Αρχική Green Life Υγεία- Διατροφή Υγεία: στοίχημα η αύξηση του αριθμού των εθελοντών αιμοδοτών

Υγεία: στοίχημα η αύξηση του αριθμού των εθελοντών αιμοδοτών

29

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ   ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΤΑΓΓΙΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ


Η αύξηση του αριθμού των εθελοντών αιμοδοτών  θα μειώσει  σημαντικά τις πιθανότητες μόλυνσης  ασθενών, που  χρειάζονται να κάνουν μετάγγιση αίματος, από λοιμώδη ή άλλα μεταδιδόμενα νοσήματα.
Αυτό τόνισε σήμερα σε Συνέντευξη Τύπου, η πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας  Μεταγγισιοθεραπείας  καθηγήτρια κ Αλίκη Μανιάτη, με αφορμή το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο  της ΕΕΜ το οποίο θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά από 19 μέχρι 21 Μαΐου.
Συγκεκριμένα, όπως τόνισε η κ Μανιάτη, οι εθελοντές αιμοδότες αποτελούν σήμερα μόνο το 48% του συνόλου του αριθμού των αιμοδοτών.
Όλες οι επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης μεταδιδόμενων λοιμώξεων έχει καταγραφεί στους λεγόμενους «συγγενείς και φίλους» που προσφέρουν αίμα σε σύγκριση με τους  τακτικούς εθελοντές.
Ειδικότερα σύμφωνα με μελέτη που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο από την υπηρεσία αιμοδοσίας του Ασκληπιείου Βούλας, οι θετικοί για ηπατίτιδα «συγγενείς» ήταν 13 στους 10.000, ενώ  αντίστοιχα  για τους εθελοντές ήταν 7 στους  10.000.
Επίσης για ηπατίτιδα C, για μεν τους «συγγενείς» η αναλογία ήταν 5 στους 10.000,  για τους δε εθελοντές 1 στους 10.000.
 Αυτό  όμως δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Οι «συγγενείς» θεωρούνται αιμοδότες πρώτης φοράς και διεθνώς  παρατηρείται να έχουν   μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων σε σχέση με τους τακτικούς αιμοδότες.
Σε πρόσφατη μελέτη στις ΗΠΑ  από 2.221.544 αιμοδότες που ελέγχθηκαν και ορολογικά και μοριακά το 20%  ήταν αιμοδότες πρώτης φοράς ( συγγενείς). Η συχνότητα HIV θετικών ήταν 10 στις 100.000 αιμοδότες πρώτη φοράς σε σχέση με 1,8 στους 100.000 τακτικούς αιμοδότες.
Ως εκ τούτου,  όπως τόνισε  η κ Μανιάτη ,για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων κατά την μετάγγιση θα πρέπει να εντοπίζονται κατά τον μοριακό έλεγχο  οι θετικοί σε  λοιμώδη νοσήματα αιμοδότες όσον είναι δυνατόν.
Ειδικότερα όσο μικρότερο είναι το ποσοστό των θετικών αιμοδοτών που εντοπίζονται στον έλεγχο τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα κάποιος αιμοδότης να βρίσκεται σε «παράθυρο» λοίμωξης και συνεπώς να μεταδώσει την ασθένεια του. Ποτέ όμως  ο κίνδυνος μετάδοσης δεν θα καταστεί δυνατό να μηδενιστεί.
Όπως εξήγησε η κ Μανιάτη,  δεν αρκούν μόνο ο επιστάμενος μοριακός έλεγχος και η αύξηση των εθελοντών για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης των λοιμωδών νοσημάτων κατά την μετάγγιση. Μια άλλη παράμετρος στην οποία η χώρα μας υστερεί είναι  η ορθολογική οργάνωση του συστήματος αιμοδοσίας ,  η διακίνηση του αίματος και η πιστοποίηση των υπηρεσιών αιμοδοσίας.
Μέχρι σήμερα μόνο δυο η τρία κέντρα αιμοδοσίας έχουν πιστοποιηθεί προς την κατεύθυνση αυτή και η προσπάθεια που έχει αρχίσει τώρα είναι χρονοβόρα και θα αργήσει να ολοκληρωθεί


  ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ  ΜΕΘΟΔΟΙ    ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗΣ  ΑΙΜΑΤΟΣ.


Οι βελτιώσεις και οι παρεμβάσεις που απαιτούνται για την ασφαλή και αποτελεσματική μετάγγιση του αίματος δεν αφορούν μόνο στη σωστή λειτουργία των υπηρεσιών αιμοδοσίας.
Οι γιατροί που χρησιμοποιούν την μετάγγιση θα πρέπει να εκπαιδευτούν ώστε να μεταγγίζουν τους ασθενείς μόνο όταν δεν υπάρχει εναλλακτικός  τρόπος αντιμετώπισης τους.
 Σήμερα υπάρχουν αρκετοί εναλλακτικοί τρόποι , όπως η αυτόλογη μετάγγιση, οι αυξητικοί αιμοποιητικοί παράγοντες, ακόμη και ο σίδηρος και οι βιταμίνες.
Η Ελληνική Εταιρεία Μεταγγισιοθεραπείας δίνει σημαντική έμφαση στις εναλλακτικές αυτές μεθόδους μετάγγισης και την εκπαίδευση των αναισθησιολόγων, των χειρουργών και των εντατικολόγων γιατρών.


             ΑΥΤΟΛΟΓΗ    ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ


> Με προκατάθεση αίματος από τον ίδιο τον ασθενή που θα υποβληθεί σε προγραμματισμένη επέμβαση.
 Η μέθοδος αυτή πρωτοεφαρμόσθηκε στην Ελλάδα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, στις αρχές της δεκαετίας του1990 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Δυστυχώς δεν υιοθετήθηκε από πολλά άλλα κέντρα.  Σύμφωνα με στοιχεία  το ποσοστό αίματος που προέρχεται από αυτόλογη προκατάθεση, είναι 1% στην Ελλάδα ενώ π.χ. στην Ιταλία 8.9% στη Γερμανία 7.1% και στη Γαλλία 6.6%.
     > Με περιεγχειρητική διάσωση του αίματος και επεναχορήγησή του στον χειρουργικό ασθενή.
 Οι διαδικασίες αυτές απαιτούν εξοπλισμό και εκπαίδευση προσωπικού. Εφαρμόζονται και στην Ελλάδα αν και όχι στο βαθμό που θα βοηθούσε σημαντικά στην εξοικονόμηση αίματος.


 ΧΟΡΗΓΗΣΗ          ΕΡΥΘΡΟΠΟΙΗΤΙΝΗΣ 
 
         Η ερυθροποιητίνη (η οποία διεγείρει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων από τον μυελό των οστών) χρησιμοποιείται σήμερα σε πολλές κατηγορίες ασθενών με αναιμία, οι οποίοι έχουν έτσι απαλλαγεί από τις μεταγγίσεις.
             Η προσπάθεια που γίνεται τώρα είναι να χρησιμοποιηθεί περιεγχειρητικά ώστε να μειωθούν οι μεταγγίσεις στις χειρουργικές επεμβάσεις. Αυτό έχει επιτευχθεί σε κάποιο βαθμό κυρίως στις ορθοπεδικές εγχειρήσεις και στην Ελλάδα , κυρίως σε μικρά σχετικά νοσοκομεία της περιφέρειας όπως  στο Αίγιο.  
                            


    ΧΟΡΗΓΗΣΗ     ΣΙΔΗΡΟΥ        ΕΝΔΟΦΛΕΒΙΩΣ


Η χορήγηση σιδήρου(ενδοφλεβίως για βελτίωση της αιμοσφαιρίνης προεγχειρητικά για να μειωθεί η ανάγκη μεταγγίσεων) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε γυναικολογικές επεμβάσεις μείωσε τις μεταγγίσεις από το 36% στ 3,5% των ασθενών.
                
 
   ΧΡΗΣΗ    ΦΑΡΜΑΚΩΝ      ΚΑΤΑ   ΤΗΣ      ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ


Η χρήση φαρμάκων που μειώνουν την αιμορραγία κατά τις χειρουργικές επεμβάσεις είναι  μια ακόμη παράμετρος που έχει μελετηθεί τα τελευταία χρόνια με σημαντικά αποτελέσματα.
Φάρμακα όπως η απροτιτίνη και το τρανεζαμικό οξύ μειώνουν την αιμορραγία, π.χ στις καρδιολογικές επεμβάσεις, ενώ ο παράγων ψύξης       που τώρα παρασκευάζεται βιοτεχνολογικά μπορεί να χορηγηθεί με καλά αποτελέσματα στις περιπτώσεις μεγάλης αιμορραγίας  περιεγχειρητικά
                    
    ΑΙΜΑ        ΑΓΑΘΟ       ΕΝ          ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ


Πάντως αγαθό εν ανεπαρκεία εξακολουθεί να είναι στη χώρα μας το αίμα. Κι αυτό γιατί μόνο το 50% από τις 600.000 μονάδες που συλλέγοντα ετησίως προέρχεται από εθελοντές αιμοδότες, το υπόλοιπο από συγγενείς και ένα μικρό ποσοστό 1-2% εισάγεται από την Ελβετία.