Αρχική Πολιτισμός Βιογραφικό του τζέντλεμαν του ελληνικού κινηματογράφου Αλέκου Αλεξανδράκη

Βιογραφικό του τζέντλεμαν του ελληνικού κινηματογράφου Αλέκου Αλεξανδράκη

34

 ΤΖΕΝΤΛΜΑΝ. Με τα όλα του. Η ελληνική  εκδοχή  του λήμματος  είναι συνώνυμό του. Γενναιόδωρος  με  τους ανθρώπους. Γλυκός, τρυφερός, ανεκτικός,  καλοσυνάτος. ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ. Στην ουσία  και την πράξη. Δίχως βεντετισμούς ή  ανταγωνισμούς.  Και με ήθος.  Όλα αυτά, δε,  μέσα  σε ένα  φινετσάτο παρουσιαστικό. Ένας  ωραίος άντρας. Με ταλέντο που αναγνωρίστηκε  εξ αρχής.  Επωνυμία, δόξα,  λάμψη,  όλα  του δόθηκαν  πλουσιοπάροχα.  Κι  εκείνος  τα  χάρηκε  και  τα μοίρασε   απλόχερα.   Ο Αλέκος Αλεξανδράκης, αυτός  ο ταλαντούχος  καλλιτέχνης, ο  γοητευτικός  άνθρωπος   δεν υπάρχει πια.
Έσβησε  χθες χτυπημένος  από  τον καρκίνο   σε ηλικία    77 ετών,   στο  νοσοκομείο  “Σωτηρία”  όπου  μεταφέρθηκε  επειγόντως, λίγο  μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου. Στο πλευρό του βρισκόταν  ο γιος  του  Βάσιας  και  η αδελφή του  Μάνια,  οι άνθρωποι   που τον  στήριξαν  στην  πολύχρονη  περιπέτεια  της υγείας του. 
Επτά μήνες  πάλευε   ο  αγαπημένος  πρωταγωνιστής  με  την αρρώστια  και παρά  τη  σοβαρότητα της κατάστασής του  δεν  το έβαζε  κάτω.  Είχε  βγει  από  το νοσοκομείο  εδώ  και  μία εβδομάδα  και  περίμενε  πως  θα παραμείνει σπίτι του έως   όπου χρειαστεί  να εισαχθεί ξανά  για τον νέο κύκλο χημειοθεραπειών. Δεν  πρόλαβε.  Εξέπνευσε  ύστερα  από  εφτάμηνη μάχη  με  την επάρατο νόσο.  Τα προβλήματα  της υγείας  που αντιμετώπιζε  είχαν ξεκινήσει, ωστόσο,  πολύ νωρίτερα, σχεδόν μια δεκαετία πίσω. Γι αυτό άλλωστε είχε σταματήσει  και κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα. Ο καρκίνος, όμως,  τον ταλαιπώρησε  ιδιαίτερα   και  τον “ροκάνισε” μέσα  σε μικρό  χρονικό  διάστημα.
 “Παράξενος  ταξιδιώτης”, “Ρενέ Γκαλιμάρ”,  “Αλέκος  Σαμιωτάκης”.  Μισός αιώνας θέατρο, δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες και  κάποιες  τηλεοπτικές  εμφανίσεις, παραστάσεις στην  Επίδαυρο  -την “εγκαινίασε”  ως  “Ιππόλυτος” (1954)-, περιοδείες  με  το  Εθνικό, έρωτες, χωρισμοί, σχέσεις, γάμοι, υστερίες θαυμαστριών. Όλα αυτά  σε  συνδυασμό  με  το ταλέντο του  και το ωραίο  παρουσιαστικό του  θα μπορούσαν να τον είχαν “χαλάσει”, να  του είχαν  καλλιεργήσει τον εγωϊσμό, να είχαν θεριέψει  την έπαρσή του  και  γιγαντώσει  το “εγώ” του. Όμως, όχι! Ο Αλέκος  Αλεξανδράκης  δεν “καβάλησε” ποτέ το “καλάμι”. Δεν  έχασε τον εαυτό του,  το νόημα  των  πραγμάτων. Δεν ξεμάκρυνε από τον στόχο του. Δεν παραμυθιάστηκε  και δεν υποτάχθηκε.  Παρέμεινε  ιδανικός.  Καλλιτέχνης, συνάδελφος, σύντροφος.  Με την απώλειά του  η θεατρική οικογένεια  θα  θρηνήσει,   ίσως,  τον τελευταίο ιδανικό  και άξιο  εραστή της!

Αντιγόνη  Καράλη
(αναδημοσίευση από το “ΕΘΝΟΣ”, 9/11/05)

 

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΕυτυχώς που υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση και προσπαθεί να ξεβρωμίσει την Ελληνική περιφέρεια
Επόμενο άρθροΠεριφέρεια Β. Αιγαίου: πιστώσεις από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων