Αρχική Μαστίχα Ελεύθερος Τύπος: “Μαστίχα: Το… δάκρυ της Χίου”

Ελεύθερος Τύπος: “Μαστίχα: Το… δάκρυ της Χίου”

167


«Θησαυρό» όχι μόνο για το νησί της Χίου αλλά και για όλη την Ελλάδα αποτελεί η μαστίχαΑποκλειστικό προϊόν του πανέμορφου νησιού, στηρίζει την τοπική οικονομία και κάνει το όνομα της Χίου γνωστό παγκοσμίως. Η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη που η παραγωγή δεν επαρκεί. Οι τιμές κυμαίνονται σε εξαιρετικά ικανοποιητικά επίπεδα, ενώ εμπλουτίζεται συνεχώς η γκάμα των προϊόντων από μαστίχα…, σημειώνεται σε σχετικό αφιέρωμα του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ που συνεχίζει:
(ΦΩΤΟ αρχείο Μ. Ρεϊζάκη)

Η καλλιέργεια του μαστιχόδεντρου ήταν πάντα στενά συνδεδεμένη με το νησί της Χίου. Δημιουργεί έκπληξη το γεγονός πως δεν υπήρξε επιτυχής ανάπτυξή του πουθενά αλλού, στην ηπειρωτική ή τη νησιωτική Ελλάδα ή ακόμη και στις γειτονικές ακτές της Τουρκίας. Για παράδειγμα, στη χερσόνησο του Τσεσμέ, οι συνθήκες είναι ιδανικές για το μαστιχόδεντρο, όμως απέτυχε η προσπάθεια «μεταφοράς» του. Αναφέρονται αποτυχημένες προσπάθειες να μεταφερθεί η καλλιέργεια του μαστιχόδεντρου στην Αττική και σε άλλα νησιά του Αιγαίου. Κάποια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στα νησιά Αμοργό και Αντίπαρο, όμως, όπως μπορεί κανείς να κρίνει από την έλλειψη περισσότερων πληροφοριών στο θέμα, οι προσπάθειες απέτυχαν και εγκαταλείφθηκαν. Αλλες προσπάθειες για να μεταφερθεί το δέντρο στη Ρόδο και τη Λέσβο απέτυχαν παρομοίως.

Στο ίδιο το νησί της Χίου η καλλιέργεια είναι εφικτή μόνο στο νότιο τμήμα, το οποίο είναι ιδιαίτερα ξηρό και θερμό. Το τμήμα αυτό οριοθετείται από τη βόρεια πλευρά από μία συγκεκριμένη νοητή γραμμή που ενώνει τα χωριά Λιθί, Αγιος Γεώργιος Συκούσης και Καλλιμασιά. Προσπάθειες να επεκταθεί η καλλιέργεια πέρα από αυτό το όριο απέτυχαν. Η αιτία γι’ αυτή τη «μοναδικότητα» πιθανόν να οφείλεται, εκτός από τη μακρόχρονη παράδοση και σε κάποια εδαφολογικά και κλιματολογικά στοιχεία, τα οποία ευνοούν την καλλιέργεια του μαστιχόδεντρου στη Χίο και στο συγκεκριμένο τμήμα της.

 

«Το μαστιχόδεντρο είναι θάμνος αειθαλής, με ύψος δύο έως τρία μέτρα (μερικές φορές φτάνει και τα πέντε μέτρα). Τα άρρενα άτομα είναι εκείνα που αποδίδουν περισσότερη και καλύτερη ποιότητα μαστίχας και αυτά κυρίως καλλιεργούνται. Για το λόγο αυτό και οι παραγωγοί τα αποκαλούν «καρπόσκινα». Είναι δίοικο είδος, δηλαδή εμφανίζει άρρενες και θήλεις ταξιανθίες σε διαφορετικά άτομα. Οι μασχλιαίες ή επάκριες ταξιανθίες αναπτύσσονται στα μέσα Μαρτίου κι η άνθηση ολοκληρώνεται στις αρχές Απριλίου. Ολα τα όργανα του δέντρου (βλαστός, φύλλα, άνθη, καρποί) διατρέχονται από ρητινοφόρους αγωγούς», τονίζει στο «Αγρόκτημα» ο αναπληρωτής καθηγητής του Τομέα Βοτανικής του Τμήματος Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Θωμάς Σαββίδης, ο οποίος έχει εκδώσει βιβλίο σχετικά με το μαστιχόδεντρο.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το μαστιχόδεντρο αναπτύσσεται με αργούς ρυθμούς και η πλήρης ανάπτυξη επέρχεται στα 40 έως 50 χρόνια. Η παραγωγή μαστίχας αρχίζει από τον 5ο ή 6ο χρόνο, ενώ το μέγιστο της απόδοσης (320 έως 1.000 γραμμάρια) εμφανίζεται από το 12ο ή το 15ο έτος της ηλικίας. Το δέντρο ζει πάνω από 100 χρόνια αλλά από το 70ό αρχίζει η παρακμή του. Υπάρχουν αναφορές για μαστιχόδεντρα 200 ετών.

Η θέση των φυτειών των μαστιχόδεντρων εξαρτάται από τοπικούς παράγοντες. Συνήθως συναντώνται σε μικρές και επίπεδες περιοχές, σε κοιλάδες, κατά μήκος των δρόμων ή κοντά στα ίδια τα χωριά. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνουν τα μαστιχόδεντρα είναι 20.000 στρέμματα (περίπου το 12% της καλλιεργούμενης γης). Υπολογίζονται περίπου δύο εκατομμύρια μαστιχόδεντρα σε συγκαλλιέργεια με άλλα δέντρα (αμυγδαλιές, ελιές) ή και αποκλειστικά. Η μαστιχοκαλλιέργεια απασχολεί 4.500 αγροτικές οικογένειες.

«Κάθε φυτεία αποτελείται από μερικές δεκάδες δέντρα, φυτεμένα σε σειρές. Οι κόμες των δέντρων ακουμπούν μεταξύ τους αν και διατίθεται αρκετή απόσταση μεταξύ των κορμών. Πιθανόν η απευθείας επίδραση των ηλιακών ακτίνων στον κορμό και η θέρμανσή του να επιδρούν στην ποσότητα του εκκρινόμενου προϊόντος. Στις ορεινότερες περιοχές όπου το έδαφος έχει κάποια σχετική κλίση συναντώνται και καλλιέργειες κατά βαθμίδες», προσθέτει ο κ. Σαββίδης.

Το μαστιχόδεντρο έχει ελάχιστες εδαφικές απαιτήσεις και ευδοκιμεί σε άγονα, πετρώδη και φτωχά εδάφη. Παρ’ όλα αυτά, μία ορθολογιστική λίπανση, με αζωτούχα κυρίως λιπάσματα, προάγει σημαντικά την ανάπτυξη και την απόδοσή του. Η θεϊκή αμμωνία ενδείκνυται για φτωχά εδάφη. Το νιτρικό κάλιο ή ασβεστούχος νιτρική αμμωνία παρέχουν ικανοποιητικά αποτελέσματα στα κοκκινοχώματα. Η λίπανση γίνεται κάθε χρόνο τον Ιανουάριο ή Φεβρουάριο και η ποσότητα λιπάσματος που διατίθεται ανά δέντρο κυμαίνεται από μισό έως ένα κιλό.

Τα νέα φυτά μετά το φύτεμα έχουν ανάγκη από νερό. Το καλοκαίρι της πρώτης χρονιάς επιβάλλονται έως τέσσερα ποτίσματα ανάλογα με τις συνθήκες. Το πότισμα κατά το καλοκαίρι της δεύτερης και της τρίτης χρονιάς μετά το φύτεμα εγγυάται μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας. Τα μεγάλα μαστιχόδεντρα δεν έχουν ανάγκη να ποτιστούν καθ’ όσον αντέχουν πολύ στην ξηρασία. Αντίθετα, η μεγάλη υγρασία ταλαιπωρεί το δέντρο μέχρι σημείου αποξηράνσεως. Επιπλέον, υποβαθμίζεται η ποιότητα της μαστίχας ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος μολύνσεων.

Πριν από το κέντημα και τη συλλογή της μαστίχας το έδαφος γύρω από το βλαστό θα πρέπει να ελευθερωθεί από τα άλλα φυτά. Ακολουθεί καθάρισμα, ισοπέδωση και πάτημα, έτσι ώστε οι σταγόνες μαστίχας που τυχόν θα πέσουν στο έδαφος να είναι εύκολο να παραληφθούν. Οι εργασίες του καθαρίσματος της «κυκλικής» περιοχής αρχίζουν προς το τέλος Ιουνίου ή αρχές Ιουλίου. Η μαστίχα είναι το αποτέλεσμα του τραυματισμού του φλοιού του βλαστού με ειδικά εργαλεία με κυρίαρχο το «κεντητήρι», ένα μικρό, αιχμηρό και αυλακωτό στην άκρη του εργαλείο. Οι τομές, «κεντήματα» επαναλαμβάνονται μερικές φορές από τις αρχές Ιουλίου μέχρι το τέλος του Αυγούστου.

Οι τομές είναι κάθετες ή επιμήκεις και εισχωρούν σε βάθος 4-5 χιλιοστών. Το μήκος τους είναι 10-15 εκατοστά. Ο αριθμός των τομών είναι ανάλογος με το μέγεθος και την ηλικία του δέντρου. Αρχίζει από 10-20 και φτάνει τις 100 κεντιές σε όλη τη διάρκεια του «κεντήματος». Το «κέντημα» γίνεται δύο φορές την εβδομάδα και διαρκεί πέντε έως έξι εβδομάδες. Οι κάθετες προτιμούνται γιατί επουλώνονται ευκολότερα. Το κέντημα γίνεται τις πρωινές ώρες. Η στερεοποίηση της μαστίχας διαρκεί από 15 ή 20 μέρες. Ο αέρας και η χαμηλή θερμοκρασία επιταχύνουν το πήξιμο.
Η πρώτη συλλογή γίνεται μετά τις 15 Αυγούστου όταν έχουν συμπληρωθεί έξι έως δέκα κεντήματα.

Οταν στερεοποιηθεί η μαστίχα αρχίζει το πρώτο μάζεμα με ένα ειδικό εργαλείο που λέγεται «τιμητήρι» ή «καμωτήρι». Πρώτα συλλέγεται η χοντρή μαστίχα που έπεσε στο «τραπέζι». Με το ίδιο εργαλείο συλλέγεται η μαστίχα που έχει πήξει στον κορμό του δέντρου, τα λεγόμενα δάκρυα και αυτή που κρέμεται από τα κλαριά. Η μαστίχα που συλλέγεται από τον συλλέκτη με το τιμητήρι τοποθετείται αρχικά στο «καυκί», ένα ρηχό πανεράκι από εδώ μεταφέρεται σε μεγαλύτερο, το «μαλαθούνι». Η υπόλοιπη μαστίχα στο έδαφος συλλέγεται με σκούπες ή με τα χέρια. Η αποθήκευση γίνεται σε ξύλινα κιβώτια και σε δροσερούς χώρους.

Το δεύτερο και τελικό μάζεμα γίνεται μετά τις 15 Σεπτεμβρίου οπότε και συλλέγονται όλα πλέον τα δάκρυα από τον κορμό και το έδαφος. Σύμφωνα με τον νόμο 4381 η προθεσμία συλλογής λήγει στις 15 Οκτωβρίου κάθε έτους. Το μάζεμα της κεντιάς έχει πανηγυρικό χαρακτήρα και συνοδεύεται με ομαδική έξοδο του χωριού. Κατά την εποχή της συλλογής ολόκληρες οικογένειες κι ιδιαίτερα οι γυναίκες είναι επί ποδός. Ταυτόχρονα, είναι και μια ευκαιρία για κοινωνικές αλλά και ειδυλλιακές συναντήσεις, οι τελευταίες υπό τα πυκνά φυλλώματα των μαστιχόδεντρων…

Μετά τη συλλογή επακολουθεί καθαρισμός της μαστίχας, ο οποίος αρχίζει με κοσκίνισμα «ταχτάρισμα» για την απομάκρυνση του χώματος και των ξερών φύλλων. Ακολουθεί πλύση με πλούσιο αφρό σαπουνιού και διαδοχική έκπλυση με κρύο νερό. Τελικά, απλώνεται σε κλειστό και σκιερό χώρο για το στέγνωμα.

Μετά το στέγνωμα, οι κόκκοι της μαστίχας καθαρίζονται, με μικρά μαχαίρια, από τυχόν ξένα σώματα που παρέμειναν εγκλωβισμένα. Η διαδικασία αυτή λέγεται «τσίμπημα» και γίνεται σε χρόνο κενό, τις νυχτερινές κυρίως ώρες. Μετά το τσίμπημα η μαστίχα περνά διαδοχικά από διάφορα κόσκινα για την τελική ταξινόμηση.

 

Επειτα από την κατεργασία και ταξινόμηση της μαστίχας από τον παραγωγό παραδίδεται μέσω του συνεταιρισμού στην Ενωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου. Εκεί, η διαδικασία επαναλαμβάνεται με πολλαπλές πλύσεις, στέγνωμα και δεύτερο «τσίμπημα». Τελικά, ταξινομείται σε εμπορικές κατηγορίες ανάλογα με το μέγεθος των μεριδίων της μαστίχας. Η αποθήκευση του προϊόντος γίνεται σε ψυχρό χώρο για την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη κατακράτηση του μαστιχέλαιου.

Η τιμή πώλησης της μαστίχας αυξήθηκε από τα 40 ευρώ το κιλό στα 72 ευρώ το κιλό, ενώ το νησί παρήγαγε πέρσι περίπου 150 τόνους μαστίχας.

Οι κυριότερες ασθένειες

Το μαστιχόδεντρο δεν έχει πολλές αρρώστιες και έτσι δεν εφαρμόζεται κανένα συστηματικό πρόγραμμα για την καταπολέμησή τους. Η σπουδαιότερη είναι ένα είδος μύκητα (ίσκα) του γένους Polyporus. Ο συγκεκριμένος μύκητας ανήκει στην τάξη των Polyporales της κλάσης των Βασιδιομυκητών. Πολλαπλασιάζεται με σπόρια και προκαλεί ζημιές στους βλαστούς και τις ρίζες. Αρχικά παρασιτεί στο φλοιό του δέντρου και αργότερα απλώνει τις υφές του εσωτερικότερα διαβρώνοντας τη δομή του κορμού καθ’ όσον τρέφεται με την κυτταρίνη των κυτταρικών τοιχωμάτων. Η αυξημένη υγρασία αλλά και η προχωρημένη ηλικία του δέντρου ευνοούν την ανάπτυξη του μύκητα.

Επίσης, το μαστιχόδεντρο προσβάλλεται από διάφορα «κοκκοειδή» της ψείρας, αλλά η προσβολή είναι πολύ περιορισμένη. Η εξάπλωσή τους γίνεται με τον αέρα και η εγκατάστασή τους στο φυτό εξαρτάται εκτός των άλλων και από τους ανταγωνιστές τους. Η καλή κατάσταση του μαστιχόδεντρου εξασφαλίζει την αυτοάμυνά του κατά της κοκκοειδούς ψείρας. Στο σημείο που θα προσβληθεί το φυτικό όργανο δημιουργείται μία κιτρινωπή κηλίδα εξαιτίας της απομύζησης του χυμού που προκαλεί ο συγκεκριμένος οργανισμός.

Με την προσβολή, τα φύλλα και οι νεαροί βλαστοί παραμορφώνονται ενώ η εξωτερική εμφάνιση εξαιτίας των εκκρίσεων κολλωδών ουσιών από αυτά τα έντομα είναι δυσάρεστη. Σε εντονότερη προσβολή εξασθενεί και παρακμάζει το δέντρο. Τα μυρμήγκια προστατεύουν τα έντομα αυτά γιατί τρέφονται από τις κολλώδεις εκκρίσεις τους. Επομένως, κατά την καταπολέμηση των κοκκοειδών της ψείρας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η παρουσία των μυρμηγκιών τα οποία θα πρέπει να καταπολεμούνται ταυτόχρονα.

ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΕΙΣ

 

Τσίχλα:
Με βάση τη μαστίχα παράγεται σήμερα σε σύγχρονο εργοστάσιο η τσίχλα ΕΛΜΑ, που περιέχει φυσική ρητίνη, ζάχαρη και μαλακτικές ουσίες. Η ΕΛΜΑ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΧΗ) είναι η μοναδική στον κόσμο που παρασκευάζεται με φυσική πρώτη ύλη.

Μαστιχέλαιο:
Από την απόσταξη της μαστίχας παράγεται αιθέριο έλαιο, το μαστιχέλαιο. Είναι προϊόν υψηλής ποιότητας και χρησιμοποιείται από φαρμακευτικές εταιρίες, όπως επίσης και από εταιρίες καλλυντικών και αρωμάτων. Η απόδοση σε μαστιχέλαιο κυμαίνεται ανάλογα με την ποιότητα της μαστίχας από 1% έως 3%

Μοσχολίβανο:
Παρασκευάζεται από μαστίχα, κολοφώνιο μαστίχας και διογκωτικά τρίμματα. Επιπλέον, εμπλουτίζεται και με φυσικά αρώματα. Αναδίδει αρωματικούς ατμούς πολύ ανώτερους από τα γνωστά λιβάνια τα οποία είναι σχετικά βαρύοσμα. Χρησιμοποιείται κυρίως από την Ορθόδοξη Εκκλησία για θυμίαμα στους ναούς.


Ιατρική-Φαρμακευτική
Στα νεότερα χρόνια, η μαστίχα έχει χρησιμοποιηθεί σε εθνικές φαρμακοβιομηχανίες για τις αντικαρκινικές της ιδιότητες. Διάλυμα σκόνης μαστίχας σε βενζόλιο (ΜΑΣΤΙΣΟΛ) δημιουργεί αντισηπτική κόλλα. Με αυτή στερεώνουν τον άσηπτο επίδεσμο σε εγχειρητικό τραύμα αλείφοντας τον με κόλλα περιφερειακά. Στο ελεανολικό οξύ της μαστίχας αποδίδουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νότιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος. Σημαντική είναι η επίδραση της μαστίχας στη λειτουργία του ήπατος με την ενεργοποίηση της αποτοξινωτικής του δραστηριότητας.

ΤΑ ΜΑΣΤΙΧΟΧΩΡΙΑ

Τα μαστιχόδεντρα καλλιεργούνται σε 24 χωριά στη Νότια Χίο. Παλαιότερα, τα χωριά υπολογίζονταν σε 21. Τα μαστιχοχώρια αρχίζουν από την παραλιακή ανατολική πλευρά και καταλήγουν στη δυτική. Χωρίζονται από τα «καμπόχωρα», που βρίσκονται στο κεντρικό τμήμα του νησιού, με μία νοητή γραμμή που αρχίζει από την Καλλιμασιά ακολουθεί την οροσειρά «Ανέμωνας», Αγιος Γεώργιος Συκούσης και καταλήγει στο Λιθί. Τα 24 μαστιχοχώρια είναι: Καλλιμασιά, Καταρράκτης, Νένητα, Φλάτσια, Βουνό, Κοινή, Παγίδα, Εξω Διδύμα, Μέσα Διδύμα, Μυρμήγκι, Θολό Ποτάμι, Αγιος Γεώργιος Συκούσης, Πατρικά, Καλαμωτή, Αρμόλια, Πυργί, Ολύμποι, Μεστά, Ελάτα, Βέσσα, Λιθί, Βαβίλοι, Νεοχώρι και Θυμανιά.

ΕΝΩΣΗ ΜΑΣΤΙΧΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ

Η Ενωση Μαστιχοπαραγωγών Χίου ιδρύθηκε το 1938 ως αναγκαστική συνεταιριστική οργάνωση με το νόμο 1930/1938 «προς τον σκοπόν της προστασίας της μαστίχης Χίου, διά της συστηματοποιήσεως της παραγωγής, της συγκεντρώσεως και της από κοινού διαθέσεως αυτής». Αποτελείται από 6.000 μέλη από αγροτικές οικογένειες οργανωμένα σε 20 πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς.

Η κύρια δραστηριότητα της Ενωσης είναι η συλλογή, επεξεργασία, συσκευασία και διάθεση της μαστίχας και των προϊόντων της. Παράλληλα, αναπτύσσει και άλλες δραστηριότητες όπως η διαχείριση ελαιουργείων, αλευρόμυλων, λιπασμάτων, παραγωγή και διαχείριση ζωοτροφών, αντιπροσώπευση ασφαλειών, χρηματοπιστωτικές εργασίες προς όφελος των μελών της και των γεωργών του νησιού γενικότερα.
Η Ενωση διοικείται από εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο του οποίου τρία μέλη είναι μόνιμα και έξι αιρετά. Το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μαστιχοπαραγωγοί είναι η ικανοποίηση της ζήτησης της αγοράς. Επειτα από τη μεγάλη στροφή των καταναλωτών προς τα φυσικά προϊόντα, αυξήθηκε η ζήτηση της μαστίχας Χίου σε βαθμό που να μην επαρκεί πλέον η παραγόμενη μέχρι σήμερα ποσότητα. Ετσι η παραγωγή μαστίχας δεν καλύπτει τις ανάγκες της αγοράς.

ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΣ… «ΑΝΕΜΟΣ»


Εξαιρετικά πρωτότυπα είναι τα προϊόντα που παράγει με βάση τη μαστίχα, ο ιδιοκτήτης της εταιρίας «Ανεμος», Γιάννης Μπενέτος. Ο ίδιος είναι ερασιτέχνης μαστιχοπαραγωγός, καθώς έχει στην κατοχή του 1.500 δέντρα από τα οποία παίρνει κάθε χρόνο περίπου 100 κιλά μαστίχα. Πριν από έξι χρόνια δημιούργησε την εταιρία «Ανεμος», η οποία εξειδικεύεται στην παραγωγή προϊόντων με βάση τη μαστίχα. Οι ιδέες του κ. Μπενέτου βρήκαν γρήγορα πολλούς υποστηρικτές στις τάξεις των καταναλωτών με αποτέλεσμα τα προϊόντα του να έχουν κατακλύσει καταστήματα παραδοσιακών προϊόντων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Μπενέτος παράγει μαστιχέλαιο, καραμέλα με μαστίχα, οδοντόπαστα με μαστίχα, λουκούμια με μαστίχα, γλυκό μαστιχάτο, σαπούνια με μαστίχα, κρέμα χεριών με μαστίχα, μαστιχόπιτα, παξιμάδια και κουλουράκια με μαστίχα. Ωστόσο, το τελευταίο του δημιούργημα είναι αναψυκτικό με μαστίχα, το οποίο προς το παρόν διατίθεται μόνο στην αγορά της Χίου, αλλά από την άνοιξη του 2007 θα πωλείται σε όλη την Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το μοναδικό πρόβλημα για την περαιτέρω ανάπτυξης της μαστιχοκαλλιέργειας είναι ο… άστατος καιρός, καθώς οι καλοκαιρινές βροχές μπορεί να καταστρέψουν σημαντικό μέρος της παραγωγής. Χαρακτηριστικά, πέρσι η βροχή που έπεσε στις 8 Αυγούστου κατέστρεψε το 20% της παραγωγής! Ευτυχώς, όμως, οι ζημιές καλύπτονται από τον ΕΛΓΑ.

ΕΝΑΣ… ΠΙΝΑΚΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

Στο πλαίσιο της δουλειάς του ο αναπληρωτής καθηγητής του Τομέα Βοτανικής του Τμήματος Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Θωμάς Σαββίδης επισκέφτηκε τη Χίο για να μελετήσει τα μαστιχόδεντρα. Ομως, το ταξίδι αυτό στάθηκε η αφορμή για να ανοίξει μπροστά του ένας νέος δρόμος…


Ο κ. Σαββίδης είχε βάλει κάτω από το φως του μικροσκοπίου πολλά κομμάτια από μαστιχόδεντρο και τα παρατηρούσε. «Τότε, κατάλαβα ότι εκτός από το μαστιχόδεντρο είχα μπροστά μου έναν… πίνακα ζωγραφικής, άλλοτε εξαιρετικά μοντέρνο και άλλοτε γεμάτο μυστήριο», λέει στο «Αγρόκτημα». Πνεύμα ανήσυχο, ο κ. Σαββίδης τύπωσε περίπου 100 φωτογραφίες από τα μαστιχόδεντρα, τις οποίες έχει εκθέσει κατά καιρούς σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος. Στόχος του να ενημερωθούν οι πολίτες και κυρίως τα μικρά παιδιά πάνω σε περιβαλλοντικά θέματα αλλά και να αγαπήσουν τα μαστιχόδεντρα.


Πηγή: Ελεύθερος Τύπος 6/9