Αρχική Απόψεις Aρθρα Ανθίππη Φιαμού- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Η θάλασσα μας

Ανθίππη Φιαμού- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ: Η θάλασσα μας

17


Η  Θ Α Λ Α Σ Σ Α  Μ Α Σ


Δεν ξέρω τι νοιώσατε όλοι εσείς, αγαπητοί αναγνώστες, όταν είδατε εκείνη την εικόνα στην τηλεόραση. Την τουρκική ακταιωρό να τριγυρίζει τα Ίμια και οι άνθρωποί της να λογοφέρνουν με τους Έλληνες λιμενικούς. Εκείνοι να λένε στους Τούρκους να φύγουν κι οι Τούρκοι να απαντούν “Εσείς να φύγετε! Αυτή είναι η θάλασσά μας!”
Ανατριχιαστικό, μη μου πείτε. Φέρνει και στο νου όσων θυμούνται εκείνο το mare nostrum που είχε πει ο Μουσολίνι αλλά να το λένε οι Τούρκοι που δεν μπορούσαν να βρουν τη Μάλτα, ακούγεται και λίγο γελοίο, μόνο που δεν είναι. Τώρα βέβαια, εγώ ανήκω σ’ εκείνα τα ρημάδια του Κατακλυσμού που πιστεύουν ακόμα ότι πρέπει να υπερασπιζόμαστε την εθνική κυριαρχία κι όχι στο όνομα της παγκοσμιοποίησης να τα πετάξουμε όλα στον άνεμο. Οι “προοδευτικοί” “εκσυγχρονιστές” με τις σύγχρονες αντιλήψεις πιστεύουν ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα και ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών υπεραμύνθηκε των χειρισμών του λέγοντας ότι αν έφευγε τότε από την Άγκυρα, η κρίση θα γινόταν χειρότερη. Τους Τούρκους που δημιούργησαν την κρίση δεν τους ένοιαξαν οι συνέπειες των πράξεών τους, εμάς που είμαστε οι θιγόμενοι μας ένοιαξε μην τους χάσουμε από πελάτες. Γιατί περί αυτού πρόκειται, περί οικονομικών συμφερόντων τα οποία δεν πρέπει να θιχτούν για κανένα λόγο. Λεπτομέρειες όπως η εθνική κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα δεν πρέπει να διαταράσσουν τις “καλές” μας σχέσεις.
Επίσης, για να κάνουμε οικονομία στα καύσιμα προφανώς, τώρα που ακριβαίνει το πετρέλαιο, δε θα σηκώνονται λέει τα ελληνικά μαχητικά να αναχαιτίζουν τα τούρκικα όταν παραβιάζουν τον εναέριο χώρο μας. Απλώς, θα παίρνουμε τηλέφωνο κι οι Τούρκοι θα μαζεύονται. Το γεγονός ότι μ’ αυτό τον τρόπο οι Τούρκοι παραδέχονται ότι θα εξακολουθήσουν να κάνουν παραβιάσεις κι εμείς το δεχόμαστε σα να μην είναι τίποτα σπουδαίο, είναι κι αυτό μια λεπτομέρεια μάλλον ασήμαντη. Όπως ασήμαντη λεπτομέρεια είναι και το γεγονός ότι τα Τούρκικα μαχητικά αεροπλάνα πέταξαν και πάνω από την Άνδρο. Αφού δεν έφτασαν στην Κέρκυρα, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Ας αναφωνήσουμε λοιπόν με ψυχή και χαρά και άμετρο ενθουσιασμό. “Ζήτω η Ελληνοτουρκική Φιλία!”
Τούτη τη βδομάδα, είχαμε εξελίξεις και στο ζήτημα των Σκοπίων. Περισσότερο, βέβαια, είχαμε επιβεβαίωση των φόβων ότι το ζήτημα της ονομασίας τελείωσε σε βάρος της Ελλάδας. Ήταν φυσικό, αφού τη δεκαετία του ’90 χάθηκε η ευκαιρία της σύνθετης ονομασίας κι αφού 109 χώρες έχουν αναγνωρίσει τη FYROM με το όνομα Μακεδονία κι αφού ένα σωρό Έλληνες επιχειρηματίες κάνουν μπίζνες με τη “Δημοκρατία της Μακεδονίας” γιατί τώρα να δεχτούν αυτοί να αλλάξουν το όνομα τους; Η σύνθετη ονομασία δεν ήταν και τόσο άσχημο στο φως των τωρινών εξελίξεων. Άλλωστε η περιοχή ανήκει στο ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας, ένας προσδιορισμός δεν θα ήταν έξω από τα πράγματα. Όπως τα κάναμε όμως, τώρα πληρώνουμε τις συνέπειες.
Ακούστηκαν βέβαια και κάτι ιστορίες για αγρίους. Π. χ. να μη χρησιμοποιούμε ούτε εμείς ούτε οι Σκοπιανοί το όνομα Μακεδονία για καμιά περιοχή και η κυβέρνηση δε φάνηκε να έχει ιδιαίτερες αντιρρήσεις, αντίθετα από τους Σκοπιανούς οι οποίοι απέρριψαν το σχέδιο Νίμιτς. Φαίνεται ότι οι Σκοπιανοί υπερασπίζονται καλύτερα από εμάς το όνομα Μακεδονία, έστω κι αν δεν τους ανήκει. Εκεί φτάσαμε.
Αν όμως λάβουμε υπόψη μας κάποιες απόψεις που διατυπώνουν μερικοί Έλληνες, δεν είναι παράξενο αυτό. Στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ τούτου του Σαββατοκύριακου μιλούν δυο Θεσσαλονικείς για το λαό της πόλης τους με τα χειρότερα λόγια. Ο Μέγας Αλέξανδρος και η εποχή τους αποκαλούνται “αυτάρεσκος ιστορικός μύθος” τον οποίο πρέπει επιτέλους να βάλουμε στην άκρη και να κοιτάξουμε μπροστά. Στην παγκοσμιοποίηση, βεβαίως κι όχι να ασχολούμαστε με ξεπερασμένα πράγματα όπως η ελληνικότητα της Μακεδονίας.  Ακόμα. τους ενοχλεί πάρα πολύ η “θρησκευτική έξαρση” όπως λένε αλλά ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις μιας κυρίας Εβραϊκής καταγωγής.
Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίζεται ότι η Θεσσαλονίκη γνώρισε για πρώτη φορά ανάπτυξη όταν εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν οι Εβραίοι της Ισπανίας (οι σεφαρδίτες) το 15ο αιώνα που τους έδιωξε από εκεί η Ισαβέλλα. Προφανώς πιστεύει ότι από τον 4ο αι. π. Χ. που ιδρύθηκε η πόλη, μέχρι το 1500 που εγκαταστάθηκαν οι Εβραίοι, η Θεσσαλονίκη δεν ήταν άλλο από ένα κατσικοχώρι. Ξεχνάει η κυρία ότι, λόγω του λιμανιού της, ήταν η σπουδαιότερη πόλη του Ελλαδικού χώρου και κατά τη Ρωμαϊκή και κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά αφού τότε οι Εβραίοι ήταν σχετικά λίγοι, αυτό το κομμάτι της ιστορίας δε μετράει. Αποκαλεί αντισημίτη τον Ελευθέριο Βενιζέλο και ισχυρίζεται ότι ο πληθυσμός της πόλης αλλοιώθηκε όταν εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη οι πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Τι κρίμα που δε βούλιαξαν τα καράβια που τους έφερναν! Ο έτερος κύριος, όχι Εβραίος αυτός, συμφωνεί με τα παραπάνω. Επιπλέον, χρεώνει σε όλο το λαό της Θεσσαλονίκης τις ενέργειες κάποιων ακραίων στοιχείων, φασιστική άποψη αυτή και προσθέτει ότι δεν απεργάζεται κανείς ανθελληνικά σενάρια απλούστατα γιατί είμαστε ανύπαρκτοι.     
Έτσι μπράβο! Ανύπαρκτοι επειδή μερικοί από εμάς επιμένουμε να θυμόμαστε της Ιστορία, να είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ανύπαρκτοι επειδή αντιστεκόμαστε στην παγκοσμιοποίηση και την παραχάραξη της Ιστορίας. Όταν υπάρχουν Έλληνες που στο όνομα της προόδου και του εκσυγχρονισμού αλλά και κάποιων συμφερόντων, γιατί δεν πιστεύω ότι αυτά τα λένε μόνο από ιδεολογία, κάτι κερδίζουν σίγουρα, μιλάνε για την πατρίδα τους με αυτόν τον τρόπο, οι ισχυρισμοί των Σκοπιανών ακούγονται πια φυσιολογικοί. Ας μη χρησιμοποιούμε, λοιπόν το όνομα Μακεδονία, ας την ονομάσουμε Μαντζουρία, όπως είπε ο Μητσικώστας. Και μια κι αρχίσαμε, ας αλλάξουμε και το όνομα της Ελλάδας, να τη λέμε Γραικία, για πάρουν και οι προαναφερόμενοι προοδευτικοί το όνομα που τους αξίζει: “Γραικύλοι”
Υ. Γ. 1 Όποιοι από εσάς, αγαπητοί αναγνώστες, στο φως των τελευταίων εξελίξεων, έχετε ακόμα απορίες για το τι και ποιοι κρύβονται πίσω από την εκστρατεία κατασυκοφάντησης της Εκκλησίας για να πληγεί το κύρος, η αξιοπιστία της και η επιρροή της στον κόσμο, δε ζείτε σ’ αυτή τη χώρα.