Αρχική Green Life Ζώα & Περιβάλλον Τοξικοί βάτραχοι εφιάλτης για την Αυστραλία, του Τάσου Σαραντή

Τοξικοί βάτραχοι εφιάλτης για την Αυστραλία, του Τάσου Σαραντή

46

 
Με έναν οικολογικό εφιάλτη βρίσκεται αντιμέτωπη η Αυστραλία. Ένα είδος τοξικού βατράχου που είχε εισαχθεί στη χώρα πριν από 70 χρόνια για την αντιμετώπιση ενός παράσιτου έχει εξαπλωθεί στο ένα τρίτο του εδάφους της χώρας, σκορπίζοντας σε άλλα είδη το θάνατο.


Ο τοξικός φρύνος που έχει μετατραπεί σε απειλή για το οικοσύστημα της Αυστραλίας εισήχθη το 1935 από τη Χαβάη, αρχικά στο Κουίνσλαντ, προκειμένου να καταπολεμηθεί ένα είδος σκαθαριών που κατέστρεφε τις συγκομιδές της ζάχαρης.


Πρόκειται για το είδος Bufo marinus  που φέρει δύο σάκους πίσω από το κεφάλι του που εκκρίνουν ένα δηλητήριο, μια γαλακτώδη άσπρη τοξίνη αποκαλούμενη μπουφοτοξίνη, το οποίο μπορεί να σκοτώσει το θύμα του μέσα σε λίγα λεπτά. Επειδή η Αυστραλία δεν έχει κανένα γηγενή φρύνο, πολλά από τα γηγενή αρπακτικά ζώα είναι πολύ ευαίσθητα στην τοξίνη.


Τα αμφίβια, που ζυγίζουν μέχρι και 2 κιλά, σκοτώνουν οποιοδήποτε ζώο τους απειλήσει όπως φίδια, σαύρες, υδρόβια πουλιά, ακόμη και κροκόδειλους και ντίνγκο (αγριόσκυλα της Αυστραλίας). Ζευγαρώνουν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και τα θηλυκά γεννούν μέχρι 30.000 αυγά τη φορά.


Αυτή τη στιγμή οι τοξικοί φρύνοι έχουν εξαπλωθεί σε μια έκταση μεγαλύτερη του 1 εκατομμυρίου χιλιομέτρων. Εχουν την ικανότητα να κινούνται μέχρι και 1,8 χιλιόμετρα μέσα σε μια νύχτα ή περίπου 55 χιλιόμετρα το χρόνο.


Προκειμένου να καταπολεμήσουν την εξάπλωση των φρύνων, οι αρχές έχουν ξοδέψει 64 εκατομμύρια δολάρια δίχως αποτέλεσμα. Για να μελετήσουν τη ραγδαία μετακίνηση των δολοφόνων φρύνων οι επιστήμονες του πανεπιστημίου του Σίδνεϊ τοποθέτησαν σε αυτούς ραδιοσυσκευές αποστολής σημάτων, βάρους 5 έως 6 γραμμαρίων που τις έδεσαν πάνω τους.


Η μεγαλύτερη έκπληξη που δοκίμασαν ήταν όταν περίμεναν την έλευση των βατράχων σε μια περιοχή στη βόρειο Αυστραλία, 60 χιλιόμετρα ανατολικά του Ντάρμπιν. Όπως διαπίστωσαν τα πρώτα αμφίβια που έφτασαν είχαν μακρύτερα πόδια έως και 6% σε σχέση με αυτά που έφτασαν αργότερα. Εξάλλου, η μελέτη κατέδειξε ότι οι νεώτεροι πληθυσμοί των φρύνων είχαν μακρύτερα ποδιά από τους πληθυσμούς που είχαν εισαχθεί στο Κουίνσλαντ πριν από 70 χρόνια. Κι ακόμη, ότι κινούνταν απίστευτα γρήγορα, καλύπτοντας αποστάσεις 5 φορές γρηγορότερα σε σχέση με τους παλαιότερους πληθυσμούς.


Σύμφωνα με τους επιστήμονες, όταν ένα είδος εισάγεται, αρχικά ο αριθμός του παραμένει χαμηλός για μερικές γενιές πριν “εκραγεί” πληθυσμιακά. Αυτό, πιθανόν, γίνεται προκειμένου το είδος – εισβολέας να προσαρμοστεί μέχρι να ταιριάξει στο νέο του περιβάλλον, λένε. Δεν ξέρουμε τι συνέπειες θα έχει η εξολόθρευση τόσων πολλών κορυφαίων αρπακτικών ζώων σε ένα σύνθετο τροπικό οικοσύστημα, αλλά είναι πιθανό να έχουμε κακές εξελίξεις” επισημαίνουν.

του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 17/2/2006

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΜάνος Μωραϊτης: κρυονική και… ξενοδοχείο ΑΠΟΛΛΩΝ!
Επόμενο άρθροΔΣ Χίου: οξεία αντιπαράθεση Παπαδόπουλου- Ντομάτα