Αρχική Απόψεις Aρθρα Λουκάς Αμπελιώτης: Η οφειλόμενη τιμή στο Γιώργη Κρόκο

Λουκάς Αμπελιώτης: Η οφειλόμενη τιμή στο Γιώργη Κρόκο

30

 Ο Δήμαρχος Χίου, κ. Μάρκος Μεννής, στην τελευταία συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στους δημοσιογράφους, αναφέρθηκε στον υπό διαμόρφωση χώρο πέριξ του Ομηρείου και είπε ότι θα ονομασθεί πλατεία Μιχαήλ και Σταματίας Ξυλά, καθώς και ότι θα τοποθετηθούν οι προτομές των ευεργετών στον ίδιο χώρο.
Επιτέλους ο μεγαλύτερος δήμος του Νομού μας αποδίδει τις οφειλόμενες τιμές στους μεγάλους του ευεργέτες, αφού με το έργο τους αυτό συνετέλεσαν ποικιλοτρόπως στην αναβάθμιση του πολιτιστικού και πνευματικού επιπέδου κάθε Χιώτη και Χιώτισσας.
Δε νομίζω να υποστηρίζει κανείς ότι χωρίς την ύπαρξη του Ομηρείου θα υπήρχε αυτό το τεράστιο πολιτιστικό έργο το οποίο επιτελείται και παράγεται σήμερα στο νησί μας ούτε ότι θα ήταν εύκολο στην πολιτεία να κατασκευάσει ένα τέτοιο οικοδόμημα πολλώ δε μάλλον την εποχή που κατασκευάστηκε τούτο. Ορθώς λοιπόν πράττει η δημοτική αρχή, έστω και με καθυστέρηση πολλών ετών, ικανοποιώντας πλήρως το περί δικαίου αίσθημα αλλά και την επιθυμία όλων των δημοτών του δήμου μας για την απόδοση των οφειλόμενων τιμών.
Η Χίος όμως οφείλει να αποδώσει τιμές και σε άλλους μεγάλους συμπατριώτες μας που με το έργο τους, τη ζωή τους και την προσωπικότητα τους σφράγισαν την εποχή που έζησαν και τίμησαν τη Χίο μας. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Γιώργης Κρόκος. Ο αείμνηστος Γιώργης Κρόκος υπήρξε μια πολύπλευρη και πολυτάλαντη προσωπικότητα. Στο επάγγελμα δάσκαλος, αγάπησε τα παιδιά με πάθος, απόφοιτος της Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ποιητής, πεζογράφος, μουσικός, ιεροψάλτης, λαογράφος, θεατρικός συγγραφέας. Ακάματος εργάτης του πνεύματος δούλευε συνεχώς μέχρι τις τελευταίες του στιγμές. Μας άφησε περί τα εξήντα βιβλία ποιητικά, πεζογραφικά λαογραφικά και θεατρικά και πλήθος ανέκδοτων έργων.
Για το ποιητικό του έργο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, από δήμους της χώρας μας και από πολλά πολιτιστικά και επιστημονικά σωματεία της Χίου και όλης της Ελλάδας.
Για το έργο του μίλησαν με εγκωμιαστικά λόγια οι πλέον έγκριτοι πανεπιστημιακοί καθηγητές: Μερακλής, Καλλέργης, Λουκάτος, Χαραλαμπάκης, Κουκουλομάτης, Παπαδογιαννάκης, Αναγωνστόπουλος, Μιρασγέζη, Γκενάκου και κορυφαίες προσωπικότητες του πνεύματος, των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών: Στασινόπουλος, Λούρος, Τσάτσος και άλλοι. Σήμερα ασχολούνται με το έργο του πολλοί φοιτητές των παιδαγωγικών τμημάτων των πανεπιστημίων μας και πολλοί κριτικοί κατατάσσουν την «Ελληνιάδα» του δίπλα στα μεγάλα  ποιητικά έργα του Παλαμά, του Σεφέρη και του Ελύτη.
Αμέσως μετά το θάνατο του το 1997 εισηγηθήκαμε στην τότε δημοτική αρχή να πάρει μια οδό του Δήμου μας το όνομα του και να τοποθετηθεί η προτομή του στο Δημοτικό μας Κήπο.
Το αίτημα μας αυτό ως προς το πρώτο μέρος, καθώς δόθηκε το όνομα του σε ένα χωματόδρομο στο Λατόμι, με ένα μόνο σπίτι.
Πιστεύουμε ότι ο Δήμος της Χίου πρέπει  σύντομα να αποδώσει την ελάχιστη τιμή που αξίζει σ’ αυτό το μεγάλο Χιώτη ποιητή της αγάπης και της ειρήνης τοποθετώντας μέσα στον Κήπο την προτομή του ανάμεσα στους άλλους αθάνατους Χιώτες του πνεύματος και των γραμμάτων.
Κλείνοντας παραθέτω το βιογραφικό του που ο ίδιος έγραψε και αποτελεί κατά τη γνώμη μας ένα από τα καλύτερα δείγματα της νεοελληνικής μας λογοτεχνίας.

Βιογραφικό
Γεννήθηκα στη Χίο.
Η πρώτη μου ανάσα ήτανε μαστίχα.
Όταν πρωτάνοιξα τα βλέφαρα,
Είδα λουλούδια.
Ακόμη πιστεύω πως ήτανε μάτια,
που με μάθαιναν πώς να χαμογελώ.
Στην αγκαλιά της μάνας μου έμαθα χορό.
Αργότερα τον τελειοποίησα στο κύμα.
Είδα τα δέντρα και στάθηκα ολόρθος.
Είδα τα ρυάκια κι έμαθα να τρέχω.
Άκουσα τα κελαηδοπούλια και τραγούδησα.
Είδα το νυχτερινό ουρανό περβόλι
με τα’ αστέρια μανταρίνια στα κλαδιά τους.
Ύψωσα το χέρι να τα πιάσω
κι όλα χαμήλωσαν ίσως να τα φτάσω.
Για γειτονιά είχα ανοιγμένες αγκάλες.
Η μάνα μου ήταν αδερφή του ήλιου.
Ο Πατέρας μου πουλούσε την ομορφιά πραμάτεια.
Με τη Μικρασιατική καταστροφή
Άρχισα να μπερδεύω τους αγίους των εκκλησιών
με τους πρόσφυγες.
Καταστραφήκαμε
κι αντίς να χαθώ, γίνηκα πολίτης όλου του κόσμου.
Για να μη μου κολαστεί ο παιδικός παράδεισος, τον φυλάω μες στην καρδιά μου.
Αυτός με βοηθά
Και μοιράζω την ψυχή μου τραγούδι
από χείλη σε χείλη.
Τραγουδάτε με.
Περισσεύω για όλους.
Με αγάπη:

Γιώργης Κρόκος

 

άρθρο Λουκά Αμπελιώτη στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 18/1/2006