Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Γαϊσίδης: Η σύντομη ιστορία μιας μικρής λιμνοδεξαμενής

Γιάννης Γαϊσίδης: Η σύντομη ιστορία μιας μικρής λιμνοδεξαμενής

28


Μία λιμνοδεξαμενή χωρητικότητας 16.500 κ.μ. πόσο δύσκολο είναι να κατασκευαστεί; Η απάντηση είναι απλή: Εξαρτάται ποιος θέλει να την κατασκευάσει. Γιατί αν πρόκειται για τη νομαρχιακή αρχή είναι από πολύ δύσκολο ως αδύνατον. Μπορεί όμως να εξαγγέλλει μέσω των δημοσιογραφικών της οργάνων τέτοια έργα, να βάζει ταμπέλες ότι η Ν.Α. εκτελεί το έργο, να φωτογραφίζει μία μπουλντόζα εν δράσει, να αναλαμβάνει οικονομικές δεσμεύσεις προς τρίτους (μελετητές, εργολάβοι κ..ά.) και στο τέλος να διαπιστώνει την παταγώδη αποτυχία της και να αναζητεί εναγωνίως εξιλαστήρια θύματα μεταξύ των υπηρεσιακών παραγόντων, της αντιπολίτευσης, των κρατικών οργάνων και όλων εν γένει, πλην του εαυτού της.
Η σύντομη ιστορία του “μικρού ανασχετικού έργου στη θέση Ρουχούνι στα Κουρούνια” επιβεβαιώνουν (για πολλοστή φορά) όλα τα ανωτέρω.
Ο Νομάρχης λοιπόν αποφασίζει, με τη βοήθεια της νομαρχιακής πλειοψηφίας, να κάνει άλλη μία προγραμματική σύμβαση, αυτή τη φορά με τη Ν.Α, .το δήμο Αμανής και την Τεχνική Εταιρία Βροντάδου (ΤΕΒ), ύψους 120.000 €, με σκοπό την κατασκευή μιας μικρής λιμνοδεξαμενής στα Κουρούνια. Με τη σύμβαση αυτή η Ν.Α. αναλαμβάνει τη χρηματοδότηση του έργου με 105.000 € και ο δήμος Αμανής με 15.000 €. Η ΤΕΒ αναλαμβάνει την εκπόνηση των μελετών και την κατασκευή του έργου. Ιδού όμως η συνέχεια:
Η ΤΕΒ, όπως πάντα αναθέτει απευθείας, χωρίς προκήρυξη, τις μελέτες σε μελετητικό γραφείο. Πριν ακόμη γίνουν οι προβλεπόμενες μελέτες και ληφθούν οι αδειοδοτήσεις, αρχίζει το έργο, χωρίς καμία απολύτως επίβλεψη. Στήνονται οι ταμπέλες, βγαίνουν οι απαραίτητες φωτογραφίες και το έργο αρχίζει να φιγουράρει στα προπαγανδιστικά φυλλάδια της νομαρχίας και στον φιλικό της τύπο, ως γενόμενο.
Αποτέλεσμα: Το έργο συντομότατα οδηγήθηκε σε πλήρες αδιέξοδο, για τους εξής λόγους:
1. Η προμελέτη του γραφείου στο οποίο ανατέθηκαν οι μελέτες βγάζει προϋπολογισμό για το έργο 923.000 €, όσο το ποσό που αναγράφεται και στην ταμπέλα, το οποίο σημαίνει, με απλή διαίρεση, ότι το κόστος ανέρχεται σε 55 € ανά κυβικό μέτρο νερού. Στο φράγμα Κόρης Γεφύρι π.χ. που πρόκειται να κατασκευάσει το Υπουργείο Γεωργίας το κόστος ανέρχεται περίπου στα 10 € ανά κ.μ., όσο περίπου και στο φράγμα Κατράρη. Πώς λοιπόν θα εκτελεστεί το έργο; Πώς κατάφερε τελικά η Ν.Α. να προχωρήσει στην εκτέλεση του ακριβότερου έργου της Ευρώπης και πιθανότατα του κόσμου; Απαντώντας στην αίθουσα “Μιχαήλ Βουρνούς” ο νομάρχης μάς ενημερώνει αφοπλιστικά ότι “εγώ θα το εκτελέσω με 120.000 €, όσο λέει η προγραμματική σύμβαση”. Είναι λοιπόν φανερό ότι μπροστά μας έχουμε άλλο ένα φράγμα τύπου “Άγιου Αρτεμίου” και λιμνοδεξαμενής του Πιτυούς, όπου πετιούνται μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ χωρίς κανένα αποτέλεσμα και με τα ελεγκτικά όργανα της πολιτείας να κοιμούνται στον ύπνο του δικαίου.


Η μπουλντόζα εν δράσει σ’ ένα έργο που δεν υπήρξε ποτέ
2. Το έργο ξεκινάει να εκτελείται χωρίς καν να έχουν ληφθεί οι απαραίτητες αδειοδοτήσεις από τη Δασική Υπηρεσία και τις Υπηρεσίες του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο είναι αρμόδιο να εκδώσει τους περιβαλλοντικούς όρους επειδή η περιοχή είναι Natura. Γιατί; Είναι απλώς περιττές γραφειοκρατικές διαδικασίες που τελικά εμποδίζουν την ομαλή εκτέλεση του έργου; Μήπως όμως οι διαδικασίες αυτές εγγυώνται την αρτιότητα της κατασκευής και τη λειτουργικότητα του έργου; Μήπως τελικά κάποτε θα πρέπει να πειστεί ο νομάρχης να εγκαταλείψει τη νοοτροπία του κοινοτάρχη της δεκαετίας του ’50 και να αρχίσει να συλλαμβάνει σιγά σιγά τα μηνύματα της εποχής;
3. Ο δήμος Αμανής, βλέποντας όλα αυτά, αρνείται να δώσει τα 15.000 €, που προβλέπονται από την προγραμματική σύμβαση, αφού γίνεται πλέον φανερό ότι το έργο οδηγείται σε αδιέξοδο.
4. Μετά την εγκύκλιο του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Δούκα, με την οποία διαβιβάζονται οι αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τη νομιμότητα των προγραμματικών συμβάσεων, τίθενται πλέον σε αμφισβήτηση όλες οι προγραμματικές συμβάσεις που σύναψε η νομαρχία με τους δήμους και τις αναπτυξιακές εταιρίες των ΟΤΑ, γιατί, σύμφωνα πάντα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, έπρεπε, για την εκπόνηση των μελετών και την κατασκευή των έργων, να είχαν γίνει προκηρύξεις και δημοπρατήσεις και όχι απ’ ευθείας αναθέσεις, όπως αποκλειστικά συνέβη εδώ. Επομένως είναι πολύ αμφίβολο αν τελικά οι μελετητές και οι κατασκευαστές θα πάρουν τις αμοιβές τους.
5. Τη χαριστική βολή τη δίνει ένα πρόσφατο έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο επικαλούμενο τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης, τις παρατηρήσεις της Δασικής Υπηρεσίας και άλλα έγγραφα, ζητάει, μέσα σε αυστηρή προθεσμία, απάντηση από τη νομαρχία σε κρίσιμα ερωτήματα, όπως, αν έχει ξεκινήσει το έργο, αν δημοπρατήθηκε, αν έχουν ληφθεί υπόψη οι υποδείξεις διαφόρων υπηρεσιών κ.ά.
Μετά από όλα αυτά σταματάει κάθε εργασία και το έργο τινάζεται κυριολεκτικά στον αέρα με αποκλειστικό υπεύθυνο τη νομαρχιακή αρχή.
Ως νομαρχιακή αντιπολίτευση τα είχαμε επισημάνει και είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει για το τελικό αποτέλεσμα.
Παράλληλα εκ του θεσμικού μας ρόλου επιβάλλεται να εξαντλήσουμε κάθε μέσον για να αποτρέψουμε δύο σημαντικές στρατηγικές επιλογές της σημερινής νομαρχιακής αρχής:
1. Τον κατακερματισμό των πόρων σε έργα αμφιβόλου αξίας, που δε θα λειτουργήσουν ποτέ και δεν εντάσσονται σ’ ένα καλά οργανωμένο σχέδιο για οριστική και βιώσιμη λύση και
2. Την εδραίωση του παρακράτους που επιμένει να προωθεί η νομαρχιακή αρχή, η οποία αγνοεί επιδεικτικά το εθνικό και ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο και περιφρονεί κάθε έννοια νομιμότητας, οχυρωμένη πίσω από το αναχρονιστικό δόγμα “όλα αυτά είναι απλώς περιττές γραφειοκρατίες” ή “η αντιπολίτευση θέλει να εμποδίσει τα έργα”. Η αντιπολίτευση, το μόνο που σίγουρα θα εμποδίσει είναι το παρακράτος που συστηματικά στήνεται κάτω από τις ανοχές ή ανεπάρκειες των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών. Πάνω σ’ αυτό είμαστε και θα είμαστε αδιαπραγμάτευτοι.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΑΪΣΙΔΗΣ


gaisidis@viglatoras.info



* Ο Γιάννης Γαϊσίδης είναι επικεφαλής του νομαρχιακού συνδυασμού “Χίος Παρόν & Μέλλον”


Το άρθρο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα www.viglatoras.info