Αρχική Νέα Τοπικά Εισαγγελέας Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου: Υπέρ της Ελλάδας στην υπόθεση για τα ρυμουλκά

Εισαγγελέας Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου: Υπέρ της Ελλάδας στην υπόθεση για τα ρυμουλκά

5

ΟΙ ΚΑΚΟΙ χειρισμοί της νομικής υπηρεσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε υπόθεση που αφορά τις υπηρεσίες ρυμουλκών πλοίων στη μεταξύ των ελληνικών χωρικών ανοικτή θάλασσα, αναμένεται να οδηγήσουν σε απόρριψη προσφυγής της εναντίον της χώρας μας. Προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται η εισήγηση που έκανε, χθες, η γενική εισαγγελέας του Δικαστηρίου.


Με την προσφυγή της, η Επιτροπή, επικαλούμενη τον κοινοτικό κανονισμό 3577/92 για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές-καμποτάζ), ζητούσε την καταδίκη της Ελλάδας, διότι η εθνική νομοθεσία επιτρέπει μόνο σε πλοία υπό ελληνική σημαία να παρέχουν υπηρεσίες ρυμούλκησης στη μεταξύ των ελληνικών χωρικών υδάτων ανοικτή θάλασσα.


Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 1, στοιχείο β’, του ελληνικού Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου, οι εργασίες ρυμούλκησης και η παροχή επιθαλάσσιας αρωγής εντός των χωρικών υδάτων μπορούν να πραγματοποιούνται μόνον από πλοία υπό ελληνική σημαία.


Στην επιστολή όχλησης της Κομισιόν η Ελλάδα απάντησε με έγγραφο της 27ης Μαρτίου 2001, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ο κανονισμός 3577/92 δεν έχει εφαρμογή στις υπηρεσίες ρυμούλκησης. Το άρθρο 2, παράγραφος 1 του κανονισμού δεν ορίζει τις υπηρεσίες ρυμουλκήσεως ή τις υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής ως υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών.


Επομένως, οι υπηρεσίες ρυμούλκησης δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Η εμμονή της ελληνικής πλευράς είχε ως αποτέλεσμα την προσφυγή της Επιτροπής στο Δικαστήριο.


Οπως επισημαίνεται στο αιτιολογικό της εισήγησης, η Επιτροπή στηρίζει την προσφυγή της αποκλειστικά στον κανονισμό 3577/92. Το κυριότερο, δεν ζήτησε επικουρικώς από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η ελληνική νομοθεσία, κατά της οποίας βάλλει και η οποία σαφώς εισάγει διάκριση μεταξύ των σκαφών ανάλογα με την εθνικότητά τους, ρυθμίζει υπηρεσίες που κατά βάση δεν αποτελούν υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών και, επομένως, παραβιάζει τις γενικές διατάξεις της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και/ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη του κοινοτικού δικαίου.


Το μοναδικό ζήτημα που τέθηκε στην προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία και με την ασκηθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγή είναι αν οι επίμαχες διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας παραβιάζουν το άρθρο 1 του κανονισμού 3577/92. Επομένως, το Δικαστήριο πρέπει να περιοριστεί στην εκτίμηση αυτού του ζητήματος και μόνον.


Σύμφωνα με τη γενική εισαγγελέα, κατά κανόνα, η ρυμούλκηση δεν αποτελεί κατεξοχήν περίπτωση θαλάσσιας μεταφοράς εμπορευμάτων ή επιβατών. Πρόκειται μάλλον για αρωγή κατά τη μετακίνηση σκάφους, γερανού, πλατφόρμας ή σημαντήρα.


Κατά γενικό κανόνα, ο σκοπός των υπηρεσιών ρυμουλκήσεως διαφέρει από το σκοπό των άλλων κατηγοριών θαλάσσιων μεταφορών.


Η εισαγγελέας επικαλείται και ένα παράδειγμα για να γίνει πιο σαφές αυτό που λέει. Φανταστείτε -αναφέρει- ένα πετρελαιοφόρο με μηχανική βλάβη, που πλέει πέντε ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά του Lizard, ενώ πνέουν νότιοι άνεμοι εντάσεως 4, υπάρχει νοτιοδυτική αποθαλασσία και η παλίρροια ανεβαίνει στο Στενό της Μάγχης.


Χωρίς αμφιβολία, ο κυβερνήτης του πετρελαιοφόρου θα ζητήσει επειγόντως μέσω ασυρμάτου ρυμούλκηση από τουλάχιστον ένα ποντοπόρο ρυμουλκό, προκειμένου να μην υπάρξει κίνδυνος ζωής για το πλήρωμα, κίνδυνος απώλειας του φορτίου, ζημία στο κύτος και οποιαδήποτε συναφής βλάβη του περιβάλλοντος.


Η ρυμούλκηση είναι οπωσδήποτε αναγκαία, προκειμένου το σκάφος να ολοκληρώσει με ασφάλεια το ταξίδι του και να μεταφέρει το πετρέλαιο στον προορισμό του.


Ωστόσο, δεν θα χαρακτηριστεί, κατά κανόνα, ως «μεταφορά», είτε του πετρελαίου είτε του σκάφους. Το ρυμουλκό, που βοηθά άλλο σκάφος να ελιχθεί ή που ενισχύει τη μηχανική ισχύ τού εν λόγω σκάφους ή που την αντικαθιστά σε περίπτωση βλάβης ή καταστροφής, βοηθά το σκάφος με το οποίο μεταφέρονται οι επιβάτες ή τα εμπορεύματα. Δεν καθίσταται το ίδιο σκάφος μεταφοράς.


Στην τελική εισήγησή του, η εισαγγελέας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελληνική Δημοκρατία, επιτρέποντας μόνο σε πλοία υπό ελληνική σημαία να παρέχουν, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, υπηρεσίες ρυμουλκήσεως στην ανοικτή θάλασσα, δεν παρέβη το άρθρο 1 του κανονισμού 3577/92, διότι οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 3577/92, όπως αυτό έχει οριστεί.


Από την πλευρά της η Επιτροπή δεν ζήτησε από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η εθνική νομοθεσία την οποίαν αμφισβητεί -και της οποίας τα αποτελέσματα διαφοροποιούνται καταφανώς βάσει της εθνικότητας- παραβιάζει από άλλη άποψη το κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να απορριφθεί, καταλήγει η γενική εισαγγελέας.


Η τελική απόφαση του δικαστηρίου, το οποίο συνήθως ακολουθεί την εισαγγελική εισήγηση, αναμένεται να εκδοθεί εντός δύο μηνών.


Πηγή: Ναυτεμπορική, 15/9