Αρχική Νέα Τοπικά Ελεύθερος Τύπος: “ΟΙΝΟΥΣΕΣ: ΑΓΚΥΡΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΝΑΥΤΟΣΥΝΗΣ”

Ελεύθερος Τύπος: “ΟΙΝΟΥΣΕΣ: ΑΓΚΥΡΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΝΑΥΤΟΣΥΝΗΣ”

11

 

Στην Πλατεία της Ναυτοσύνης, οι παλαίμαχοι καπεταναίοι με τα ναυτικά κασκέτα πιάνουν κουβέντες για μπάρκα και ταξίδια σε φουρτουνιασμένες θάλασσες κι ωκεανούς. Στη μαρίνα του λιμανιού απαγκιάζουν κότερα και θαλαμηγοί των εφοπλιστών και καραβοκύρηδων που επιστρέφουν να ξεκαλοκαιριάσουν στη γενέτειρά τους, σαν αποδημητικά πουλιά. Βίλες και καπετανόσπιτα, δωρεές μνήμης και παλιά αμπέλια, κάτω από τη σκέπη του Άι Νικόλα, στο «κατεξοχήν νησί της ναυτοσύνης στην Ελλάδα, ένα μακρυνάρι που τείνει να γεφυρώσει τη μικρασιατική γη με τη χιώτικη…».

Το θαλάσσιο ταξίδι στο μπουγάζι ανάμεσα στη Χίο και τις Οινούσσες δεν διαρκεί πολύ. Μέχρι να αφήσετε πίσω σας το όμορφο λιμανάκι της Λαγκάδας παρακολουθώντας από τη μικρή πρύμνη τη Χίο να ξεμακραίνει, αντικρίζετε τη μπρούτζινη γοργόνα πάνω στο βράχο, καταμεσής της θάλασσας, που κρατά στο χέρι της ένα καραβάκι και μας προϋπαντεί στις Οινούσσες. Επί της υποδοχής, αντίκρυ στο λιμάνι, το Λαιμούδικο, το Ποντικούδικο και το Πατερόνησο, τρία νησάκια-ψηφίδες στο σύμπλεγμα της Εγνούσσας. Περπατώντας από την προβλήτα ως την Πλατεία Ναυτοσύνης, το βλέμμα τραβά το Μνημείο του Αφανούς Ναύτη, με γραμμένα ολόγυρα τα ονόματα όλων των Οινουσσίων που έχουν χαθεί στη θάλασσα…


Η τεράστια σιδερένια άγκυρα από ιστιοφόρο δείχνει το δρόμο για το Ναυτικό Μουσείο Οινουσσών, λίγο πιο κάτω. Δρασκελίζοντας το κατώφλι του μπαίνετε σε ένα μαγικό κόσμο με μοντέλα ατμόπλοιων του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, υδατογραφίες του χιώτη πλοιογράφου-ναυτικού Αριστείδη Γλύκα, ναυτικά όργανα και σινιάλα: Το άγονο του εδάφους έστρεψε γρήγορα τους Αιγνουσιώτες στη θάλασσα αλλά εκείνο που τους έσωσε από φουρτούνες ήταν οι σχέσεις αλληλεγγύης κι η επιχειρηματική τους δεινότητα.


Στα μέσα του 19ου αιώνα, μπαίνουν τα θεμέλια της ναυτοσύνης. Στην αρχή, οι Οινούσσιοι βγάζουν ιστιοφόρα, τα σερμαγιατζίδικα κι εμπορεύονται κρασί, αλάτι στη Μυτιλήνη, μέχρι το Άγιο Όρος, όλη την κόστα. Το 1850, μια ομάδα νέων από το νησί μπαρκάρει για το Βροντάδο της Χίου. Πάνε στο Πλωμάρι της Λέσβου, ξυλεύουνε και, με σιδεράδες χιώτες, σκαρώνουν το πρώτο ιστιοφόρο. Σε μια δεκαετία, τα πλοία γίνονται 32 ιστιοφόρα και, το 1882, πραγματοποιείται η πρώτη έξοδος στον Ατλαντικό. Το 1890 είναι η χρυσή εποχή της ναυτιλίας στην Ελλάδα, με 130 ιστιοφόρα να οργώνουν τη Μεσόγειο ως τον Εύξεινο Πόντο.


Στη δεκαετία του ’30, ανοίγουν τα πρώτα ναυτιλιακά γραφεία στο Λονδίνο αλλά, στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο στόλος των Οινουσσίων καταστρέφεται σχεδόν. Ξεκινούν με δέκα νεότευκτα πλοία, μαζί με δεκατέσσερα Liberty ως βοήθεια από τους Αμερικανούς, ανοίγονται πάλι σε πελάγη κι ωκεανούς. Το ’70, τα ποντοπόρα πλοία ξεπερνούν τα 230, με δεκάδες γραφεία στο City και στην Αττική. Όμως, το τίμημα για τις Οινούσσες είναι βαρύ επειδή τα καράβια ήταν οικογενειακές επιχειρήσεις. Όταν γίνονταν ναυάγια, ξεκληρίζονταν οικογένειες και τα σπίτια βάφονταν μαύρα…


Δίπατα και τρίπατα καπετανόσπιτα στις αποχρώσεις της ώχρας και του απαλού ροδάκινου, με κεραμοσκεπές, βυσσινιά και πράσινα παραθύρια με λευκή κορνίζα κατηφορίζουν ως το λιμάνι, δαντελωτά μπαλκόνια, ασβεστωμένες γλάστρες, περικοκλάδες με βιολετιές καμπανούλες. Στη μέση του παραδοσιακού οικισμού δεσπόζει η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών και πολιούχου των Οινουσσών. Στο εσωτερικό του ναού του 1926, με εξαιρετική αγιογράφηση του Γεωργακόπουλου, μαθητή του Φώτη Κόντογλου, φυλάσσονται τα λείψανα του Αγίου Νικολάου που μεταφέρθηκαν το 2001 από την Ιταλία.


Χταποδότοπος από τους λίγους και παράδεισος για τους ψαροντουφεκάδες. Να’ ναι στο νερό, να’ναι στο βυθό, πάντως οι Οινούσσες φημίζονται για τα χταπόδια τους που εδώ τα ξεραίνουν και τα σερβίρουν με δική τους τέχνη. Στο ουζερί «Πατερόνησο» της πλατείας, το χταπόδι θα έρθει στο τραπέζι σας ολόλευκο και λαχταριστό, «παντρεμένο» φυσικά με χιώτικο ουζάκι. Αν είστε φανατικοί της ψαροφαγίας, ζητήστε ένα περιποιημένο πανέρι του ψαρά που, έχει και τι δεν έχει μέσα, καβούρια, γαρίδες, καραβίδες, αστακό, χταπόδι, καλαμάρι, αχινούς, πεταλίδες, χτένια, γυαλιστερές, από ντόπιους βουτηχτάδες. Το νου σας, επίσης, για την οινουσσιώτικη σπεσιαλιτέ, πεταλίδα πιλάφι!


Γιαλό γιαλό Βάλτε σημάδι το υπερσύγχρονο στάδιο-αμφιθέατρο, δωρεά Ιωάννη Λεμού, με το εντυπωσιακό κοίλο εντός του τερέν που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει τη Δόμνα Σαμίου, τη Λυδία Κονιόρδου, το Βασίλη Λέκκα, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Από δω ξεκινούν οι εξοχές και οι παραλίες του νησιού, ανάμεσα σε σκίνους και συκιές, όχτους παλιών αμπελιών που θυμίζουν την αρχαία σχέση των Οινουσσών με τον οίνο. Πρώτο ακρογιάλι η Κακοπετριά, το Μπιλάλι με τα ρηχά νερά ιδανικό για παιδιά, το Φασόλι, η αμμουδιά του Απήγανου. Συνεχίστε για τον εξοχικό οικισμό Κάστρο, με τα Πρασονήσια απέναντι και πιο κάτω το στενό Στροβίλι, μόλις δυο μίλια απόσταση από τη Χίο στο ύψος των Καρδάμυλων, μετά η ήρεμη παραλία της Φώκιας και του Χατζαλή. Διασχίζετε το άλσος του Αγίου Γεωργίου με τα πεύκα και συνεχίζετε για την παραλία του Χόχλακα, προσβάσιμη μόνο με σκάφος όπως οι περισσότερες βορινές ακρογιαλιές του νησιού, παράδεισος για τους ψαροντουφεκάδες. Αντίκρυ η Λέσβος και στο βάθος ο κόλπος της Σμύρνης στα μικρασιατικά παράλια απέναντι…

 

Tips
Κορωνίδα του Ναυτικού Μουσείου η μοναδική στον κόσμο συλλογή Αντώνη Λαιμού, αποτελούμενη από μοντέλα πλοίων που έφτιαχναν γάλλοι αιχμάλωτοι στα κάτεργα φυλακών της Αγγλίας στη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων (1789-1816). Οι μινιατούρες απίστευτης ψιλοδουλειάς, καμωμένες από κόκαλο βοδιού, φίλντισι, ελεφαντόδοντο, έβενο είναι από μόνες τους λόγος για μπάρκο στις Οινούσσες.
Ελάτε στη Μονή Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (3 χλμ.) να θαυμάσετε το φυσικό τοπίο και τις αριστουργηματικές αγιογραφίες του Κόντογλου στο Καθολικό.
 Δοκιμάστε το κερεμέζι, τυρί φρέσκο με γιαούρτι, που τυροκομεί και σερβίρει στο οινομαγειρείο «Πατερόνησο» στην πλατεία ο Αντώνης Ταουσάνης, μαζί με χωριάτικη σαλάτα με κρίταμο, κολοκυθομπούρεκο, αθερινάκι με κρεμμυδάκι.
 Αράξτε στα τραπεζάκια έξω του «Γλάρου», με υπέροχη θέα στον οικισμό των Οινουσσών και χαζέψτε τα γιοτ να πηγαινοέρχονται στο λιμάνι ενώ θα τσακίζετε ντόπιο φρέσκο καλαμάρι, φασολάκια με σκορδαλιά, πατατοκεφτέδες στην οικογενειακή ταβέρνα του Σιδερή και της Μαριάνθης Μαθιούδη, από το 1963.

 

Καθοδόν
Από την πόλη της Χίου σε 1 ώρα, με το καραβάκι «Οινούσσαι ΙΙ», που ανήκει στο Σύλλογο «Φίλοι Οινουσσών» ή με θαλάσσιο ταξί σε 20’ από τη Λαγκάδα της Χίου. Μπορείτε να φέρετε το Ι.Χ. σας με το καραβάκι από την πόλη της Χίου αλλά δεν είναι απαραίτητο. Οι αποστάσεις στο νησί είναι μικρές κι ιδανικές για περιπάτους
Check-in Στο ξενοδοχείο «Θαλασσοπόρος» (22710-55475), σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στα τηλ. 22710-55596 και Βαρβάρα Κατσιάνου (22710-55660).

 

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος 2/9