Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Απάντηση του Αντώνη Παντελόγλου σε σχετικό άρθρο του Π.Σαλιάρη

Απάντηση του Αντώνη Παντελόγλου σε σχετικό άρθρο του Π.Σαλιάρη

22

Σε απάντηση του προς τον κ. Σαλιάρη, ο κ. Παντελόγλου αναφέρει:
 
“Συμφωνώ με τον κ. Σαλιάρη πως η σιωπή είναι χρυσός μόνο που έπρεπε να το εφαρμόσει για τα καλά. Εκείνος στην αρχή ήταν πολιτικό πρόσωπο. Έγραψε στην εφημερίδα δέκα λόγους που στήριζε τη σημερινή δημοτική αρχή που ήμουνα και εγώ μέλος της. Μου φαίνεται πως ξέχασε το εντέκατο.
 
Να μην μετέχει στις εταιρείες του δήμου με έμμισθες θέσεις. Εγώ τον βρήκα στη θέση του λογιστή και δε με βρήκε, και είναι αλήθεια πως πίστευα πως δεν έπρεπε να έχει αυτή τη θέση για πολιτικούς λόγους. Με αυτή μου τη θέση συμφωνούσαν σχεδόν όλοι όσοι ήτανε στο Δ.Σ. της Εταιρείας, γιατί προκαλούσαμε, αφού συγγενικό του πρόσωπο ήταν στέλεχος μέσα στη δημοτική αρχή.

Από τη δουλειά μου και από το λογιστή μου, ξέρω πως το λογιστήριο δεν είναι Πόντιος Πιλάτος ούτε κάνει μια αναφορά και ξεμπερδεύει. Παραιτείται ο υπεύθυνος του, όπως παραιτήθηκα και εγώ, αφού κατάπια αρκετά, γιατί δεν μπορούσα να κάνω την δουλειά μου και ήμουνα εκτεθειμένος και γιατί η δημοτική αρχή, αντί να αναλαμβάνει τις ευθύνες της, υπονόμευε την Εταιρεία.

Εκείνος παρέμεινε κι όταν η κρίση στην Εταιρεία μεγάλωνε και οι εργάτες πεινούσαν, το μόνο που ήθελε ήταν τα λεφτά του, που τα ανέβαζε σε πάνω από 20.000€, για να βοηθήσει λογιστικά. Τις δικές μου πολιτικές ευθύνες τις ανέλαβα δημόσια και μάλιστα κατηγορήθηκα γι’ αυτό από τους «αλάθητους».

Εκείνος φαίνεται πως ανήκει σε αυτή την ομάδα γιατί, δεν τον είδα να γράφει τίποτα, όλα τα φορτώνει στους άλλους. Ακόμα και τώρα που είναι πρόεδρος στην «ΗΩ» γιατί δεν ήρθε ποτέ να ενημερώσει το Δημοτικό Συμβούλιο για το λογιστήριο της ή τους ισολογισμούς της;  Τέλος πάντων για το «δίνει – παίρνει».

Εμείς, πάντως, μέχρι σήμερα παραμένουμε κοντά στους εργαζομένους για να πληρωθούν μέχρις δεκάρα, γιατί ξέρομε και τις ευθύνες μας. Άλλοι δεν πατήσανε και θέλουν να γίνουν και δήμαρχοι!

Τελειώνοντας, για ένα πράγμα δεν μετανιώνω. Τους εργάτες τους τάισα και θα τους ξανατάιζα, αν μπορούσα. Τους το οφείλαμε σαν Εταιρεία, όχι μόνο γιατί δεν πληρώνονταν στην ώρα τους, αλλά σαν ένα ευχαριστώ.

Νιώθω πως «χρωστώ» και δεν μου χρωστάνε.”


Πηγή:Πολίτης 25/8