Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Αναστάσιος Κουτσούκος: JACQUES LACARRIERE- ο σύγχρονος φιλέλληνας

Αναστάσιος Κουτσούκος: JACQUES LACARRIERE- ο σύγχρονος φιλέλληνας

86

JACQUES LACARRIERE- Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ


Όταν άστρα και φωτεινά σώματα συναντιούνται και ορισμένες μάλιστα φορές συγκρούονται στα ουράνια, είναι έρωτας
(Jacques Lacarriere Ερωτικό λεξικό της Ελλάδας).


Με εξαιρετική επιτυχία και με την παρουσία προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών πραγματοποιήθηκε η τιμητική βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη του πρόσφατα εκλιπόντος σύγχρονου φιλέλληνα Jacques Lacarriere. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στις 22/03/06 στις 19:30 από τη θεατρική ομάδα ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στο «Ελληνικό Σπίτι» στο Παρίσι.


Στις 18 Σεπτεμβρίου 2005 έφυγε ο Σημαντικός Γάλλος ελληνιστής –μεταφραστής Jacques Lacarriere. H στάχτη του σκορπίστηκε στον Αργοσαρωνικό ανοιχτά των Σπετσών.
Πέρα από ελληνιστής ή φιλέλληνας, μεταφραστής ή συγγραφέας, ο Λακαριέρ,  όπως γράφει ο Δρ Αναστάσιος Κουτσούκος, ήταν ένας ταξιδιώτης δέσμιος του αρχαίου κόσμου και του Ελληνισμού. Ο  σημαντικός Γάλλος ελληνιστής –μεταφραστής του Σοφοκλή, του Πρεβελάκη, του Φραγκιά και του Eλύτη– ο Zακ Λακαριέρ επισκέφθηκε δύο φορές την Kύπρο το 2002 με ειδική άδεια των Hνωμένων Eθνών. Διατρέχοντας τη Nεκρή Zώνη της Λευκωσίας, τον απαγορευμένο δηλαδή τομέα της πόλης ο οποίος χωρίζει με τρόπο απόλυτο τις δύο κοινότητες του νησιού, ο συγγραφέας κατέγραψε την περιήγησή του στη «σύγχρονη αυτή Πομπηία», όπως την κατονομάζει. Ξεκινώντας από τον στίχο του Σεφέρη «Tα σπίτια που είχα μου τα πήραν», ο Λακαριέρ κάνει αναφορά στην Πράσινη Γραμμή που από τις 16 Aυγούστου 1974 μοιράζει την Kύπρο σε δύο πατρίδες. Tην περιήγηση εικονογραφούν είκοσι τέσσερις φωτογραφίες.
Ο Jacques Lacarriere μετέφρασε τον Ελύτη δύο μήνες πριν το βραβείο Νόμπελ και έτσι ο Ελύτης έγινε γνωστός στο Ευρωπαϊκό κοινό.


Το κορυφαίο του βιβλίο είναι το «Ελληνικό καλοκαίρι» To 2001 ο Jacques Lacarriere δημοσίευσε το « Ερωτικό Λεξικό της Ελλάδας»,ένα βιβλίο στο οποίο συγκέντρωσε με τη μορφή λημμάτων ενός λεξικού ό,τι αγάπησε από τη χώρα μας. Για τους λόγους που τον οδήγησαν να συντάξει το λεξικό  αυτό μιλά ο ίδιος από τις πρώτες κιόλας  γραμμές του προλόγου που συνοδεύει την ελληνική έκδοση.


Η εκδήλωση είχε την αιγίδα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου Paris IV-Sorbonne. Maison de la Grece, 9, rue Mesnil, 75116 Paris


 Είχαν επίσης τιμήσει τη μνήμη του Zακ Λακαριέρ ο Όμιλος UNESCO Πειραιά & Νήσων και ο πρόεδρός του κ. Ιωάννης Μαρωνίτης, ο Δήμος Σαλαμίνας και το Καφενείο των Ιδεών  με εισήγηση του Δρα Αναστάσιου Κουτσούκου στο 20ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας και στον 20ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό «Σικελιανά 2004» στις 30-31 Οκτωβρίου 2004.


Ποιητής αποδεικνύεται ο Λακαριέρ και σε αυτό το κατακερματισμένο ταξίδι του Λεξικού, με μνήμη, όπως ακριβώς την περιγράφει, «ένα μιλφέγι με ξεχωριστές στρώσεις και πάχη, κατασκευασμένες από διανόηση, αισθησιασμό ή λαγνεία, κατά την περίσταση…» Πενήντα και πλέον χρόνια κρατά το οδοιπορικό του Λακαριέρ στην Ελλάδα, καθώς έρχεται και επανέρχεται επισκεπτόμενος, κατά προτίμηση, τους ίδιους προσφιλείς του τόπους. Η πρώτη φορά, το 1947, όταν πρωτοαντίκρισε στο μουσείο των Δελφών, τον Ηνίοχο, αμπαλαρισμένο σε κιβώτιο, λόγω Εμφυλίου, να εξέχει μόνο το κεφάλι του, χάλκινο με αδειανό βλέμμα. Δεύτερη φορά, το 1950, που πρωτοπήγε στην Ελευσίνα, καθώς, τότε ακόμη τον προσήλκυαν τα μυστήρια. Σημαντικές στάθηκαν οι τρεις πρώτες επισκέψεις στον ’Aθω, 1950, 1952, 1953, που έδωσαν και το θέμα για το πρώτο βιβλίο του, ένα λεύκωμα με κείμενα και φωτογραφίες και αργότερα για το μπεστ σέλερ του, «Το ελληνικό καλοκαίρι». Στο Λεξικό, η Ελλάδα απλώνεται από το ’Aγιο Όρος στην Αρκαδία, αλλά και την Ασίνη, καθώς ο νεαρός Λακαριέρ είχε βαλθεί να ακολουθήσει τα χνάρια του Παυσανία, οδοιπορώντας στην Πελοπόννησο. Ωστόσο, το κέντρο βάρος μένει σταθερό στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά, την Ύδρα και τις Σπέτσες, «αντίζηλα νησιά», όπως τα αποκαλεί, μια και γι’ αυτόν συμβολίζουν την αντίθεση ανάμεσα στην αψάδα του βράχου και τη γλυκύτητα των κήπων, ακόμη, το ευνοούμενο νησί του, την Αίγινα, αλλά και τη Σαντορίνη και την Αμοργό. Τα λήμματα, όπως και οι τόποι και τα θέματα που καταγράφονται στο Λεξικό, δείχνουν πως ο Λακαριέρ αγάπησε πρωτίστως την Ελλάδα της μυθολογίας. Κυρίαρχος ο μύθος του Ίκαρου και του Δαιδάλου, από τον οποίον εμπνεύστηκε μια ποιητική συλλογή, «Τα παιδικά χρόνια του Ίκαρου», αλλά και ένα πρωτότυπο βιβλίο, «Με τα φτερά του Ίκαρου», που κυκλοφόρησε, σε μετάφραση Μίνωα Πόθου, το 1995. Ιδιαίτερα προσηλώθηκε σε κάποιες γυναικείες μορφές της Αρχαιότητας, την Ιοκάστη, την Κασσάνδρα και την Αντιγόνη. Μετά έρχεται η κληρονομιά του λαϊκού μας πολιτισμού το κομπολόι και το ζεϊμπέκικο. Καθόλου τυχαία θαυμάζει ως ξεχωριστό Έλληνα τον Μακρυγιάννη, «το παιδί ενός τσοπάνη από τη Ρούμελη που το σώμα του το έχουν σκεπάσει τα τραύματα», γι’ αυτό και μεταφράζει τα «Απομνημονεύματά» του.


———————
Δρ Αναστάσιος Κουτσούκος, Αντιπρόεδρος του ΔΗΜΟΔΟΚΟΥ & Δ/ντής Παιδείας του Ομίλου Unesco Πειραιά.
  Τηλ. 6936369717