Αρχική Απόψεις Aρθρα Αρθρο Τζένης Συρρή-Χαννάκη για βιβλίο Ειρήνης Καλαμάρη

Αρθρο Τζένης Συρρή-Χαννάκη για βιβλίο Ειρήνης Καλαμάρη

10


Γεμάτο “Χρώμα και Αλμύρα” το νέο βιβλίο της Ειρήνης Nικολάκη-Καλαμάρη, που
κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, είναι ένα από τα ωραιότερα
σύγχρονα μυθιστορήματα.
Ένα ευχάριστο για τον αναγνώστη ξάφνιασμα, αφού μια γυναίκα περιγράφει τόσο
παραστατικά από θέση ξηράς, κοιτώντας μέσα από τη δική της στερεή οπτική γωνία, την πολυτάραχη στη στεριά και στη θάλασσα ζωή ενός άνδρα ναυτικού, που σαν τον Οδυσσέα περιπλανιέται σε τόπους διάφορους αφήνοντας τη σκέψη του πάντα στο νησί του, το δικό μας νησί τη Χίο και κάποια στιγμή εκφράζοντας όλους τους ναυτικούς εξομολογείται στη μικρή Γαλλιδούλα τη Σεσίλ: “Εμείς δεν έχομε δικό μας τόπο”.
Η υπόθεση στηρίζεται σ’ ένα πραγματικό περιστατικό, το ναυάγιο του ιστιοφόρου “Ευαγγελίστρια” περίπου ένα αιώνα πριν ανοιχτά της Τεργέστης από απρόβλεπτη θύελλα.
Μια θύελλα που έκοψε πολλές φορές το νήμα που ξετυλίγει ο καπετάν Απόστολος Κομνηνός υφαίνοντας της ζωής του τον καμβά. Το μεταξένιο νήμα του έρωτα γίνεται γι’ αυτόν βρόγχος με το χαμό της Αλεξάνδρας της πρώτης συζύγου του, λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους.
Το κύμα λυτρώνεται ακουμπώντας στην ακρογιαλιά, η τρικυμισμένη ψυχή του Απόστολου λυτρώνεται με τη δικαίωση και νέες χαρές  αποτελούν τη συνέχεια της κλωστής που συνδέει μαζί του με του γάμου τα δεσμά τη Γερμανίδα Μπριγκίτε για να τον ακολουθήσει στο νησί και να γίνει εκείνη μητέρα του παιδιού του.
         Ο εκτροχιασμός μιας αμαξοστοιχίας γίνεται αιτία να κοπεί το νήμα ξανά, να μείνει πάλι μόνος ο ήρωας μας μέχρι που μια τρίτη γυναίκα η Μαρία φέρνει τη γαλήνη στην πολυκύμαντη ζωή του.
          Ο καμβάς της διήγησης συμπληρώνεται με πολλούς δευτερεύοντες χαρακτήρες, που καθώς δρουν κεντάνε πάνω του σύμβολα, όπως ο Υάκινθος της φιλίας, η Φωτεινή του ανεκπλήρωτου έρωτα, και του δυναμισμού μιας γυναίκας εκείνης της εποχής, της υπομονής η Ανέτα σαν μητέρα και σύζυγος ναυτικού, της σοφίας ο Αιγύπτιος παγώνοντας το χρόνο με το χαλασμένο ρολόι του, ο Βίκτορας της μετανάστευσης και της γεύσης που δίνει επιτέλους το νόστιμον ήμαρ.
       Ένα μυθιστόρημα τρυφερό μα συγχρόνως δυνατό, που  συναιρεί και συμφιλιώνει το συναίσθημα με το στοχασμό, τη νοσταλγία του νόστου με τη λαχτάρα της περιπλάνησης, σε μια πλοκή ολοκληρωμένη, πρωτότυπη, γλώσσα κατανοητή, κομψή λυρική, ποιητική, με εικόνες ζωντανές ,ύφος πυκνό, ζωηρούς διαλόγους, συναρπαστικές περιγραφές και χαρακτήρες που διαγράφονται, παρουσιάζονται, ψυχογραφούνται και προβάλλουν μέσα από τις σελίδες του, πείθοντας μας σαν αληθινοί, αν και είναι αποκυήματα της φαντασίας.
      Η ευχάριστη και παράλληλα υποβλητική ατμόσφαιρα κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον θυμίζοντας σε πολλά σημεία τη θεματολογία της Εύας Βλάμη. Η Ειρήνη μας οδηγεί μέσα από άγνωστους πλόες σ’ ένα ταξίδι στις ονειροθάλασσες μιας άλλης εποχής.


                                                    Τζένη Συρρή-Χαννάκη