Αρχική Νέα Τοπικά Μάρκος Σκούφαλος: “Οι Χίοι ταγοί στους Καιρούς της στέγνιας”

Μάρκος Σκούφαλος: “Οι Χίοι ταγοί στους Καιρούς της στέγνιας”

28

Σε ανακοίνωσή του ο επικεφαλής της αγωνιστικής πρωτοβουλίας δημοτών Ομηρούπολης κ. Μάρκος Σκούφαλος αναφέρει:


“Αφού αισίως τελείωσαν οι εκλογές για τους επιβήτορες της δικομματικής εξουσίας, ήρθε η ώρα ο τόπος μας, οι άνθρωποί του να πληρώσουν τις επιλογές τους. Άλλωστε για άλλη μια φορά έπεσαν θύματα της παγίδας που τους έστησαν, της ψεύτικης ελπίδας που τους πούλησαν, της κάλπικης χειραψίας που αντάλλαξαν μαζί τους, ως δείγμα εκ μέρους των πρώτων μιας αδύνατης εξίσωσης, που όμως επιβεβαιώνει το χάσμα και την ανισότητα των κόσμων που εκπροσωπούν οι μεν και οι δε.

Πριν αλέκτωρ λαλείσαι τρις και αφού λύθηκαν τα φλέγοντα ζητήματα του τόπου, Λιμάνι, υδρευτικό, αστυφιλία, εργατικές κατοικίες, ανεργία, υποαπασχόληση, ακρίβεια, επέλαση μεγαλοκαταστημάτων, υγεία , παιδεία, πρόνοια και τόσα άλλα, ο πρώτος πολίτης του νομού, ο κ. Νομάρχης ανακάλυψε το κυρίαρχο πρόβλημα του νησιού, την παράκαμψη του Βροντάδου στον άξονα Χίου-Βολισσού.

Έναν βασικό άξονα διαμετακομιστικού εμπορίου, με χιλιάδες νταλίκες και τριαξονικά που καθημερινά οδεύουν προς τη Β. Χίο προκειμένου τα πολύτιμα εμπορεύματά τους να μπουν στα “κοντέινερς” των αντίστοιχων πλοίων για το μεγάλο ταξίδι. Χαλάλι λοιπόν τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, χαλάλι οι κοιλαδογέφυρες, χαλάλι το μακέλεμα της Κλειδούς και της ευρύτερης περιοχής, χαλάλι ο βιασμός των “αγελούδων”, χαλάλι το τέλος για την περιοχή που τολμά ν’ ανθίζει ακόμη. Ζήτω η ανάπτυξη, ζήτω οι επενδυτές πολιτικοί μηχανικοί που θα χτίσουν τα σπίτια των προνομιούχων αστών της Χίου με θέα τ’ απομεινάρια των πληβείων, ζήτω οι πρώτοι της εμπρηστές, ζήτω η λογική του Νομάρχη μας “άμα δε σπάσεις αυγά, ομελέτα δε γίνεται”.

Θα μου πείτε, γιατί αυτή η ανυπομονησία για το τι θα γίνει, γιατί αυτή η βιασύνη να προδικάσουμε πολιτικές και σχεδιασμούς. Μα γιατί όσοι πονούμε αυτόν τον τόπο, όσοι εξακολουθούμε να δακρύζουμε με τη μυρωδιά του πεύκου, με τη μαργιόλα αλεπού που τρέχει να κρυφτεί στο πέρασμά μας, όσοι χανόμαστε μέσα στα φαράγγια του Φαγάνου για να κρυφτούμε, να νιώσουμε την ασφάλεια του βουνού από τα όσα γίνονται γύρω μας, πρέπει να επαγρυπνούμε, πρέπει να προτρέξουμε για να αποτρέψουμε.

Δεν πάσχουμε από μικρομεγαλισμό, δεν πήραν τα μυαλά μας αέρα όπως μας κατηγόρησαν. Για τα αυτονόητα παλεύουμε από τότε που είδαμε το φως του ήλιου. Είναι δικαιώματά μας και δεν τα χαρίζουμε σε κανέναν, δεν εκχωρούμε γη και ύδωρ για να καθίσουμε σε καρέκλες, για να είμαστε “in”, δεν αλλάζουμε χαράκωμα ούτε με 5% ούτε με 100%. Ακολουθούμε πιστά τα ίχνη άλλων, πριν από μας, που χάρισαν σ’ αυτόν τον τόπο αξίες , ιδανικά, το νόημα για να ζεις, που σφράγισαν όλα αυτά με την ανυπόταχτη δράση τους, που δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι  ορισμένοι εκ των επιγόνων τους θα προτίθενται με μεγάλη ευκολία να ασελγήσουν πάνω σε ό,τι εκείνοι έχτισαν.

Σίγουρα τα παραπάνω, δεν αφορούν αυτούς που μετράρι της ζωής τους έχουν τη μονέδα, αυτούς που κάνουν τις κινήσεις “ματ” στο οικονομικό γίγνεσθαι για να καυχηθούν με το ποτήρι ουίσκι στα ακροδάχτυλα, για την ισχύ τους, για τα κατορθώματά τους, ενίοτε μαζί με τους αιρετούς φίλους τους αφού οι καιροί της στέγνιας το επιτρέπουν. Μαραγκιασμένες ψυχές που θάλεγε και ο Σεφέρης…..

Μα, θα ρωτήσει και κάποιος καλόπιστος, δικός μας άνθρωπος, δικό μας χνώτο, δεν υπάρχει πρόβλημα έστω και με στα μέτρα που το ζούμε και το γνωρίζουμε όλοι;

Και βέβαια υπάρχει πρόβλημα, όχι όμως του μεγέθους που θέλουν να το παρουσιάσουν γι αυτό και η λύση του, απαιτείται να είναι απλή και στα πλαίσια που η ίδια η περιοχή επιβάλλει. Αφορά στα όρια του οικισμού, βρίσκεται έξω από το ζωτικό χώρο της κοιλάδας, τα κόστη ελάχιστα και παρακάμπτονται οι περιοχές αιχμής κι εκεί που δημιουργείται το πρόβλημα. Γνωρίζουν τη λύση, γνωρίζουν το μέτρο, αλλά ενδέχεται να θέλουν να εξοφλήσουν προεκλογικές επιταγές στα διάφορα λόμπι του τσιμέντου και του “real estate”.

Σε μια τέτοια περίπτωση οφείλουν οι πολιτικοί μας ταγοί, αυτοί που υφάρπαξαν το 56% για να πιστεύουν ότι διαφεντεύουν και τον τόπο, να πουν γιατί θα καταστρέψουν έναν πνεύμονα πρασίνου για τον τόπο μας. Γιατί θα καταστρέψουν μια από τις λίγες πηγές πόσιμου νερού στο νησί μας με εύκολη πρόσβαση και στην πόλη της Χίου. Γιατί θα παραδώσουν στους οικοπεδοφάγους μια περιοχή που τα σημάδια των προγόνων μας, τα μυστικά τους, τα τραγούδια τους , τα παραμύθια τους, οι χοροί τους  υφίστανται μέχρι σήμερα, αποτελούν τα νάματα της μνήμης μας. Γιατί σε απλούς ανθρώπους , που μέσα στην περιοχή βρίσκουν το αποκούμπι τους, εισάγουν το σαράκι της δικής τους αγοραίας αντίληψης των πάντων. Γιατί αν δεν μπορούν να αφουγκραστούν τις πραγματικές ανάγκες του τόπου, αν δεν μπορούν να βρουν απλές λύσεις, δε μένουν άπρακτοι; Πιο χρήσιμοι θα είναι έτσι.

Τέλος αποτελεί δυστύχημα ,ότι τα τεκταινόμενα διαδραματίζονται σε ένα φόντο σιωπής, από τους μέχρι χθες λαλίστατους υποψήφιους των κατεστημένων συνδυασμών, από όλους αυτούς που στα προγράμματά τους φωτογράφιζαν την Κλειδού και όμνυαν στην προστασία της.

Οι εκλογές όμως πέρασαν  και μαζί τους και οι υποσχέσεις….

Ας μην καρτερούν πως θα πράξουμε το ίδιο. Ας διδαχτούν από τον τραγέλαφο το παραλιακού δρόμου του Κάστρου…. Καλό θα τους κάνει.”