Αρχική Πολιτισμός Του ανικανοποίητου έρωτα… η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ για την “Πρόβα Τζενεράλε” του ΔΗΠΕΘΕ Β....

Του ανικανοποίητου έρωτα… η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ για την “Πρόβα Τζενεράλε” του ΔΗΠΕΘΕ Β. ΑΙΓΑΙΟΥ

17

 Του ανικανοποίητου έρωτα


Ολοι για το έργο «Πρόβα τζενεράλε»
Πώς ηχεί, άραγε, η είδηση ότι ένα ελληνικό θεατρικό έργο που γράφτηκε πριν από περίπου σαράντα χρόνια παρουσιάζεται για πρώτη φορά και μάλιστα σ’ ένα… ξενοδοχείο της Χίου; Κι αποκαλύπτεται στο πρόγραμμα του έργου από τον συγγραφέα ότι είναι εμπνευσμένο από έναν μεγάλο έρωτά του για μια Χιώτισσα, που έκτοτε χώρισαν και δεν την ξαναείδε ποτέ; Ας δούμε, λοιπόν, τι συμβαίνει όταν μπλέκεται η ζωή με την τέχνη.


Η «Πρόβα τζενεράλε» του υπερήλικα σήμερα Δημήτρη Ροδίμου, που βρίσκεται κάπου στη βόρεια Εύβοια, γράφτηκε το 1967 και πρωτοπαρουσιάζεται τώρα από το Θεατρικό Εργαστήρι του ΔΗΠΕΘΕ βορείου Αιγαίου. Μια υπαρξιακή κωμωδία για τον έρωτα, την κοινωνική ένταξη και τη δημιουργία, που ανακαλύφθηκε από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ βορείου Αιγαίου, Δήμο Αβδελιώδη, και σκηνοθετήθηκε από την Ισαβέλλα Μαρτζοπούλου.


Η σκηνοθετική πρόταση είναι να παιχτεί το έργο στον… φυσικό χώρο του, δηλαδή στο φουαγέ ενός ξενοδοχείου, αφού ο ήρωας είναι ρεσεψιονίστ. Ετσι, λοιπόν, θα παρουσιαστεί από την Παρασκευή έως και τη Δευτέρα στο ξενοδοχείο «Αγία Μαρκέλλα», στο χωριό Βροντάδος της Χίου. Παίζουν οι: Μαρία Δαλάκα, Συμεών Καραολάνης, Μαρίκα Καρίβαλη, Μαρία Κουνέλη, Κοσμάς Μανές, Ειρήνη Μπιλαρίκη, Σταύρος Σπυράκης. Μουσική σε θέματα Νίνο Ρότα ερμηνεύει ο Γιώργος Παπαγεωργίου (φλάουτο, μπάσο, κλαρίνο).


Το πιο ενδιαφέρον, όμως, και συγκινητικό, κατά τη γνώμη μας, βρίσκεται στο σημείωμα του συγγραφέα στο πρόγραμμα. Εκεί μιλάει για το πώς έγραψε το έργο, εμπνεόμενος από την τότε αρραβωνιαστικιά του, Αγγέλα, που καταγόταν από τη Χίο. «Απειλούσε να μ’ εγκαταλείψει αν δεν κατάφερνα το συντομότερο να γράψω ένα καλό έργο και ήθελε να το δει να παίζεται, ώστε να ’χει να λέει πως “ο άντρας μου είναι σπουδαίος, γράφει θεατρικά έργα που αξίζει να παίζονται και εγώ τον εμπνέω”. Δεν κατόρθωσα, δυστυχώς, να κρατήσω κοντά μου την πανέμορφη Χιώτισσα, αν και έγραψα μέσα σε έναν περίπου μήνα το έργο» (το έδωσε τότε το ’67, αλλά το βρήκαν πολυπρόσωπο και πολυδάπανο). Γράφει πιο κάτω ο συγγραφέας:


«Η αγαπημένη μου Αγγέλα, ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου, που για χάρη της γράφτηκε αυτό το έργο, με άφησε και έφυγε για Παρισίους σε αναζήτηση καλύτερης τύχης και πιο προκομμένου συντρόφου για τη ζωή της, και μένα μ’ άφησε μέσα στη θλίψη, τον πόνο…». Και καταλήγει ευχαριστώντας τους Αβδελιώδη, Μαρτζοπούλου, που συνέβαλαν στο τωρινό, πρώτο ανέβασμα του έργου του. Ευχαριστεί, όμως, και την πρώην αγαπημένη του: «Την Αγγέλα που μου το ενέπνευσε και η οποία ίσως τώρα, στα περίπου γεράματά της, βρίσκεται στην ιδιαίτερη πατρίδα της τη Χίο. Ποτέ δεν έμαθα τι απέγινε και αν πράγματι βρήκε τον άντρα των ονείρων της, πάντα της το ευχόμουν, πάντα της ευχόμουν καλή τύχη και δυστυχώς δεν είχα και τόση εγώ».


«Χωρίζει η μοίρα τους ανθρώπους», λέει μια παλιά καντάδα. Ισως το μάθει εκείνη και συναντηθούν σε μία από τις παραστάσεις του έργου στο νησί της. Γι’ αυτή, άλλωστε, το έγραψε. Συγκινησιακά δύσκολη συνάντηση, αν συμβεί. Ας όψεται ο αδυσώπητος, ο πανδαμάτωρ χρόνος…


Γ.Ε.Β.


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 30/08/2006