιάζει η ανθρωπότητα…
Έτσι όπως σε κάθε παραμύθι έζησαν  οι άρχοντες καλά κι εμείς….. καλύτερα!!!
   Υ.Γ.Το παραμύθι αυτό είναι γενικό αφού αφορά όλα τα επίπεδα αρχόντων και “μικρών” και “μεγάλων”…