Αρχική Νέα Εκπαίδευση - Επιστήμη “Αγροκτήματα ανθρωπίνων σωμάτων” για τη μελέτη της αποσύνθεσης, του Τάσου Σαραντή

“Αγροκτήματα ανθρωπίνων σωμάτων” για τη μελέτη της αποσύνθεσης, του Τάσου Σαραντή

21

 Σε ένα ανατριχιαστικό πείραμα ετοιμάζεται να προχωρήσει ένα καθηγητής Βιολογίας στο πανεπιστήμιο της βορείου Ιόβας: πρόκειται να μετατρέψει μία έκταση της περιοχής σε ένα “αγρόκτημα σωμάτων” όπου θα μπορεί να μελετηθεί διεξοδικά η αποσύνθεση του ανθρώπινου σώματος.

“Αυτή η έρευνα έχει μεγάλη επιστημονική αξία. Θα βοηθήσει τις έρευνες για τα διαπραχθέντα εγκλήματα, αφού θα μπορεί να εντοπιστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια για πόσο χρονικό διάστημα ένα σώμα είναι νεκρό” εξηγεί ο καθηγητής Τάιλερ Ο’ Μπράιαν.


Οσο κι αν ακούγεται ανατριχιαστικό και ασεβές, το πείραμα του Μπράιαν δεν θα είναι το πρώτο του είδους στην αμερικανική επικράτεια. Ένα ακόμη “αγρόκτημα σωμάτων”, έκτασης τριών στρεμμάτων, λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια από το Κέντρο Εγκληματολογίας και Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου του Τένεσι. Οι ερευνητές μελετούν προσεκτικά και καταγράφουν όλα τα στοιχεία που αφορούν την αποσύνθεση των πτωμάτων είτε αυτά είναι θαμμένα σε ρηχούς τάφους, είτε είναι μισοβυθισμένα σε μια λίμνη, είτε είναι εκτεθειμένα σε ζωύφια και τρωκτικά μέσα στο καυτό καλοκαίρι.


Εκατοντάδες εγκληματολόγοι έχουν περάσει από αυτό το μακάβριο εργαστήριο, προκειμένου να διδαχθούν τα μυστικά της αποσύνθεσης. Τα πτώματα που χρησιμοποιούνται στο “αγρόκτημα” του Τένεσι  δωρίζονται από οικογένειες με ένα σκεπτικό ανάλογο με αυτό της δωρεάς ενός νεκρού σώματος για ιατρική έρευνα. Μόνο τον τελευταίο χρόνο υπήρξε προσφορά περισσότερων από 100 ανθρώπινων σωμάτων, ενώ ο αριθμός των δωρεών ξεπερνά τις 600 την τελευταία δεκαετία.


Γιατί, όμως, κρίνεται αναγκαία η δημιουργία ενός δεύτερου “αγροκτήματος σωμάτων”; “Πριν από τη δημιουργία του “αγροκτήματος” στο Τένεσι δεν γνωρίζαμε πολλά για τη διαδικασία της αποσύνθεσης” λεει ο Δρ Μανχέιν, καθηγητής Εγκληματολογίας και Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο της Λουϊζιάνα.  “Χρειαζόμαστε περισσότερες από μία θέσεις για ένα πρότυπο, προκειμένου να καταλάβουμε καλύτερα ολόκληρη τη διαδικασία. Τα διαφορετικά περιβάλλοντα μπορεί να αλλάζουν το ποσοστό της αποσύνθεσης και να μας δώσουν νέες εξηγήσεις γι’ αυτό που συμβαίνει” διευκρινίζει.

του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ- 30/11/2005

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΨαρά: Χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση με Αττική
Επόμενο άρθροΕκδήλωση Δ.Σ. Νεολαίας Δήμου Χίου για Παγκόσμια ημέρα για το AIDS