Αρχική Απόψεις Aρθρα Μάνου Μωραΐτη: Μία πρόταση για τη Μπέλα Βίστα

Μάνου Μωραΐτη: Μία πρόταση για τη Μπέλα Βίστα

12

Εφόσον ο δημοτικός κινηματογράφος δεν αφήνει ζημία οικονομική στον Δήμο μας ίσως θα πρέπει να δούμε κι άλλες πτυχές σε θέματα που αφορούν την ποιότητα ζωής χωρίς αυτά ίσως να κοστίζουν χρήματα στον φορολογούμενο.
Πρέπει όλοι να παραδεχθούμε πως ίσως και λόγω βιολογικού, η παραλία του ΝΟΧ στην Μπέλα Βίστα είναι πεντακάθαρη από την άποψη του νερού. ’Όμως η παραλία είναι κάτι που πρέπει να μας προξενεί ντροπή.
Μια σκέψη και σιγά τις κατραπακιές γιατί δεν τις αντέχω. Όταν από μια αρχιτεκτονική φίρμα που να έχει ειδικότητα σε τέτοιες περιπτώσεις σχεδιαστεί η αξιοποίηση της παραλίας, ίσως θα μπορέσει ο Δήμος να κάνει ένα διεθνή διαγωνισμό και να παραχωρήσει όλη την χρήση της παραλίας αυτής σε ιδιώτη επιχειρηματία που θα αναλάβει και την κατασκευή των εγκαταστάσεων αλλά την οικονομική εκμετάλλευση ίσως για 20-30 χρόνια. Ίσως και σε λίγα χρόνια να μπορεί και ο Δήμος να εισπράττει κάποια ενοίκια.
Θα μπορούσε το υπάρχον κτίριο να κατεδαφιστεί και στην θέση του να γίνει ένα πολυτελές κοσμικό κέντρο με αίθουσα για γάμους και βαπτίσεις που να προσφέρει ποιότητα και ένα εστιατόριο με καμπάνες κλπ. Ο επιχειρηματίας θα φροντίσει με μπουλντόζες να καθαρίσει τα απαίσια βόλια και να φέρει βοτσαλάκι τύπου Όρμου Λω που θα προσελκύει τον επισκέπτη και τον ντόπιο αλλά και τον ξένο.
Ας μη μας πιάσει πάλι η μανία να κοπτόμαστε για τα μπάνια του λαού που συνέβαλαν να χρεοκοπήσουμε σαν κράτος και σαν κοινωνία.Τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση στερεύουν γιατί αυξήθηκαν οι μη έχοντες και κατέχοντες .Οταν ήμασταν παιδιά η μάνα μας, μας έδινε καμιά γωνιά ψωμί μια ντομάτα και τυράκι και κανένα αυγό αν υπήρχε κι αυτό και  πηγαίναμε στις απέραντες παραλίες του νησιού και το φχαριστιόμασταν, δίναμε και καμιά βουτιά και μεγαλώσαμε και ίσως γινήκαμε η κοινωνία που τα σημερινά παιδιά θα ιδρώσουν πολύ για να μας φθάσουν.
Είμαστε τόσο πλούσιοι που πέρνουμε τους γέρους μας από τα Γιάννενα και τους φέρνουμε στα νησιά μας για τα μπάνια τους. Λες και κοντά στα Γιάννενα δεν υπάρχουν ωραιότατες παραλίες. Έχουμε και τις τραγικές καταστάσεις και τελευταία στο πέταλο του κόλπου που το όνομα μου διαφεύγει. Σε αυτό το σημείο ας αναφέρουμε και τις ομαδικές σχολικές εκδρομές εκτός έδρας που οπωσδήποτε εγκυμονούν ΠΑΝΤΟΣ ΕΙΔΟΥΣ  κινδύνους που τα σπασμένα τα πληρώνει ο ταλαίπωρος γονιός. Βάλε εκδρομές, φροντιστήρια, τηλεφωνάκια, τσιγαράκια, αναβολικάκια και τα συναφή, βάλε ΠΟΛΟ ΤΖΙΝΣ, μηχανάρες κλπ. που ο γονιός πρέπει να δουλεύει 20 ώρες την ημέρα να τα βγάλει πέρα. Και έχουμε και τους γονείς που κάποιο ζευγάρι στο Κεντέρης που ερχόμαστε στο νησί που τους ρωτήσαμε αν το παιδί τους δουλεύει τα καλοκαίρια εκτός σχολείου πράγμα που είναι συνηθισμένο στα παιδιά μας της ομογένειας. «Αστειεύεστε να στείλουμε το παιδί μας στην δουλειά πριν βγάλει το σχολείο;» Αυτή ήταν η απάντηση των μάλλον ενοχλημένων από την ερώτηση γονέων. Έτσι μπράβο η παραλία και τα μπαράκια είναι καλή απασχόληση.
Άντε και σας ζάλισα πάλι.
Να ρίξω και μια ματιά από το παράθυρο μου στο ωραίο κυματάκι της αμερικάνικης θάλασσας που με χαϊδεύει…….αμερικάνικα.
 
ΜΑΝΟΣ Α.ΜΩΡΑΙΤΗΣ
ΕAST MARION -NEW YORK