Αρχική Green Life Ζώα & Περιβάλλον «Περιβάλλον και Χημικά προϊόντα» σε συνέδριο στη Μυτιλήνη

«Περιβάλλον και Χημικά προϊόντα» σε συνέδριο στη Μυτιλήνη

13


 Με θέμα το «ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΧΗΜΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ» πραγματοποιείται το σαββατοκύριακο στη Λέσβο η Ενημερωτική ημερίδα του Περιφερ. Τμήματος Βορείου Αιγαίου, που θα πραγματοποιηθεί :
-Στη Μυτιλήνη, Σάββατο 12/4/2003, ώρα 19:00 στην αίθουσα του Επιμελητηρίου
-Στην Καλλονή, Κυριακή 13/4/2003, ώρα 19:00, στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής.


Μεταφέρουμε στη συνέχεια άθρο του Ηλία Πολυχνιάτη, Χημικού Γενικού Χημείου Κράτους και Προέδρου του Περιφερειακού Τμήματος Βορείου Αιγαίου της Ενωσης Ελλήνων Χημικών.

Είναι σχήμα οξύμωρο εμείς να συζητάμε για το περιβάλλον και την ασφάλεια του καταναλωτή κατά τη χρήση επικίνδυνων χημικών παρασκευασμάτων, ενώ πολύ κοντά μας καταναλώνονται ασύστολα και παράνομα ανθρώπινες ζωές, σε ένα χώρο όπου η ρύπανση του περιβάλλοντος συντελείται σε όλο της το μεγαλείο. Το απεμπλουτισμένο, αλλά ραδιενεργό ουράνιο ρυπαίνει το Ιράκ υπό μορφή βροχής βομβών, τα δε οξείδια του αζώτου, προϊόντα εκρήξεων όπλων και τα προϊόντα καύσεως του πετρελαίου των πετρελαιοπηγών που καίγονται, εμπλουτίζουν με φρενήρη ρυθμό την ατμόσφαιρα. Ασφαλώς θα μετρηθεί  από κάποιον από τους δορυφόρους το πόσο θα μεγαλώσει η τρύπα του όζοντος εξ αιτίας αυτού του πολέμου. Εμείς θα το μάθουμε άραγε ποτέ;
Ανεξάρτητα, όμως από την θλιβερή εκδοχή της τεχνολογίας και της επιστήμης, έτσι όπως την εισπράττουν άμεσα οι ιρακινοί και έμμεσα εμείς, το ΕΕΧ/ΠΤΒ Αιγαίου οφείλει να προωθεί τις επιστημονικές απόψεις που αποβλέπουν στη ζωή και στο καλό των ανθρώπων.
Έτσι αυτή η ημερίδα αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα, παίρνοντας, χωρίς να το θέλουμε, χαρακτήρα αντίποδα στα δικαίως μονοπωλούντα το ενδιαφέρον του κοινού δρώμενα στο Ιράκ.
Το ενδιαφέρον για το περιβάλλον είναι αυτονόητα υψηλό και γενικό. Αυξάνεται μάλιστα συνεχώς, κατά τρόπο ευθέως ανάλογο με την πρόοδο της τεχνολογίας. Ο λόγος είναι γνωστός. Η τεχνολογία πρόσφερε και προσφέρει πολλά στον άνθρωπο : ανέσεις και επιτεύγματα, που βελτίωσαν την ποιότητα ζωής και όπλα που επικύρωσαν και επικυρώνουν τις θέσεις των ισχυρών. Όμως αποδείχτηκε ότι με τον τρόπο που εφαρμόζεται – τουλάχιστον μέχρι σήμερα – αδιαμφισβήτητα υποβάθμισε το περιβάλλον κατά τρόπο μη αντιστρεπτό, κατά τρόπο, δηλαδή, που η υφιστάμενη τεχνολογία δεν μπορεί να το επαναφέρει. Τούτο γίνεται φανερό είτε από τις μετρήσεις ορισμένων περιβαλλοντικών δεικτών, που οι τιμές τους τροφοδοτούν την αγωνία των επιστημόνων που ασχολούνται μ’ αυτές, είτε από την ολοένα και πιο συχνά,  απρόβλεπτη συμπεριφορά της φύσης, που τροφοδοτεί με αγωνία όλους τους κατοίκους της πλανητικής κοινότητας. Αναφέρομαι στο σύνολο των κατοίκων του πλανήτη, γιατί έχει γίνει πια συνείδηση σε όλους ότι απομονωμένο περιβάλλον της Ελλάδας ή της Λέσβου ή του Ιράκ, ή της Σερβίας δεν υπάρχει.
Θα ήταν απλοϊκό και οπωσδήποτε αντιεπιστημονικό να συμπεράνουμε ότι αφού φταίει η τεχνολογία για την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τότε πρέπει να διακόψουμε την πρόοδο της τεχνολογίας, κατά το «πονάει χέρι – κόβει χέρι».
Αντίθετα αυτές οι διαπιστώσεις και τα αδιέξοδα οδήγησαν τους επιστημονικούς μεν φορείς να εισηγηθούν στις κυβερνήσεις τα ενδεικνυόμενα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, αξιοποιώντας την τεχνολογία στην κατεύθυνση της προστασίας του περιβάλλοντος και των κατοίκων του πλανήτη, τις δε κυβερνήσεις στο να προσπαθήσουν να συμφωνήσουν σε κάποια πακέτα μέτρων που θα είναι δεσμευτικά, όμως, για όλους προκειμένου να είναι αποτελεσματικά.
Τα μέτρα τα οποία σήμερα έχουν συμφωνηθεί, προβλέπουν την εφαρμογή της τεχνολογίας μέσα στα οικοσυστήματα, ώστε να εξυπηρετούνται οι ανάγκες της ανάπτυξης, κατά τρόπο όμως που να δίνεται η δυνατότητα στα οικοσυστήματα αυτά να αναγεννιούνται. Είναι η γνωστή αρχή της αειφορίας. Η βασικότερη ίσως προϋπόθεση για την αειφορία είναι η χρήση χημικών ουσιών φιλικών στο περιβάλλον ή τουλάχιστον ανεκτών από αυτό. Η αναζήτηση, η παραγωγή, η διαχείριση και οι όροι χρήσης αυτών των ουσιών αποτελεί μια νέα φιλοσοφία που διεθνώς ονομάζεται «πράσινη χημεία», για την οποία θα μας μιλήσει ο εκλεκτός προσκεκλημένος μας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, κ. Κώστας Πούλος. Το χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας αυτής είναι ότι δεν αφορά μόνο στους χημικούς. Δεν αφορά ούτε μόνο τους επιστήμονες. Αφορά όλους μας και γι’ αυτό αποτελεί θέμα ανοιχτής ημερίδας. Το πώς, θα μας το εξηγήσει ο κ. καθηγητής.
Στην καθημερινή μας ζωή, είναι αναπόφευκτο, να χρησιμοποιούμε σωρεία χημικών, με μορφή καταναλωτικών προϊόντων, που είναι, όχι απλώς μη φιλικά στο περιβάλλον, αλλά και άμεσα επιθετικά σε εμάς τους ίδιους. Αναφερόμενοι στις περιβαλλοντικές συνέπειες τους, επιδιώκουμε να είναι (αυτο- ή) βιοδιασπώμενα ή να χρησιμοποιούνται σε μικρές ποσότητες ή και τα δύο. Αναφερόμενοι όμως στις βλάβες που μπορούν να προκαλέσουν στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι βέβαιο ότι μόνο η σωστή χρήση, από ενημερωμένο καταναλωτή εξασφαλίζει ασφάλεια. Τέτοια προϊόντα κατακλύζουν τα ράφια των super markets και τα ντουλάπια στα σπίτια μας και είναι από τα φαινομενικά αθώα απορρυπαντικά μέχρι τα απολυμαντικά, λευκαντικά, καθαριστικά, διαλυτικά, χρώματα, οξέα, κόλλες, μελάνια, σπρέϋ, βερνίκια, βελτιωτικά επιφανειών, κ.λπ, κάποια από τα οποία μπορεί να είναι τοξικά ή εύφλεκτα ή εκρηκτικά. Όλα αυτά τα προϊόντα, κατά βάση χημικά, κρύβουν μικρό ή μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας και γι’ αυτό χαρακτηρίζονται σαν επικίνδυνες ουσίες ή επικίνδυνα παρασκευάσματα. Για τον τρόπο με τον οποίο ο καταναλωτής θα ενημερώνεται για την επικινδυνότητα των προϊόντων αυτών και για τις ιδιότητές τους, ώστε να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, θα μας μιλήσει η δ/ντρια της Δ/νσης Περιβάλλοντος του ΓΧΚ, κ. Αγγελική Τσάτσου – Δρίτσα. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή η υπηρεσία του ΓΧΚ είναι η αρμόδια αρχή απέναντι στην ΕΕ για εφαρμογή νομοθεσίας σε θέματα αναγνώρισης και επισήμανσης των επικίνδυνων χημικών ουσιών και παρασκευασμάτων.
Η ίδια η κ. Τσάτσου, ως μετέχουσα  στις διεθνείς συναντήσεις για το περιβάλλον εκπροσωπώντας την Ελλάδα και έχουσα αποκτημένη πολύτιμη εμπειρία από τις συμπεριφορές εταίρων και μη εταίρων στη διεθνή σκακιέρα, θα μας δώσει την άποψή της  για το πόσο δύσκολα ή εύκολα επιτυγχάνονται οι συμφωνίες σε διεθνές επίπεδο και ακόμα κατά πόσο εφαρμόζονται οι αναληφθείσες δεσμεύσεις από τις ΗΠΑ, από τα κράτη του Τρίτου Κόσμου, από τα άλλα κράτη της ΕΕ και τέλος από την Ελλάδα. Ας μη ξεχνάμε ότι κάθε συμφωνία που επιτυγχάνεται ή η κάθε κατάργηση προγενέστερης συμφωνίας, επηρεάζει τεράστια οικονομικά συμφέροντα, μεγέθους ικανού να στηρίξουν κυβερνήσεις ή να προκαλέσουν πολέμους.