Αρχική Νέα Τοπικά Γ.Κοσμίδης: Τα μεγάλα Οδικά Έργα θυσία στο βωμό των Συμφερόντων

Γ.Κοσμίδης: Τα μεγάλα Οδικά Έργα θυσία στο βωμό των Συμφερόντων

8


Σε άρθρο του ο κ. Γ. Κοσμίδης αναφέρει:

“Στα δύο προηγούμενα σημειώματα αναφερθήκαμε στο σημαντικό επίτευγμα του Γιώργου Καλουτά και των συνεργατών του να εφαρμόσει στην πράξη τις αρχές της Υπεράσπισης των δημόσιων συμφερόντων, στο σύνολο των πολιτικών και προγραμμάτων που εφάρμοσε, σε αντιπαράθεση με την πλήρη κατάργηση αυτών των πολιτικών από την παράταξη του κ. Λαμπρινούδη.

Ειδικότερα εστιάσαμε στον τρόπο που αντιμετωπίσθηκε από τις δύο πλευρές τα ζητήματα της ανάθεσης των δημοσίων έργων στο Νομό και τις προσλήψεις στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χίου, και με στοιχεία που παραθέσαμε φάνηκε ότι ο απερχόμενος Νομάρχης ανέθεσε με απευθείας ανάθεση στην τετραετία που πέρασε πλήθος έργων (άνω των εκατό) και προϋπολογισμού περίπου 3.500 εκατομμύρια ευρώ και συνήψε κατά παράβαση κάθε ηθικής και νομικής δεοντολογίας εκατοντάδες συμβάσεις έργου.  


Σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα άλλο σημαντικό σχέδιο, αυτό της ολοκλήρωσης του βασικού οδικού δικτύου του Νομού, που εκπονήθηκε από την προηγούμενη Διοίκηση. Η στρατηγική του σχεδιασμού των έργων για την αναβάθμιση και την ολοκλήρωση του οδικού δικτύου περιελάμβανε τα εξής:


Tην ολοκλήρωση των μεγάλων οδικών έργων (βασικός οδικός άξονας) διασύνδεσης της Χίου με τα τέσσερα βασικά περιφερειακά οικιστικά κέντρα του Νομού (Καρδάμυλα, Βολισσός, Καλαμωτή, Μεστά – Λιμένας Μεστών).
Τη σημαντική διαφοροποίηση από τα δεδομένα του παρελθόντος περίοδο κατά την οποία εντάσσονταν στο πρόγραμμα έργα, είτε με σκοπό να «εξυπηρετηθούν» όλοι οι κατασκευαστές ανάλογα με την περιοχή δραστηριοποίησής του καθενός, είτε για μικροκομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους.
Την αναθεώρηση του προγράμματος και την εκ νέου κατάρτιση του για την ολοκλήρωση του οδικού δικτύου στο οποίο περιλαμβάνονται οι τέσσερις βασικοί άξονες (με τις παρακάμψεις των οικισμών) και ο δρόμος της παράκαμψης της πόλης της ΧΙΟΥ.
Την εφαρμογή, για πρώτη φορά στα χρονικά του νομού, ολοκληρωμένης πολιτικής αναγκαστικών απαλλοτριώσεων με σκοπό τον άρτιο σχεδιασμό και τη βέλτιστη λειτουργικότητα των οδικών έργων. Η πολιτική αυτή αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και μόνο, παρακάμπτοντας τα όποια μικρά και ήσσονος σημασίας ιδιωτικά συμφέροντα εμπόδιζαν αυτό το σκοπό.
Η πολιτική αυτή εφαρμόσθηκε με συνέπεια και σοβαρότητα, με αποτέλεσμα να απορροφηθούν σημαντικοί οικονομικοί πόροι (αρκετά περισσότεροι από το μερίδιο που αναλογούσε στο νομό μας από το Π.Ε.Π.) και να τεθούν οι βάσεις για την ολοκλήρωση των μεγάλων αυτών έργων στα πλαίσια του Γ΄ Κ.Π.Σ. Ήδη όμως τα πρώτα αποτελέσματα είχαν αρχίσει να φαίνονται. Για παράδειγμα, αναφέρεται η σημαντική ανάκαμψη της Βολισσού, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ολοκλήρωση του οδικού άξονα Χίου – Βολισσού.


Δυστυχώς, η παράταξη του κ. Λαμπρινούδη δεν σεβάσθηκε το σημαντικό αυτό σχέδιο για την ολοκλήρωση του οδικού δικτύου και το εφάρμοσε μεν, εκφυλίζοντας το, όμως, και μετατρέποντας το σε μέσο εξυπηρέτησης διαφόρων μικρών ή μεγάλων κομματικών ή και ιδιωτικών συμφερόντων. Συγκεκριμένα:


Ακύρωσε τη φιλοσοφία της πολιτικής των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων, χαρίζοντας σε διάφορους ιδιώτες εκτάσεις που έχουν πληρωθεί και αποζημιωθεί από το Ελληνικό Δημόσιο. Έτσι το Δημόσιο πλήρωσε για την αποζημίωση ακινήτων τα οποία όμως παραμένουν στους ιδιώτες και εξακολουθούν να εκμεταλλεύονται από αυτούς. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα εκτεταμένο και εμφανίζεται σε όλα τα μεγάλα οδικά έργα (και όχι μόνο). Με λίγα λόγια ο κ. Λαμπρινούδης κάνει χουβαρνταλίκια με τα λεφτά του Ελληνικού Δημοσίου ή όπως κάπου διάβασα «ότι εμφανίζεται ως ο προστάτης των αδυνάτων» αλλά με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων.
Αλλάζει δραματικά το σχεδιασμό των έργων με σκοπό και πάλι να εξυπηρετηθούν Ιδιωτικά συμφέροντα. Ως παράδειγμα αναφέρεται ο άξονας Χίου -Λιμένα Μεστών: Ο δρόμος αυτός σχεδιάσθηκε ως ο πρωτεύων οδικός άξονας του νησιού (άρα πρώτης προτεραιότητος στην κίνηση των οχημάτων σε σχέση με τους υπόλοιπους), έτσι ώστε να απομακρυνθεί η κυκλοφορία των οχημάτων από την περιοχή του Κάμπου, να συνδεθούν μεταξύ τους τα δυο λιμάνια του νησιού και να δημιουργηθούν οι αναγκαίες προσπελάσεις για τους παραλιακούς οικισμούς τουριστικού ενδιαφέροντος (Καρφάς, Αγια Ερμιόνη, Μέγας Λιμνιώνας) και να ανοίξει η Δυτική Πύλη του Νομού. Στη θέση αυτών των σημαντικών πολιτικών του Γιώργου Καλουτά, ο κ. Λαμπρινούδης δίνει εντολές που έχουν ως αποτέλεσμα:
Nα κατασκευάζονται κόμβοι επικίνδυνοι για την οδική κυκλοφορία, οι οποίοι έχουν και χαρακτηριστικά εκτός των εγκεκριμένων προδιαγραφών (π.χ. κόμβοι στους Βαβύλους, στο Κάραβελ, στο Νεοχώρι).


Να μετατρέπεται ο δρόμος Χίου – Λιμένας Μεστών σε δευτερεύοντα άξονα, αφού στη διαδρομή του έχουν τοποθετηθεί STOP σε διάφορα σημεία. Με τον τρόπο αυτό αλλάζει ο χαρακτήρας, η λειτουργικότητα και η αποτελεσματικότητα του έργου, αφού με τις ρυθμίσεις αυτές εξακολουθεί να διοχετεύεται η κυκλοφορία προς την περιοχή του Κάμπου.
Περιορίζεται στην πράξη το εύρος των απαλλοτριώσεων (αλήθεια, ποιοι ωφελούνται από αυτό;) και υποβαθμίζονται οι προδιαγραφές του έργου.
Τελικά με ποια λογική εφαρμόζονται αυτές οι πολιτικές;

Ποια είναι η αιτία που υποβαθμίζεται ο χαρακτήρας ενός τόσο σημαντικού έργου και ακυρώνονται τα αποτελέσματα που αναμένονται;


Ποιους ωφελεί αυτή η πολιτική και γιατί προκαλείται τόσο μεγάλη ζημιά για το δημόσιο συμφέρον;”