Αρχική Απόψεις Aρθρα Ιάκωβος Μπριλής: Ενεργοί πολίτες ή απαθείς θεατές…

Ιάκωβος Μπριλής: Ενεργοί πολίτες ή απαθείς θεατές…

62

                              


Απόψεις της εποχής!


                     Ενεργοί πολίτες ή  απαθείς θεατές…
                                             Ιακώβου Γ. Μπριλή
                         Προέδρου “ΔΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΟΜΑΧΑΛΑ”
                                             Μέλους Δ.Σ. της ΕΛΜΕ ΧΙΟΥ.


  Καθημερινά παρατηρούμε σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο να εμφανίζεται “ο από μηχανής θεός” που δίνει “μαγικές” οδηγίες που επιφέρουν αφενός την ανακατανομή του εισοδήματος σε όλη τη γη και αφετέρου την αλλοίωση των ηθικών και κοινωνικών αξιών.
     Κι όλοι εμείς ποιοι  έχουμε καταντήσει; Μήπως δεν είμαστε όλοι οι ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ του παγκόσμιου αυτού σήριαλ που έχει ως σκηνοθέτες τους κενταύρους του μεγάλου κέρδους και ως ταξιθέτες τους πολιτικούς  που αγωνιούν και πασχίζουν να τακτοποιήσουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση που επιβάλλει η νέα τάξη πραγμάτων που λέγεται παγκοσμιοποίηση;
 ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ , έναντι της ανεργίας που μαστίζει τους νέους μας. Η στρατιά των ανέργων που κρατούν τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά, τα προφίσενσυ δεν μπορεί να εξαλειφθεί και διακατέχεται από το άγχος και την αγωνία του αύριο με όλες τις επακόλουθες επιπτώσεις κοινωνικές …Απλά η συνταγή λέει: Να παρασχεθεί   “η ασπιρίνη νάμπερ 1” της υποαπασχόλησης σήμερα κι αύριο αβεβαιότητα. Να δοθεί “η ασπιρίνη νάμπερ 2″ της εποχικής απασχόλησης. Να δοθεί ¨η ασπιρίνη νάμπερ 3″ των υπεργολαβιών και κατατμήσεων έργων… Να δοθεί τώρα ¨η ασπιρίνη νάμπερ 4” που λέει ο ΟΟΣΑ δηλαδή σε κάθε σπιτικό να δουλεύουν δυο και να διατηρούνται οι συγγενικοί δεσμοί  ώστε εντός της οικογενείας να υποβοηθά ο ένας τον άλλον. Δηλαδή μήπως απλά μας λένε ότι  οι πατεράδες κι οι παππούδες να στηρίζουν οικονομικά δια παντός τους νεότερους;
  Το ερώτημα είναι έχει αλήθεια ουσιαστική διέξοδο αυτή η πολιτική, η απλά κυλάει ο καιρός στο όπως όπως χειροτερεύει την ανεργία , το δημογραφικό και όλα τα συναφή;
ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ , έναντι των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που καταργούνται ή καταστρατηγούνται πάντα σύμφωνα με τις διεθνείς επιταγές.  Είναι αλήθεια ή ψέμα  ότι για την εξασφάλιση ενός ελάχιστου μισθού αναγκάζεται να προσφέρει ο εργαζόμενος εξοντωτική εργασία και σε ωράριο και σε κόπο σωματικό η πνευματικό πέραν των συμφωνηθέντων; Μήπως πλησιάζουμε σε μια νέα μορφή “δούλων” που “πουλάνε τον εαυτό τους” με τρόπο υποταγής και εξευτελισμού προκειμένου να επιζήσουν με 500-600 ευρώ το μήνα;
 Μήπως για την πλειοψηφία των  συνταξιούχων δεν είναι ντροπή, να προσπαθούν μετά από μια ζωή αγώνων επιβίωσης ,να παίρνουν  πενιχρές συντάξεις και  αδύναμοι  να περιμένουν “μικρό χαρτζιλίκι” από τα παιδιά τους ή το επίδομα θέρμανσης για να μη “τα τινάξουν”;
ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ και έναντι των συνδικάτων μας! Γιατί; Μα η απάντηση είναι προφανής. Έχουν όλα αποκτήσει κατά μεγάλο ποσοστό αδιάφορα μέλη και έχουν πλήρως αποδυναμωθεί και τούτο κυρίως-κατά την ταπεινή γνώμη μας- οφείλεται στον εγκλωβισμό τους μέσα στις κομματικές δομές. Ας μη κρυβόμαστε! Ο κομματισμός έχει εισέλθει παντού και ζητεί συνεχώς ένα πράγμα από την βάση του. Στήριξη και μόνο στήριξη στους πολιτικούς ελιγμούς και σχεδιασμούς! 
 Αντί να προωθούνται με διαφάνεια και ειλικρίνεια τα συμφέροντα των κλάδων, παρατηρείται ότι υπερισχύει η μικροκομματική αντίληψη και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται και περιχαρακώνεται γύρω από την κάθε παράταξη που  είναι  συνδεδεμένη με τα κομματικά επιτελεία. Χάθηκε λοιπόν η εμπιστοσύνη των εργαζομένων προς τους συνδικαλιστές για όλα αυτά αλλά και γιατί  πολλοί εξ αυτών μεταπήδησαν σε υπουργικούς και βουλευτικούς θώκους κι έτσι φάνηκε ότι εξυπηρέτησαν αντί τον κλάδο τους, τον εαυτό τους. Μήπως είναι καιρός να “απεγκλωβιστούμε” και να ανεξαρτητοποιηθούμε ώστε από άλλη οπτική και συνοχή να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας;
ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ έναντι των προσλήψεων των “ημετέρων” που γινότανε και γίνονται με κάθε μεγαλοπρέπεια και άδικα οι πολιτικοί αρχηγοί λένε στα λόγια για διαφάνεια και ισοπολιτεία….
ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ,  έναντι των προσωπικών ελευθεριών και δικαιωμάτων!
    Παρακολούθηση από κάμερες στους δρόμους, παρακολούθηση από δορυφόρους των συνομιλιών των τηλεπικοινωνιών σε όλα τα μήκη και πλάτη…Μήπως όπως πάμε μάλλον επανέρχεται το “φακέλωμα” σε όλο του το μεγαλείο; 
ΑΠΑΘΕΙΣ ΘΕΑΤΕΣ  λοιπόν για όλους και για όλα σ΄ ένα κατάλογο θεμάτων που δεν έχει αρχή και τέλος !
Κι  όσο αυξάνονται οι απαθείς θεατές τόσο πιο πολλοί απλώνονται οι “ξύπνιοι” που εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις…
 Τελειώνοντας, θέτουμε το ερώτημα αν τον επιλέγουμε μόνοι μας αυτό τον ρόλο της απάθειας ή μας “ωθούν” έντεχνα άλλοι σε αυτό τον ρόλο κινώντας με μαεστρία τα δικά τους νήματα; Φρονούμε ότι ο καθένας μπορεί ακόμη να  σκεφθεί και να επιλέξει μεταξύ του ενεργού και του απαθούς πολίτη τι του αρμόζει.  Υποδείξεις δεν χωρούν.
 ” Ο νοών νοήτω!”