Αρχική Νέα Τοπικά Καταγγελία Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Δημοτών Ομηρούπολης την απόφαση για απολύσεις στην ΤΕΔΒ

Καταγγελία Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Δημοτών Ομηρούπολης την απόφαση για απολύσεις στην ΤΕΔΒ

6



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΔΗΜΟΤΩΝ ΟΜΗΡΟΥΠΟΛΗΣ.


 Η Αγωνιστική  Πρωτοβουλία Δημοτών  Ομηρούπολης καταγγέλλει την ανάλγητη δημοτική αρχή, η οποία τελικά επέλεξε τη λύση των απολύσεων για την Τεχνική Εταιρεία του Δήμου.
Από μοχλός  ανάπτυξης στα χέρια του, που διατυμπάνιζαν ότι ήταν, από τα μεγαλόπνοα σχέδια της πρώτης τετραετίας της ΠΑΚ, περάσαμε με τη διαχείρισή τους όλα αυτά στα χρόνια στη συρρίκνωση και στον περιορισμό των δυνατοτήτων της. Φτιάχνανε σοσιαλιστικές νησίδες στις αρχές της δεκαετίας του 1980, για να τις μετατρέψουν σε ρουσφετολογικούς μηχανισμούς, σε μοχλούς περάσματος της πολιτικής τους και ικανοποίησης της θεσιθηρίας τους.
 Αφού εκμεταλλεύτηκαν τους εργάτες της εταιρείας επί δύο θητείες υφαρπάζοντας με υποσχέσεις τις ψήφους τους, αφού καρπώθηκαν την υπεραξία που παρήγαγαν, αφού τροφοδότησαν τα “ιλουστρασιόν”  φυλλάδιά τους με το αναντίρρητο έργο τους, ήρθε τελικά η ώρα  να τους πληρώσουν με το νόμισμα της απόλυσης.
 Από την αρχή μιας βασανιστικής συνεδρίασης του ΔΣ της εταιρείας που κράτησε 5 ώρες, οι υπεύθυνοι της Δημοτικής αρχής και ο ίδιος ο δήμαρχος δεν έκρυψαν τις προθέσεις τους. Με μια λογική “μπακάλη” κατέληγαν στη μόνιμη επωδό των απολύσεων. Μέσα από τα νούμερα που παρέθεταν γινόταν φανερή η ανικανότητα μιας δημοτικής αρχής  να διεκδικήσει, να έχει μια στοιχειώδη εικόνα σε μια δική της εταιρεία, να χαράξει έστω και μέσα στα σημερινά ασφυκτικά πλαίσια έναν αυτόνομο ρόλο, έβλεπες μια δημοτική αρχή να σέρνεται, έχοντας πλήρως αποδεχτεί να είναι το μακρύ χέρι της  κεντρικής εξουσίας.
 Με συνεχείς αναφορές  και υπονοούμενα στην τετραετία του Μάρκου Μεννή προσπαθούσαν να αποστασιοποιηθούν των δικών τους ευθυνών λες και δεν ήταν και τότε εκείνοι στην εξουσία. Βαριές ευθύνες έχουν όλοι τους. Στην ίδια παράταξη ήταν, αυτές τις επιζήμιες για την εταιρεία πολιτικές στήριζαν, μαζί αλίευαν ψήφους, έκαναν υπερβάσεις έργων  για τα ρουσφέτια τους, μαζί τη χρησιμοποιούσαν  ως πολιτικό εργαλείο. Είναι αδικαιολόγητες κατά τη γνώμη μας πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν με όλα τα μέσα και στις δύο τετραετίες την ΠΑΚ να βγαίνουν σήμερα και διά των πολιτικών ηγεσιών τους να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.
 Το ίδιο αδικαιολόγητη είναι και η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία χωρίς θέση, μόνο με κριτική “νίπτει τας χείρας της” ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, διαχέοντας τη θεωρία ότι οι δημότες θα πληρώσουν τα χρέη και τα δάνεια της εταιρείας.
 Η παράταξή μας αποκρούει αυτές τις θεωρίες που ακουμπάνε στο “διαίρει και βασίλευε” των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι της Τεχνικής είναι δημότες μας, έχουν οικογένειες, έχουν δικαιώματα στη ζωή. Γι αυτό είμαστε αλληλέγγυοι μαζί τους και δεν καλλιεργούμε αυτό τον ιδιότυπο μικροαστικό ρατσισμό γενικά και αόριστα των δημοτών που θα επωμιστούν χρέη. Ευθαρσώς απαντάμε ότι ναι είμαστε υπέρ μιας κοινωνίας που θα προσδιορίζεται στη βάση των αναγκών του πλησίον, στη βάση του εμείς και όχι του εγώ.
 Η “Αγωνιστική Πρωτοβουλία” από την πρώτη στιγμή έκανε ό,τι είναι δυνατόν να μη φτάσουν εδώ τα πράγματα. Από την πρώτη στιγμή ανέλυε το γεγονός ότι οι δημοτικές επιχειρήσεις έχουν οδηγηθεί σε μαρασμό, αφού έπαιξαν το ρόλο τους και το κράτος δεν τις χρειάζεται πια ούτε να ανταγωνίζονται τους ιδιώτες τους οποίους υπηρετεί, ούτε να επιτελούν το όποιο κοινωνικό έργο επιτελούσαν. Γι αυτό και δεν τις ενισχύει, για να κλείσουν. Από την άλλη μεριά δημοτικές αρχές όπως της Ομηρούπολης της ξεζούμισαν πολιτικά, και τις οδηγούν στον Καιάδα.
 Συναντηθήκαμε πάμπολλες φορές με τους εργαζόμενους, καταθέσαμε προτάσεις για διεκδίκηση χρημάτων από την κεντρική εξουσία που μας ανήκουν αφού έχουν υπεξαιρεθεί από αυτήν, προτάσεις για  διαδημοτικές συνεργασίες που θα εξασφάλιζαν δουλειές για την εταιρεία, προτάσεις για την ανάληψη των υποχρεώσεων του δήμου να πληρώνει εκείνος τους εργαζόμενους της Τεχνικής που χρησιμοποιεί και όχι η εταιρεία, για προσλήψεις στη θέση των διμηνιτών μέχρι να περάσει η δύσκολή περίοδος. Όλες αγνοήθηκαν επισταμένα. Συναινέσαμε ακόμα και στο δάνειο για να πληρωθεί ο κόσμος από τη μια και να δοθεί χρόνος ανάκαμψης.  Δυστυχώς οι αποφάσεις αποδείχτηκε ότι ήταν ειλημμένες.
Κλείνοντας θεωρούμε ότι εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα η μόνη προοπτική για τους εργαζόμενους είναι ο αγώνας για να μη χάσουν τη δουλειά τους. Το πόσο θα είναι η αποζημίωση τους μπορεί να φαντάζει ως λύση, ωστόσο το μόνο που εξασφαλίζει είναι μια ακριβή “κηδεία”.
Το ζήτημα είναι να μην περάσουν οι απολύσεις και για να μην περάσουν ένας παράγοντας είναι να μάθουν και οι εργαζόμενοι να ξεχωρίζουν τους φίλους τους από τους εχθρούς τους. Σε μια τέτοια κατεύθυνση της αποτροπής των απολύσεων καλούμε το λαό της Ομηρούπολης  να συμπαρασταθεί και σ’ αυτή την κατεύθυνση συμπαραστεκόμαστε κι εμείς.