Αρχική Ομογένεια Νέα επιστολή από ομογενή για τα γραφόμενα της κας Χάμιλτον

Νέα επιστολή από ομογενή για τα γραφόμενα της κας Χάμιλτον

20


 Μια παρατήρηση για το Ε:mail της Κυρίας Ειρήνης Χάμιλτον.
Σαν ομογενής Χιώτης που ζω κι εγώ στη Νέα Υόρκη επί περίπου 50 χρόνια θα ήθελα Κυρία Χάμιλτον να σας εκφράσω τη χαρά μου που αν και δεν σας ξεύρω από το χιώτικο τουλάχιστον περιβάλλον της Νέας Υόρκης, σας συναντώ τώρα μέσω του Chiosnews
Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι κάπως υπερβάλλετε με τις δωροδοκίες κλπ. Όχι ότι δε γίνονται αλλά έτσι που το φέρνετε παίρνεται σβάρνα σχεδόν όλους. Όσο για τους εγωισμούς, το κακό είναι χιώτικο γι’ αυτό και στη Νέα Υόρκη έχουμε δόξα το μεγαλοδύναμο 35 χιώτικους συλλόγους που όσο διαλύονται ορισμένοι καινούργιοι ξεπετιούνται σα μανιτάρια.
Και στην Χίο αν πάτε σε κάποια συγκέντρωση και πείτε σε κάποιον «Κε πρόεδρε» η μισή συγκέντρωση θα γυρίσει να σας δει γιατί ποιο πολλοί είναι οι πρόεδροι από τα μέλη. Όσο για τη βοήθεια της ΑΧΕΠΑ για βοήθεια στο Νοσοκομείο της Χίου θα χαρώ να μας πείτε πότε και με τι γιατί εγώ ξεύρω πως μόνο οι Χιώτες ομογενείς έκαναν το κατά δύναμη γι αυτό το σκοπό.
Όσο για το έργο που γίνεται στο νησί νομίζω πως οι Τοπικές Αυτοδιοικήσεις κάνουν το παν δυνατόν για την καλυτέρεψη του τόπου. Κάνουν αυτά που ξεύρουν, ή που έμαθαν, και σύμφωνα με τα μέσα που τους παρέχονται. Όσο για τους φτωχούς και τους άνεργους σαν συνιστώ να γράψετε στην Αθηναϊκή Κυβέρνηση και ακόμα περισσότερα στις Βρυξέλλες Οι αποφάσεις στο πόσους ανέργους και πτωχούς θα έχουμε δεν εξαρτιόνται από τις Τοπικές Διοικήσεις αλλά από γενικές Οικονομοπολιτικές τοποθετήσεις των διοικούντων μας σε εθνικό αλλά περισσότερο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Δυστυχώς ακόμα η Ευρώπη ταλαιπωρείται από τα κατάλοιπα των σοσιαλιστικών παρελθόντων σε σημείο που να μη μπορεί να ανταγωνιστεί άλλες καινούργιες ακόμα και παλιές αγορές.
Αν δεν σας κάνει κόπο γράψετε στο Chiosnews.com πόσα χρόνια λείπετε από τη Χίο, πόσο συχνά έρχεστε στο νησί και που “τρώτε ψωμί”, ας πούμε, σε ποια πόλη των USA.
Η αγάπη σας για το νησί είναι μια “αρρώστια” που τη νοιώθουμε σχεδόν όλοι που ζούμε μακριά του. ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΡΙΞΑΜΕ ΠΕΤΡΑ ΠΙΣΩ ΜΑΣ. ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΛΛΑ ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΤΡΑ ΜΕ ΤΡΑΒΑΕΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ. ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΠΟΙΑ ΟΤΑΝ ΜΕ ΚΑΛΕΣΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΤΑ ΨΗΛΑ.
Ευχαριστω τα παιδιά στο Chiosnews για την φιλοξενία.
ΜΑΝΟΣ Α.ΜΩΡΑΙΤΗΣ
Νέα Υόρκη
emoraitis@nyc.rr.com