Αρχική Απόψεις Aρθρα Διονύσης Λεϊμονής: Το χρυσόμαλλο δέρας της ζήσης μας

Διονύσης Λεϊμονής: Το χρυσόμαλλο δέρας της ζήσης μας

18

 Το χρυσόμαλλο δέρας της ζήσης μας
΄Εφυγε η Αργώ μας για τ’ όμορφο ταξίδι της. Σάλπαρε το καράβι που μας ταξιδεύει αιώνες τώρα αναζητώντας τον ποθητό προορισμό. Με μόνο μέσο τα λιτά της πηλιορείτικα ξύλα πλέει στο πέλαγος της αναζήτησης του ιδανικού και τουνωραίου. Κι οι κωπηλάτες της με την ψυχή και την καρδιά τους επιβιβάστηκαν στο ιερό σκαρί κυνηγώντας το όνειρο του χρυσόμαλλου δέρατος. Με το δισάκι τους μεστό από κρυφές ελπίδες και προσδοκίες κίνησαν να δαμάσουν το υγρό στοιχείο αψηφώντας τα καιρικά φαινόμενα. ΄Όχι δεν είναι αποκοτιά τούτος ο πλους. Δεν μαρτυρεί απρονοησία, ανόητο ρομαντισμό ή στείρα εμμονή στο χθες. Οι απόγονοι του Ιάσονα δεν έχασαν τα λογικά τους ούτε επιχειρούν τον άθλο από παρασυρμένοι από την ανθρώπινη ματαιοδοξία. ΄Εθεσαν το νου σε εγρήγορση, συνέλεξαν την εμπειρία χρόνων, επιστράτευσαν τη λογική δένοντάς τη με το όνειρο κι όρμησαν να κατακτήσουν το έπαθλο που θα αποκαλύψει τη δύναμη της γνώσης, της προετοιμασίας και της θέλησης απέναντι στις δυσχέρειες της φύσης και της άλογης δύναμης. Ο περίπλους της Αργούς θα στοχεύει στην κατάκτηση του ανθρώπινου ιδανικού, θα εμφυτεύει το σπόρο της ειρήνης, θα πυροδοτεί τη φαντασία σε μια μοναδική συνύπαρξη του χθες με το σήμερα, του χθες με το αύριο της ανθρωπότητας. 3.500 χιλιάδες χρόνια τώρα το σκαρί της Αργούς αρμενίζει τους ωκεανούς και τις θάλασσες, ταξιδεύει όλους μας σε μια αποστολή προκειμένου να μη απολέσουμε τα ιδανικά μας. Μας ωθεί να τα αναζητήσουμε παρακάμπτοντας τις δυσκολίες που θέτει η ανθρώπινη αναλγησία και κάθε είδους ωφελιμισμός. Στο τέλος αυτού του πλου τούτοι οι ναύτες που θα φέρουν σε πέρας το σκοπό τους θα πατήσουν στην  Κολχίδα πλούσιοι από εμπειρίες, με φορτισμένη την ψυχή τους, με κορεσμένη τη ματιά τους από τα υψηλά και τα ωραία. Μα κι εμείς που θα ακολουθούμε κατά πόδας το μυθικό ταξίδι του σήμερα θα αισθανόμαστε την ικανοποίηση της μέθεξης σε μια προσπάθεια κατάκτησης της αρετής, καθώς θα πλέουμε στην οικουμένη υψώνοντας τη σημαία της συνύπαρξης και της συνεργασίας ατόμων και λαών. ΄Ολοι μαζί παραμερίζοντας διαφορετικότητες, ατομικές ιδιαιτερότητες, πάθη και μικρότητες ας μπαρκάρουμε στο καράβι των ελπίδων μας κι ας θέσουμε σε κίνηση το νου μας επιδιώκοντας την εύπλοια για να κερδίσουμε με την αξιοσύνη μας και τη σύμπραξη το χρυσόμαλλο δέρας της ζήσης μας.


Διονύσης Λεϊμονής
Φιλόλογος

Θα’θελα να, θα ‘θελα να ‘ μουν ταξιδευτής
        και του πελάου και του πελάου αρμενιστής
ν’ άπλωνα τα χέρια μου πάνω σε χρυσά κουπιά
σηκώνοντας της ψυχής της ψυχής μου τα πανιά
Και με το νου  και τ’  όνειρο μιας αιώνιας φυγής
         να σάλπαρε η θύμηση για τα πέρατα της γης
        για το ταξίδι που χρόνια τώρα μας κρατά ψηλά
       χωρίς να μας καταποντίζει του μίσους η κακοκαιριά