Αρχική Νέα Τοπικά ΣτΕ: αντισυνταγματική η χρήση κρυφής κάμερας

ΣτΕ: αντισυνταγματική η χρήση κρυφής κάμερας

9

Αντίθετη στις συνταγματικές επιταγές είναι η χρήση της κρυφής κάμερας στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, σύμφωνα με απόφαση του Γ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ειδικότερα, στο ΣτΕ έχει προσφύγει ο τέως δήμαρχος Αλμυρού Βόλου, Σπ.Ράππος, ζητώντας να ακυρωθεί η απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, με την οποία τέθηκε σε οριστική αργία από τα καθήκοντά του. Και αυτό, γιατί προβλήθηκε από τηλεοπτικό σταθμό βίντεο, το οποίο ελήφθη με κρυφή κάμερα και προέβαλε ιδιαίτερες στιγμές του δημάρχου με γυναίκα, η οποία ισχυρίζεται ότι αναζητούσε μέσω του κ. Ράππου εργασία, έχοντας, όπως υποστηρίζει η ίδια, αποσπάσει τη συναίνεσή του.
Κατά την πειθαρχική διαδικασία ωστόσο δεν λήφθηκε υπόψη η μαγνητοσκοπημένη ταινία, αλλά ούτε ο κ. Ράππος την επικαλέστηκε.


Σύμφωνα με το ΣτΕ, από τις διεθνείς διατάξεις και το Σύνταγμα συνάγεται ότι “όχι μόνο οι ιδιώτες, αλλά και τα δημόσια πρόσωπα, όπως είναι οι δημοτικοί άρχοντες, οι οποίοι εκλέγονται με άμεση ψηφοφορία από το λαό, έχουν δικαίωμα προστασίας και σεβασμού της ιδιωτικής τους ζωής σε βαθμό τέτοιο, ώστε να διασφαλίζεται και σε αυτά μια σφαίρα ιδιωτικότητας, ενώ στον πυρήνα της προστατευόμενης από το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις ιδιωτικής ζωής του ατόμου ανήκει αναμφίβολα και η ερωτική του ζωή”.


Υπογραμμίζει ακόμα το ΣτΕ ότι “η μαγνητοσκόπηση της συνάντησης (17 Μαρτίου 2004) σε ιδιωτικό χώρο του δημάρχου στο Βόλο, που είχε ως σκοπό την ερωτική συνεύρεση, έγινε κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 9 παρ. 1 του Συντάγματος, που προστατεύει την ιδιωτική ζωή του ατόμου, στον πυρήνα της οποίας ανήκει και η ερωτική ζωή του ατόμου και του άρθρου 370Α του Ποινικού Κώδικα”.


Επίσης, το ΣτΕ τονίζει ότι “τη μαγνητοσκοπημένη ταινία θα μπορούσε να προσκομίσει στα αρμόδια πειθαρχικά όργανα μόνο ο Σπ.Ράππος και όχι οποιοσδήποτε άλλος, αφού μόνον αυτός μπορεί κατά το νόμο να μετάσχει στην πειθαρχική διαδικασία”.
Συνεπώς, εφόσον ο Σπ.Ράππος δεν προσκόμισε την ταινία, αυτή δεν μπορεί νομίμως να ληφθεί υπόψη ως αποδεικτικό μέσο και ως εκ τούτου “δεν συντρέχει νόμιμος λόγος να διαταχθεί η προσκόμισή της, ώστε να εκτιμηθεί από το δικαστήριο”.


Το ΣτΕ αναφέρει ακόμη ότι το Σύνταγμα (άρθρο 19 παρ. 3) απαγορεύει ρητώς τη χρήση αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 9 του Συντάγματος, που προστατεύουν την ιδιωτική ζωή και το άσυλο της κατοικίας.
Απόκλιση από τις συνταγματικές αυτές επιταγές είναι ανεκτή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, “μόνον χάρη της προστασίας συνταγματικά υπέρτερων έννομων αγαθών (όπως είναι η ανθρώπινη ζωή) του προσώπου που προσκομίζει αποδεικτικό μέσο που αποκτήθηκε κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 9, 9Α και 19 του Συντάγματος, σε σχέση με τα έννομα αγαθά που προστατεύονται από τα άρθρα αυτά του Συντάγματος”.


Τέλος, υπογραμμίζει η απόφαση ότι “σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 370 Α) η χρήση, ειδικά, πληροφοριών ή μαγνητοφωνημένων ή μαγνητοσκοπημένων ταινιών που αποκτήθηκαν αθέμιτα δεν είναι άδικη, αν η χρήση έγινε από τρίτο που δεν συμμετείχε στην αθέμιτη παραγωγή της μαγνητοφωνημένης ή μαγνητοσκοπημένης ταινίας, ενώπιον οποιασδήποτε δικαστικής ή άλλης ανακριτικής αρχής για τη διαφύλαξη δικαιολογημένου συμφέροντος που δεν μπορούσε να προστατευθεί διαφορετικά, στην περίπτωση αυτή καθίσταται επιτρεπτή η χρήση αυτών ως αποδεικτικών μέσων”.

ΠΗΓΗ: news.in.gr, ΑΠΕ