Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος ΚΚΕ: απόφαση Κεντρικής Επιτροπής Ιουνίου 2005

ΚΚΕ: απόφαση Κεντρικής Επιτροπής Ιουνίου 2005

7


Οι εργατοϋπάλληλοι, γενικά η λαϊκή οικογένεια, βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα νέο πακέτο αντιδραστικών μέτρων που η ΝΔ εξαπολύει, και το οποίο αφορά όλες τις πλευρές της ζωής τους. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σφοδρή επίθεση που περιβάλλεται από προσχήματα, παραπλανητικά τρομοκρατικά διλήμματα, ψεύτικες υποσχέσεις. Προωθούνται εξειδικευμένες πολιτικές σε βάρος και των μικρομεσαίων αυτοαπασχολουμένων στην πόλη και πιο ειδικά της μικρομεσαίας αγροτιάς. Ιδιαίτερα πλήγματα δέχονται η νεολαία, οι νεότερες ηλικίες και οι γυναίκες. Χειροτερεύουν οι συνθήκες δουλειάς και ζωής σε όλη τη χώρα, ιδιαίτερα στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές.
Στις σημερινές συνθήκες όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων γίνεται ακόμη πιο ορατή η ύπαρξη των δύο δρόμων ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας: Αυτού που βρισκόμαστε, που υπηρετεί την πλουτοκρατία, τον ιμπεριαλισμό. Και του άλλου, ο οποίος ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων: Της φιλολαϊκής ανάπτυξης που προϋποθέτει την κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας – λαϊκής οικονομίας. Άλλος δρόμος, δήθεν ενδιάμεσος, δεν υπάρχει.
Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και τώρα από της ΝΔ, ένα στόχο υπηρετούν: Τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, τη γιγάντωση των μονοπωλίων. Τη μετατροπή της εργατικής δύναμης σε ακόμα πιο φθηνό εμπόρευμα. Την εμπέδωση κλίματος ιδεολογικής τρομοκρατίας, με την ενίσχυση των μηχανισμών καταστολής σε βάρος του λαϊκού κινήματος, για να είναι συνεχώς ανοιχτός ο δρόμος σε διαδοχικά αντιλαϊκά μέτρα.
Στην ένταση της εκμετάλλευσης αποσκοπεί: Η “διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου”. Ο διαχωρισμός του χρόνου εργασίας σε “ενεργό” και “ανενεργό”. Οι αλλαγές στο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων προς όφελος των γιγαντιαίων εμπορικών επιχειρήσεων. Η πολιτική των λεγόμενων αναδιαρθρώσεων στην αγροτική οικονομία. Τον ίδιο στόχο υπηρετεί και η πολιτική στην Παιδεία, ιδιαίτερα με τις αποφάσεις της Συνόδου των υπουργών Παιδείας της ΕΕ στο Μπέργκεν, με τη θεσμοθέτηση της “διά βίου μάθησης” και της “αξιολόγησης”, αλλά και με τη δυνατότητα να ιδρύει η πλουτοκρατία εκπαιδευτικά ιδρύματα, που συνοδεύεται από τη συνεχή υποβάθμιση της γνώσης και της κριτικής σκέψης
Οι ταξικές επιλογές της ΝΔ δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Το ΚΚΕ πολύ έγκαιρα και στη μακράς διάρκειας προεκλογική περίοδο είχε αποκαλύψει τι θα φέρει η ΝΔ, τι θα προσθέσει στην αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Τα μέτρα αυτά είχαν συμπεριληφθεί στο προεκλογικό πρόγραμμα της κυβέρνησης. Χρειάζεται λοιπόν να βγάλουν συμπεράσματα τα λαϊκά στρώματα που είχαν την προσδοκία ότι η ΝΔ ίσως αποδειχθεί “μικρότερο κακό” σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, ή ότι εκδικούνται την πολιτική του ΠΑΣΟΚ δίνοντας ψήφο στη ΝΔ.
 Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους να προβληματιστούν: Ενώ υπάρχει κάθε δυνατότητα να απολαμβάνουν καλύτερη ζωή από υλική και πνευματική άποψη, αυτή υπονομεύεται και ακυρώνεται από την κυριαρχία των δυνάμεων που υπηρετούν την πλουτοκρατία, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή και γενικότερα.
Η ζωή που θέλουν να ζήσουν οι εργαζόμενοι, τα δικαιώματα που τους ανήκουν, δεν εξασφαλίζονται επιλέγοντας κάθε φορά ποιο κόμμα, η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ, θα τους παραπλανά.
Ανάμεσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ διεξάγεται μια φραστική σύγκρουση, η οποία στην πραγματικότητα έχει ως ουσία της τον ανταγωνισμό για το ποια πλευρά είναι περισσότερο ικανή και τολμηρή να πάρει μέτρα κατά των εργαζομένων, υπέρ των μονοπωλίων, του κεφαλαίου. Και τα δύο κόμματα αναζητούν και επεξεργάζονται μεθόδους και επιχειρήματα παραπλάνησης των εργαζομένων. Εμπαίζουν και τα δύο το λαό αναγορεύοντας σε “ρήξεις” και “τομές”, “εκσυγχρονισμούς” και “μεταρρυθμίσεις” τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, που ισχυροποιούν τη δύναμη των μονοπωλίων, αφαιρούν κατακτήσεις, προσθέτουν νέα δεινά. Έχουν την ίδια στρατηγική, απλώς αλλάζουν ρόλους.
Η πρόσκληση του ΣΥΝ για “αντινεοφιλελεύθερη” ενότητα και για “ενότητα της αριστεράς” είναι πρόταση αφοπλισμού της δυναμικής της λαϊκής παρέμβασης. Στοχεύει στον εξωραϊσμό της ΕΕ, με τις απατηλές απόψεις για την “Κοινωνική Ευρώπη”. Η σπονδυλική στήλη της, εκτός από το στοιχείο του ελιγμού και της παραπλάνησης που έχει, δε συγκρούεται με την κυρίαρχη πολιτική. Δεν εξασφαλίζει ούτε καν ουσιαστική πίεση, γιατί δε θίγει τα κεκτημένα των μονοπωλίων, του κεφαλαίου, στο κύριο και βασικό πεδίο: στην οικονομία. Οι αυταπάτες σήμερα, ότι με κάποια φτιασιδώματα διορθώνεται η κατάσταση, είναι βούτυρο στο ψωμί της πλουτοκρατίας, των κομμάτων που την υπηρετούν. Είναι παγίδα για να ξαναέρθει στο προσκήνιο η δήθεν λύση της “κεντροαριστεράς”.
Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους που ψηφίζουν τα δύο αυτά κόμματα, που επηρεάζονται απ’ αυτά, να τα εγκαταλείψουν.Η επίθεση δεν έχει ημερομηνία λήξης. Αυτά τα μέτρα πρέπει να συναντήσουν τη δυναμική αντίσταση από το λαϊκό κίνημα. Αν κυριαρχήσει πνεύμα ηττοπάθειας, τότε θα ακολουθήσουν νέα, ακόμα χειρότερα πακέτα μέτρων, που θα επιφέρουν πρωτοφανή για τα τελευταία 30 χρόνια επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων, στο βιοτικό τους επίπεδο, στο δικαίωμα για δουλιά, αλλά και στα δημοκρατικά δικαιώματα.
 Η ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας, η οργάνωση, η ενότητα, η κοινή δράση των ριζοσπαστικών δυνάμεων που υπάρχουν στην κοινωνία, η κοινή δράση με το ΚΚΕ, ανεξάρτητα αν υπάρχουν ορισμένες διαφορές, είναι ένα πρώτο βήμα για να δοθεί μια πρώτη απάντηση. Αφετηρία δράσης για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις που θα φέρουν στην ημερήσια διάταξη την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου.
Είναι και αναγκαίο και ρεαλιστικό να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης στο κοινωνικό επίπεδο προς όφελος των δυνάμεων που παλεύουν αδιάλλακτα τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές επιλογές. Να αλλάξει παντού: Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις της εργατικής τάξης, της μεσαίας αγροτιάς, των ΕΒΕ, της νεολαίας, όπου οι πλειοψηφίες των ΔΣ έχουν βάλει πλάτη για να περάσει η αντιλαϊκή πολιτική.
Το ΚΚΕ μπροστά στους αγώνες που αναπτύσσονται σήμερα θέτει ως πρώτο αίτημα την εξασφάλιση σταθερής και μόνιμης δουλειάς για όλους, με ελεύθερο χρόνο, με δικαιώματα και με μισθούς – μεροκάματα που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Είναι απαράδεκτη και υπέρ του κεφαλαίου η άποψη ότι τα “ρετιρέ” πρέπει να εξομοιωθούν με τα “υπόγεια” του ιδιωτικού τομέα. Η εξίσωση πρέπει να γίνει προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Η λεγόμενη μη αντοχή της οικονομίας αποσκοπεί να συγκαλύψει ότι η οικονομία δεν είναι “εθνική”, αλλά είναι ταξική.
Το ΚΚΕ θα απαντήσει στην ολομέτωπη επίθεση. Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας στην προσπάθεια για την ενότητα της εργατικής τάξης, την άνοδο της ταξικής πάλης, τη λαϊκή συμμαχία.
ΑΘΗΝΑ 18/6/05
Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ