Αρχική Πολιτισμός Βιβλία “Γράμματα σ’ ένα φίλο”, 7 επιστολές του Κώστα Χωρεάνθη στο Νίκο Κιουράνη

“Γράμματα σ’ ένα φίλο”, 7 επιστολές του Κώστα Χωρεάνθη στο Νίκο Κιουράνη

50

Το καλαίσθητο βιβλιαράκι από τις εκδόσεις «ΑΙΓΕΑΣ» με τίτλο «Γράμματα σ’ ένα φίλο» του Κώστα Χωρεάνθη, με το που θα το πάρεις στα χέρια σου το πρώτο που θα αναρωτηθείς είναι τι σόι γράμματα είναι αυτά που έχουν θέση σε ένα βιβλίο.
Όταν όμως αρχίσεις και διαβάζεις τα γράμματα τότε καταλαβαίνεις πολύ καλά πόσο αξίζουν αυτά τα, επιτρέψτε μου, διαφορετικά ποιήματα του Χωρεάνθη.
Αποδέκτης ένας άνθρωπος που αγαπά ιδιαίτερα τα γράμματα και την ποίηση ο Νίκος Κιουράνης, που αν και δεν τον γνωρίζω προσωπικά με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαβάζω τη κατά καιρούς αρθογραφία του στον τοπικό τύπο (συνήθως στην ΑΛΗΘΕΙΑ).
Η σύζυγος του Χιώτη εκπαιδευτικού, ποιητή, πεζογράφου, δοκιμιογράφου και μεταφραστή κα Ελένη Χωρεάνθη δίνει και αυτή στο κείμενό της με τίτλο «Το χρονικό μιας φιλίας» ορισμένα στοιχεία για τη φιλία των δύο προαναφερόμενων αλλά και γιατί ξεχώριζαν αυτά τα γράμματα.
«Η αλληλογραφία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους είναι ιδιωτική υπόθεση. Δεν υπάρχει λόγος να δημοσιοποιείται, εφόσον αφορά προσωπικά ζητήματα. Όταν όμως πρόκειται για αλληλογραφία μέσω της οποίας συζητιούνται σοβαρά θέματα, ανταλλάσσονται γνώμες, διατυπώνονται απόψεις γύρω από τον πολιτισμό, την τέχνη, την επιστήμη, τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, την ποίηση, και οι ενδιαφερόμενοι νομίζουν και κρίνουν ότι οι απόψεις που διατυπώνονται εκεί είναι σημαντικές και παρουσιάζουν γενικότερο ενδιαφέρον για το αναγνωστικό κοινό, μπορούν να δημοσιοποιήσουν το περιεχόμενο ή μέρος των επιστολών», σημειώνει μεταξύ άλλων.
Και αυτό γίνεται στα εφτά γράμματα του αείμνηστου Κώστα Χωρεάνθη (1936-1996) στον αειθαλή Νίκο Κιουράνη. «Όπου μέσα σε αυτά επιβεβαιώνεται η ποιότητα της σχέσης τους και ως ένας βαθμό κατανοείται από τον αναγνώστη, κυρίως εξαιτίας της διαύγειάς τους, ο προβληματισμός, η κριτική διάθεση, ακόμα και ένα τμήμα της φυσιογνωμίας μιας εποχής που έχει οριστικά παρέλθει», μας κεντρίζει στον πρόλογό του ο Νίκος Χούλης.
Αποκαλυπτικό όμως είναι και το κείμενο του Νίκου Κιουράνη που όπως χαρακτηριστικά σημειώνει «…Τούτα τα γράμματα με βάραιναν, με προβλημάτισαν, δεν αφορούν μόνο εμένα… δεν μου ανήκουν γι’ αυτό τα παραδίδω στη δημοσιότητα». Φροντίζει δε με δύο τρίστιχα του Κώστα Χωρεάνθη που δημοσιεύει να μας εξηγήσει το γιατί:
«…Τώρα που νυχτώνει νωρίς
Δίχως το φως και την αγάπη
Πως θα ξημερωθούμε
(Άσκηση, 1966)


«… Η γη σκεπάστηκε απ’ αγάπη ζεστή φλούδα
Μυστικό θηκάρι του φωτός
Για του αύριο το σκοτάδι»
(Γνωριμία φωτός, 1994).


Για να εξομολογηθεί ο Νίκος Κιουράνης: «Και σήμερα, δέκα χρόνια μετά, με το προφητικό του σκοτάδι όλο να πυκνώνει, τι μπορώ να χαράξω στο χαρτί για ένα φίλο, σε κανένα άλλο δεσμό δεν πίστεψα και στάθηκα τυχερός».
Όπως τυχεροί σταθήκαμε και όλοι οι αναγνώστες του βιβλίου «Γράμματα σ’ ένα φίλο».


Θοδωρής Πυλιώτης
Αναδημοσίευση από τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ