Αρχική Ομογένεια Μάνου Μωραΐτη: Με τη ματιά του Ελληνοαμερικανού….

Μάνου Μωραΐτη: Με τη ματιά του Ελληνοαμερικανού….

18

Απ’ όσα διάβασα τελευταία για την τραγική κατάσταση στην γενέτειρα ένα άρθρο μου έκανε εντύπωση που είπε τα πράγματα με το όνομά τους. Πρόκειται για το άρθρο του Γιάννη Μαρίνου στο ΒΗΜΑ της 19/6.
 
Το άσχημο είναι ότι όλα μαζεύτηκαν από τις αδιαφορίες των περασμένων κυβερνήσεων και ήλθε τώρα ο Καραμανλής να βγάλει τα πολύ καυτά καστανά από την φωτιά. Όταν μαζευόταν οι Χιώτες μας έξω από τα βαπόρια της γραμμής για φθηνά εισιτήρια εμείς οι απ’ έξω που βλέπουμε και το τι γίνεται αλλού γράφαμε “Σιγά ρε παιδιά γιατί με τις φωνές μας θα χάσουμε κάτι καλό”. Και να τώρα που και η ΝΕΛ έχει προβλήματα. Τι θα γίνει χωρίς ΚΕΝΤΕΡΗ που το βρίσκουν ελαττωματικό? Άντε τώρα να πάρει πίσω τα λεφτά της η ΝΕΛ από τους Γάλλους. “Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Γιατί και οι Γάλλοι που έχουν τις ποιο υψηλές κρατήσεις της Ευρώπης υπέρ τρίτων με λίγο ποιο κάτω την     Ελλάδα  (Μελέτη του έγκυρου περιοδικού Economist) έχουν γκρίνιες. Οι Γάλλοι εκτός των άλλων έχουν και πάρα πολύ μεγάλο φυλετικό πρόβλημα που ας ελπίσουμε πως η γενέτειρα θα το ξεπεράσει ποιο μαλακά χωρίς κοινωνικές αναταραχές.
Ίσως εμείς που ζούμε λίγο ποιο μακριά από σας, τα λέμε ποιο ζωντανά γιατί και τα ζούμε αλλά δεν φοβόμαστε τις “κατραπακιές” δηλαδή τις σφαλιάρες γιατί απλούστατα δεν μας βρίσκετε την ώρα που μας διαβάζετε και λέτε «Τι γράφει πάλι αυτός ο μ…..κας?» Το ασφαλιστικό στην μεγάλη Αμερική έχει γίνει ο βραχνάς που πολεμούν τώρα πάλι οι πολιτικοί να φτιάξουν. Με μόνη την διαφορά ότι εδώ “μαγειρεύουν πριν πεινάσουν”.


Η μια μου  κόρη μου ύστερα από 22 χρόνια σε μια μεγάλη αεροπορική εταιρεία εδώ στην Νέα Υόρκη στο τέλος του Ιουλίου χάνει τη δουλειά της γιατί το τμήμα που εργαζόταν πηγαίνει στον Καναδά για ποιο μικρό κόστος στην Εταιρία. Ξέρετε τι αποζημίωση παίρνει? Ένα μεγάλο μηδενικό. Όμως επειδή δεν είναι υποχρεωμένος ο εργοδότης να την αποζημιώσει δεν θα έχει δυσκολία να βρει άλλη δουλειά. ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ. Γι αυτό βλέπεις στο νησί την νεολαία μας να ….. στις παραλίες και τα μαγαζιά να είναι πατέρας μητέρα και παιδί.

Και μια διαπίστωση που έκανα και την είπα στην εκπομπή του Δημήτρη Φρεζούλη. Σε λίγα χρόνια οι μετανάστες θα είναι οι ιδιοκτήτες σπιτιών και πολυκατοικιών στην γενέτειρα και οι νεαροί που κάθονται στο πισινάκι τους στις παράλιες και δεν θενε να μάθουν τον σουβά η το τούβλο του μπαμπά θα είναι οι ενοικιαστές. ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΚΛΗΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΓΙΑ  ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ. Το ξέρω γιατί το ζω εδώ στην Αμερική σαν αντιγραφή. Είχε σημασία αυτό που είπα ότι η πρώτη μου δουλειά στην Αμερική όταν πρωτοήλθα ήταν να έπλενα πιάτα σε εστιατόριο. Δεν έγινε αυτό αλλά έγινε κάτι παρόμοιο που έπιασα δουλειά σε χονδρικής πώλησης ελληνικών τροφίμων που μετά τα φόρτωνα και στα φορτηγά. Την ημέρα δουλειά σκληρή και το βράδυ σχολείο.
Πρέπει να ξέρεις την γλώσσα εκεί που ζεις γιατί αλλιώς θα είσαι έρμαιο της εκμετάλλευσης. Τα γράφω αυτά στις στήλες σου γιατί οι νεολαίοι ανά τον κόσμο τα διαβάζουν με το internet τους,
 
ΜΑΝΟΣ Α.ΜΩΡΑΙΤΗΣ
EAST MARION, ΝΥ παρέα με ελάφια, ανθρώπους, και ψάρια
.