Αρχική Απόψεις Aρθρα Γρ. Νικολόπουλος: Λάθος Επάγγελμα

Γρ. Νικολόπουλος: Λάθος Επάγγελμα

14

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι τελικώς η έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι οι πολιτικοί θέλουν να βγάλουν λεφτά, οι παπάδες θέλουν να βγάλουν λεφτά, οι εφοριακοί θέλουν να βγάλουν λεφτά, οι υπάλληλοι της πολεοδομίας θέλουν να βγάλουν λεφτά, οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι δήμαρχοι θέλουν να βγάλουν λεφτά, οι καθηγητές πανεπιστημίου θέλουν να βγάλουν λεφτά, το ίδιο και όλα τα κομματικά στελέχη. Υποτίθεται ότι όλοι αυτοί δεν βγάζουν λεφτά. Λεφτά βγάζουν οι επιχειρηματίες και τα υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων.


Και όμως. Η έλλειψη επαγγελματικού προσανατολισμού τους κατέστρεψε τους φουκαράδες. Διότι βρέθηκαν σε δουλειές που δεν θα έπρεπε να βγάζουν λεφτά, ενώ εκείνοι μόνον αυτό επεδίωκαν. Το αποτέλεσμα λοιπόν είναι ότι ως τώρα είχαμε τα πράσινα λαμόγια και τώρα να έχουμε τους μπλε κουμπάρους. Αν ανέβαινε το ΚΚ θα είχαμε τους ερυθρούς αρπάχτρες και σε περίπτωση συγκυβέρνησης τους πολύχρωμους αετονύχηδες.


Πλάκα πλάκα αυτή, με λίγα λόγια, είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι έλληνες πολιτικοί. Και δεν είναι καινούργια. Είναι μόνιμη κατάσταση σε μια χώρα που ποτέ δεν είχε άλλον τρόπο επιβίωσης από το να κλέβει τον εαυτό της. Ή σωστότερα οι πάνω να κλέβουν τους κάτω. Η εξουσία όποια μορφή και αν είχε, πολιτική ή γραφειοκρατική, σε οποιοδήποτε επίπεδο, υψηλό ή χαμηλό, υπήρξε ο απλούστερος και ασφαλέστερος τρόπος πλουτισμού για τους Ελληνες. Ως πριν από λίγα χρόνια με το που γεννιόταν ένα παιδί οι γονείς συζητούσαν σε ποια δημόσια υπηρεσία θα το διορίσουν. Ουδείς διανοούνταν να δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα. Το Δημόσιο ήταν πάντα η καλή λύση. Ακόμη και σήμερα οι μέτριοι είτε στη Βουλή θα στοχεύσουν ή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πάντως το αξίωμα είναι αυτό που θα φέρει το χρήμα. Δυστυχώς αυτό ισχύει σε όλα τα επίπεδα συσχετισμού με το Δημόσιο. Από τον πολιτικό ως τον δημόσιο υπάλληλο όλων των βαθμίδων. Οι εφοριακοί κυνηγάνε και αγοράζουν μεταξύ τους τις «καλές» θέσεις. Ποιες είναι αυτές; Μα αυτές που έχουν μεγαλύτερη μίζα από τις ελεγχόμενες επιχειρήσεις. Οι παπάδες κυνηγάνε τις καλές ενορίες. Ποιες είναι αυτές; Μα αυτές των οποίων το παγκάρι γεμίζει περισσότερο. Η διαφθορά λοιπόν στον δημόσιο βίο, στην πολιτική, αλλά και στη γραφειοκρατία είναι διάχυτη και πανίσχυρη. Δυστυχώς είναι όμως και καταξιωμένη κοινωνικά.


Στη νεόπλουτη ελληνική κοινωνία δεν έχει σημασία πώς έβγαλες τα λεφτά. Αρκεί να τα έβγαλες. Χάνουν οι πλούσιοι εφοριακοί τους φίλους τους; Φυσικά όχι. Κριτικάρει κανείς τους παπάδες που τρώνε στα καλύτερα εστιατόρια του Κολωνακίου τον χειμώνα και της παραλίας το καλοκαίρι, φορώντας πανάκριβα – σχεδόν haute couture – άμφια, με τα χρυσά ρόλεξ, τα χρυσά στυλό να φαίνονται στο τσεπάκι και τις μερσεντές με τους καντηλανάφτες – σοφέρ να περιμένουν απέξω; Φυσικά όχι. Και ο εφοριακός και ο παπάς που πλούτισαν χαίρουν πολύ μεγαλύτερης εκτίμησης στην ελληνική κοινωνία από ό,τι ο φτωχός εφοριακός και ο ασκητής παπάς. Οι πρώτοι θεωρούνται μάγκες, οι δεύτεροι ηλίθιοι.


Αντίθετα με άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες, όπου ο κάθε επαγγελματίας έχει πάνω κάτω ένα συγκεκριμένο επίπεδο διαβίωσης, στην Ελλάδα αυτό δεν υπάρχει. Μπορεί ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι να ζουν πολύ πιο πλούσια από ό,τι τα στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων και μπορεί ένας πολιτικός να ζει πολύ πιο πλούσια από έναν πετυχημένο επιχειρηματία. Η ελληνική κοινωνία αυτά τα έχει αποδεχθεί, τα ανέχεται και τα επιβραβεύει. Δείτε τι θα συμβεί με τον απερίγραπτο νομάρχη Ψωμιάδη. Με τη μαγκιά να ξεχειλίζει από τα μπατζάκια του δηλώνει ότι δεν πουλάει τους φίλους του, δηλαδή αυτούς που συνελήφθησαν κλέπτοντες οπώρας, στηρίζει δηλαδή όσους κλέβουν αρκεί να είναι φίλοι του και εξαιτίας αυτής της βλακώδους – και ανεπίτρεπτης πολιτικά – θέσης περιμένει ότι θα πάρει υψηλότερο ποσοστό στις νομαρχιακές εκλογές. Και ενδεχομένως να το πάρει. Τι συζητάμε λοιπόν; Το μόνο λάθος που κάνουν ενίοτε τα λαμόγια και οι κουμπάροι είναι ότι συλλαμβάνονται. Κατά τα άλλα «όλαααα καλαααά», που λένε και οι ψηφοφόροι του Ψωμιάδη.


Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής, 24 Σεπτ. 2006