Αρχική Πολιτισμός “Τα ρόδα της Αυγής”: Ερωτες φυλλορροούντες στο κύμα, κριτική από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

“Τα ρόδα της Αυγής”: Ερωτες φυλλορροούντες στο κύμα, κριτική από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

26

 Ερωτες φυλλορροούντες στο κύμα


Ο ιαματικός λόγος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ήχησε με τον καλύτερο τρόπο προχθές βράδυ στο Θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι.
Ηταν ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας του ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου με το Θεατρικό Εργαστήρι του, που αποτελείται στην πλειονότητά του από ερασιτέχνες. Με γενικό τίτλο “Τα ρόδα της αυγής” παρουσιάστηκαν διαδοχικά τα δύο διηγήματά του “Ερως-ήρως” και “Η νοσταλγός”. Σε μια παράσταση λεπταίσθητων αποχρώσεων, που ανέδιδε τη θαλασσινή αύρα και το τρυφερό άρωμα της αδαμάντινης γραφής του Παπαδιαμάντη.


Κοινός άξονας και στις δύο ιστορίες, μια βάρκα λευκή, “αέρινη”. Με τους βασικούς ήρωες να πλέουν στα κύματα, στο όνειρο και τη φυγή (υπό το λυκαυγές στη μια, υπό το σεληνόφως στην άλλη) σ’ έρωτες ανεκπλήρωτους κι οδυνηρούς. Με την ευγένεια και την αξιοπρέπεια να νικούν τα πάθη στο τέλος. Η γλυκιά ήττα της καθαρτήριας χαρμολύπης.


Παράσταση αιγαιοπελαγίτικη, απαλή και ρεμβώδης, με τη σφραγίδα τού “εν συνειδήσει αθώου” Δήμου Αβδελιώδη (καλλιτεχνική επιμέλεια – φωτισμοί) και του επίσης σεμνού και προικισμένου συνεργάτη του, Γιώργου Μπινιάρη (θεατρική προσαρμογή-διδασκαλία). Στα συν της: Η καθαρή άρθρωση του λόγου, η ευελιξία των ηθοποιών με μαγευτικές “πινελιές”, όπως το τράβηγμα των κουπιών ή η κίνηση των σωμάτων στο…ταξίδι της λέμβου ή το φαντασιακό “κολύμπι” του ζευγαριού στην πρώτη ιστορία. Τα παραδοσιακά τραγούδια με ζωντανή μουσική (λαούτο, κιθάρα, βιολί, νέι κ.ά.) από τριμελές συγκρότημα που συνόδευε διακριτικά τα τεκταινόμενα.


Τον παπαδιαμαντικό νησιώτικο μικρόκοσμο ζωντάνεψαν με πηγαίο τρόπο οι Πέτρος Σπυρόπουλος, Μαρία Λούρου (Γιωργής, Αρχοντώ), Αρκαδία Ψάλτη, Δημήτρης Κουτσουράκης (Λιαλιώ, Μαθιός), ο εξαίρετος Γιάννης Τσουμπαριώτης (καπετάν Σιγουράντζας), που εδιηγείτο τα καθέκαστα με άξιους συναφηγητές τις Μαρκέλλα Γεωργαλά, Μαρία Ρεβελάκη και τον Γιάννη Μωυσίδη.


“Παρηγορητές ψυχής, που ανακαλούν τη χαμένη αθωότητα και παιδικότητά μας” αποκάλεσε τον Δήμο Αβδελιώδη και κατ’ επέκτασιν τον συνεργάτη του Γιώργο Μπινιάρη, ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής προλογίζοντας την παράσταση. Κι είχε δίκιο.



ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/09/2005