Αρχική Ομογένεια Ομογένεια: Το Ομήρειο Βραβείο σ’ ένα άξιο τέκνο της Χίου

Ομογένεια: Το Ομήρειο Βραβείο σ’ ένα άξιο τέκνο της Χίου

7

Ο πρέσβης Αδαμάντιος Βασιλάκης μιλά στη GreekNews
Νέα Υόρκη.- Του Αποστόλη Ζουπανιώτη

 

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβης Αδαμάντιος Βασιλάκης, είναι ο 29ος αποδέκτης του Ομήρειου Βραβείου, της ανώτατης διάκρισης που απονέμει η Χιακή Ομοσπονδία σε προσωπικότητες που προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δημοκρατικά ιδανικά και εργάζονται για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ. Από το 1977 που πρωτοκαθιερώθηκε, το Ομήρειο Βραβείο έχει δοθεί σε κορυφαίες προσωπικότητες, όπως ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, ο αείμνηστος πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Β&N Αμερικής Ιάκωβος, οι Ελληνοαμερικανοί γερουσιαστές Πολ Σαρμπανης και Ολυμπία Σνόου, ο πρώην βουλευτής Τζον Μπραδήμας, ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι και πολλοί επιφανείς φιλέλληνες μέλη της Βουλής και της Γερουσίας.

Οι φετινή επιλογή γεμίζει διπλή υπερηφάνεια στους Χιώτες, αφού έχουν την ευκαιρία να τιμήσουν ένα διακεκριμένο συμπατριώτη τους, που τιμά το ελληνικό όνομα αγωνιζόμενος καθημερινά στο διπλωματικό στίβο και προωθώντας τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Τα τελευταία δύο χρόνια, που η Ελλάδα είναι μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Αδαμάντιος Βασιλάκης είναι συχνά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, ιδίως όταν οι Ελλάδα είχε δύο φορές την ευκαιρία να προεδρεύσει του συμβουλίου.
Οι διπλωματικές του ικανότητές συνέβαλαν τόσο στην εκλογή της Ελλάδας στο Σ.Α., όσο και στη θετική της δράση σʼ αυτό στη διετία 2005 -2006, όπου η γενέτειρα πέραν της αναβάθμισης του πολιτικού της ρόλου στη διεθνή σκηνή, κατόρθωσε να έχει μία έντονη πολιτιστική παρουσία σε όλα τα επίπεδα.


Η GreekNews με την ευκαιρία της βράβευσης του κ. Βασιλάκη είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει μαζί του τόσο τις σχέσεις του με τη γενέτειρά του, όσο και για θέματα που άπτονται της παρουσίας και δράσης του στο Συμβούλιο Ασφαλείας.


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Ερ. Ας ξεκινήσουμε με τα βιογραφικά σας στοιχεία κ. Πρέσβη.


Βασιλάκης: Έχω γεννηθεί στη Χίο, στην περιοχή Κάμπος όπου έχουμε ένα κτήμα με πορτοκάλια και μανταρίνια. Ο Πατέρας μου ήταν γεωργός. Είμαστε στην οικογένεια τέσσερα αγόρια κι εγώ είμαι ο μεγαλύτερος.


Μέχρι τα 18 μου χρόνια έζησα στη Χίο και αποφοίτησα την Εμπορική Σχολή Χίου. Μετά στα 18 ο αδελφός του πατέρα μου Νίκος Βασιλάκης με έστειλε στις Βρυξέλλες για σπουδές. Τελείωσα πολιτικές και διπλωματικές επιστήμες. Αρχικά είχα σκεφθεί να μείνω στις Βρυξέλλες αλλά το στρατιωτικό μου επέβαλε να γυρίσω πίσω και να υπηρετήσω στο στρατό.


Έδωσα εξετάσεις το 1972 στο Υπουργείο Εξωτερικό, αρχικά στο Υπουργείο Εμπορίου όπου πήγα δύο χρόνια στο Βελιγράδι ως εμπορικός ακόλουθος, και το 1972 ξανάδωσα εξετάσεις στο διπλωματικό κλάδο. Ερ.: Οι σχέσεις με την Χίο διατηρούνται;


Βασιλάκης: Βέβαια, διατηρούνται στο μέτρο του δυνατού. Πηγαίνω κάθε δύο-τρία-χρόνια και πέραν του αδελφού μου, από την πλευρά της μάνας μου ζούνε τρεις θειάδες μου οι οποίες είναι άνω των 90 και οι τρεις. Και έτσι κατά καιρούς πηγαίνω και τους βλέπω.


Ερ.: Με παλιούς συμμαθητές βρίσκεστε;


Βασιλάκης: Κοίταξε, όλοι οι παλιοί συμμαθηταί που είναι ακόμη εν ζωή τους βλέπω όταν είμαι εκεί ή καμιά φορά επικοινωνούμε αλλά να σου πω ότι είναι μια τακτική επαφή θάναι ψέμα. Δεν μπορώ να πω ότι είναι τακτική η επαφή. Η δουλειά είναι τέτοια που εκτός από τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και κάτι τηλεφωνήματα είναι λιγάκι δύσκολο. Έχω ακόμα πολλούς φίλους και συγγενείς στην Χίο και κυρίως στο χωριό Αρμόλια, απʼ όπου είναι η γιαγιά μου, η μητέρα του πατέρα μου, η οποία είχε πολύ μεγάλη οικογένεια. Είχε 5-6 παιδιά και κάθε παιδί έκανε και από 5-6 παιδιά, οπότε αντιλαμβάνεσαι ότι πάω στο ένα χωριό και είναι γεμάτο ξαδέλφια και τα λοιπά.


Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η επαφή μου είναι στενή όσο θα ήθελα.


Τα παιδιά μου τα έχω πάει στην Χίο δύο φορές για να τη γνωρίσουν. Εγώ συνεχίζω να είμαι εγγεγραμμένος στο Δήμο Χίου πράγμα που κατά καιρούς μου δημιουργεί προβλήματα με τα διάφορα πιστοποιητικά που κατά καιρούς χρειαζόμαστε.


ΟΜΗΡΕΙΟ ΒΡΑΒΕΙΟ


Ερ.: Ήταν έκπληξη ότι αποφάσισε η Χιακή Ομοσπονδία να σας τιμήσει με το Ομήρειο;


Βασιλάκης: Όχι απλώς έκπληξη, ήταν μεγάλη έκπληξη διότι καταρχήν δεν ήταν ούτε καν σκέψις…


Ερ.: Ήσασταν παρών σε πολλά Ομήρεια…


Βασιλάκης: Ναι ήμουνα παρών αλλά δεν είχα σκεφθεί ότι θα μπορούσε κάποια στιγμή να είμαι εγώ υποψήφιος. Όταν μου τηλεφώνησαν στην Αθήνα για να μου πουν την απόφαση ομολογουμένως ότι με ξάφνιασε δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Με ευχαρίστησε, με συγκίνησε και συμπίπτει κιόλας και με τον τελευταίο χρόνο της υπηρεσίας μου στο Υπουργείο πράγμα το οποίο είναι ακόμα πιο ευχάριστο.


Ερ.: Πάντως και οι προσωπικότητες που έχουν τιμηθεί, Ιάκωβος, Σαρμπάνης, Κάρτερ..


Βασιλάκης: Και αυτό βεβαίως. Άμα δεις την λίστα των τιμωμένων και ότι σε αυτή την λίστα θα βάλεις και το δικό σου όνομα , υπάρχει μια ικανοποίηση.


Ερ.: Λένε κιόλας ότι κανένας προφήτης δεν τιμάται στο τόπο του και αυτό είναι πάλι μια έκπληξη. Η, δεν μετρά επειδή αυτοί που σας τιμούν είναι απόδημοι;


Βασιλάκης: Το σκέφθηκα μερικές φορές για να είμαι ειλικρινής αλλά δεν κατέληξα σε κάτι συγκεκριμένο. Το παίρνω σαν μια πράξη εκτίμησης στην δουλειά που έκανα και την πρώτη και την δεύτερη φορά. Είναι αλήθεια ότι είμαι ο μόνος διπλωμάτης από την Χίο που έχει φθάσει σε αυτό το σημείο. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι δύο διπλωμάτες που είναι συνταξιούχοι τώρα των οποίων οι μητέρες ήταν από την Χίο. Είναι ο Πρέσβης ο Θεοδωρόπουλος και ο Πρέσβης ο Στεφάνου.


Αλλά και από την άλλη πλευρά εγώ το είδα σαν μια πράξη που μου αυξάνει και λίγο ως πολύ την ευθύνη όσον αφορά το νησί μου, να είμαι πιο κοντά, να κάνω ότι μπορώ.


Και θα σου πω κάτι το οποίο ο κόσμος βέβαια δεν το ξέρει. Επειδή εγώ είμαι συνδρομητής σε πάρα πολλά περιοδικά και εφημερίδες τίποτα δεν πετιέται. Κάθε χρόνο στέλνω 30-40 κιβώτια με διάφορα περιοδικά και εφημερίδες που συγκεντρώνω στην Βιβλιοθήκη Αδαμαντίου Κοραή στην Χίο, όπου τα χρησιμοποιούν και τα θέλουν. Υπάρχει επί παραδείγματι μια συλλογή της New York Times από την πρώτη μου θητεία που ήμουνα εδώ από το 91 μέχρι και το 95. Τώρα είναι πολύ πιο εμπλουτισμένη. Εκτός της New York Times, στέλνω διάφορα περιοδικά, τη Wall Street Journal, τους Financial Times, όλα πάνε αντί να πετιούνται στην Χίο. Και είναι χρήσιμα, γιατί είδα από παιδιά που τώρα φοιτούνε στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου στο Τμήμα της Χίου που τα χρησιμοποιούνε.


ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ


Ερ.: Καθώς είπατε και εσείς ο ίδιος ολοκληρώνεται την θητεία σας, θα έλεγα ότι ήταν μια μοναδική στιγμή και στην καριέρα σας και για την χώρα ταυτόχρονα αυτή η διετία.


Βασιλάκης: Πρέπει να σου πω ότι στην αρχή που ήρθα εδώ την δεύτερη φορά αναρωτιόμουν πάντοτε τι είναι πιο σημαντικό για μας. Είναι η ΕΕ, είναι ο ΟΗΕ, είναι οι Πρεσβείες κλπ. Ύστερα από 3 μήνες έφθασα στο εξής συμπέρασμα, ότι όλες οι θέσεις είναι πολύ σημαντικές, μερικές είναι αμέσου ενδιαφέροντος, μερικές είναι μακροπρόθεσμου ενδιαφέροντος.


Εγώ θα πω ότι στη δεύτερη θητεία μου στον ΟΗΕ που θα περάσει τα πέντε χρόνια, είναι η πρώτη φορά που αισθάνθηκα έντονα την ικανοποίηση ότι προσέφερα κάτι στην χώρα μου. Και δεν είναι σχήμα λόγου ότι προσφέρω, διότι παντού είχα συμπτώσεις και υποθέσεις που μπόρεσα να προσφέρω. Κι όχι μόνο την διετία που η Ελλάδα ήταν στο Συμβούλιο Ασφαλείας αλλά και πριν. Μην ξεχνάς ότι είχαμε την Προεδρία το 2003, που ήταν μια πάρα πολύ κρίσιμη χρονιά και για τον ΟΗΕ και για όλες τις διεθνείς σχέσεις. Έτσι σιγά-σιγά μπορούσα να δω ότι έστω και αν η Ελλάδα είναι μικρή, εάν έχεις μια σταθερή πολιτική και μια μετριοπάθεια, μπορείς να προσφέρεις και να συνεισφέρεις.


Ερ.: Εσείς νομίζω αντιληφθήκατε περισσότερο και την αλλαγή που συνετελέσθη στην Ελλάδα αλλά και την αλλαγή που είδανε οι άλλοι να συντελείται στην Ελλάδα.


Βασιλάκης: Θα έλεγα ότι ένα κομβικό σημείο – αν μπορώ να το πω έτσι – ήταν οι Ολυμπιακοί αγώνες. Νομίζω ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες δώσανε στην χώρα μια ώθηση, η οποία έδειξε ότι παρά του ότι ήτανε μικρή μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα. Ανέλαβε να ολοκληρώσει ένα έργο των Ολυμπιακών αγώνων, το οποίο είναι πάρα πολύ μεγάλο και για μικρή χώρα είναι πολύ πιο σημαντικό. Τα έφερε σε αίσιο πέρας και νομίζω ότι αυτό το πράγμα θα μείνει για πάρα πολλά χρόνια στα μυαλά των ανθρώπων, διότι με τον τρόπο αυτό βλέπουν ότι η χώρα έχει κάνει προόδους σε όλους τους τομείς και μπορεί να διαδραματίσει ένα ρόλο.


Εγώ έμαθα από το 85 που ήμουνα στην Αμερική ένα κανόνα: Συμμετέχεις στις δημόσιες δραστηριότητες, στις κοινές δραστηριότητες, σε ξέρουνε και βλέπουνε τι μπορείς να κάνεις. Δεν συμμετέχεις δε μπορεί να σε ξέρει κανείς, άρα είσαι και στο περιθώριο. Στον ΟΗΕ αυτή την τελευταία πενταετία και κυρίως τα τελευταία τρία χρόνια η παρουσία μας ήταν ενεργός, η συμμετοχή μας ήταν καθημερινή και συγχρόνως μπορέσαμε να συμβάλουμε σε διάφορα θέματα, πράγμα που μας έδωσε την δυνατότητα να δείξουμε μια διαφορετική Ελλάδα απ΄ ότι ήτανε πριν 10-15 χρόνια. Το λέω αυτό διότι η Ελλάδα από εκεί που ήτανε χώρα που έπαιρνε βοήθεια, τώρα είναι χώρα που δίνει βοήθεια και μπορέσαμε και συμμετέχουμε σε διάφορα προγράμματα. Εδώ επί παραδείγματι , η Ελλάδα δίνει στην Ομάδα των Μικρών Νησιωτικών Κρατών γύρω στις 300,000 δολάρια ανά διετία για θέματα των Μικρών Νησιωτικών Κρατών πράγμα που είναι πολύ σημαντικό. Η αναπτυξιακή βοήθεια που δίνουμε σε διάφορες χώρες είναι πάρα πολύ σημαντική με την αναλογία την δική μας. Να σκεφθεί κανείς ότι παλαιότερα που δεν δίναμε τίποτα, δεν συμμετείχαμε πουθενά, τώρα που δίνουμε έστω και ένα μικρό ποσό από την πρώτη Ιανουαρίου η Ελλάδα θα συμμετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο του Προγράμματος Ανάπτυξης των ΗΕ, πράγμα που είναι σημαντικό. Παλιά δεν δίναμε τίποτα άρα δεν μπορούσαμε να διεκδικήσουμε κάποια συμμετοχή.


Βεβαίως έχουμε πολλά πράγματα ακόμη να αξιολογήσουμε και γίνονται στην Ελλάδα, αλλά με τα δεδομένα του ΟΗΕ ήταν η πρώτη φορά που κατορθώσαμε και κάναμε αυτού του είδους τα πράγματα. Έχουμε αρχίσει και δίνουμε και ένα ορισμένο αριθμό υποτροφιών σε χώρες απομακρυσμένες-φέτος δώσαμε τρεις υποτροφίες στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Να μου πεις γιατί Αντίγκουα και Μπαρμπούντα; Αυτοί που υπέβαλαν αιτήσεις, τους βοηθήσαμε κιόλας και αποφασίστηκε στην Ελλάδα. Δίνουμε βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες γιατί συγχρόνως μας υποστηρίζουν σε διάφορα δικά μας θέματα σε υποψηφιότητες κλπ


ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ


Ερ.: Μπορείτε να απομονώσετε μια στιγμή την οποία να χαρακτηρίζεται ως πιο μεγάλη μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια;


Βασιλάκης: Έχει πάρα πολλές και όταν λέω πάρα πολλές το εννοώ αλλά θα έλεγα ότι θα προτιμούσα να πω ότι ήτανε και η εκλογή μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας και η περίοδος της Προεδρίας του 2003 γιατί είχαμε και άλλη μια Προεδρία το 1994. Εγώ θα έλεγα ότι ο πιο έντονος μήνας που θα μου μείνει-δεν θέλω να πω αξέχαστος γιατί αυτά όλα είναι προσωπικές εντυπώσεις-ήτανε ο Απρίλιος του 2004 που το Κυπριακό ήτανε στο παγόβουνο στο υψηλότερο σημείο, όπου μετά τη αποτυχία των συνομιλιών στην Ελβετία είχαμε να αντιμετωπίσουμε μια σειρά προσπαθειών, που ούτε η Κυπριακή Κυβέρνηση ήταν έτοιμη, ούτε και η Ελληνική Κυβέρνηση που μόλις είχε αναλάβει.


Και πρέπει να πω ότι εκείνος ο μήνας είναι πάντοτε χαραγμένος στο μυαλό μου το τι έγινε και τι δεν έγινε. Δεν μπορώ να μιλήσω βέβαια αυτή την στιγμή για το τι έγινε και τι δεν έγινε αλλά …


Ερ.: Να σταθώ λίγο εδώ και επειδή είναι δεδομένη και η ευαισθησία της Χιακής Ομοσπονδίας, μην ξεχνούμε ότι ιδρύθηκε την χρονιά που έγιναν αυτά όλα στην Κύπρο με τον αείμνηστο τον Καπετάν Γιώργη τον Λιβανό και όλους αυτούς και το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν λόμπι για την Κύπρο. Τελικά έχουμε παρέμβαση , μπορούμε να βοηθήσουμε, βοηθήσαμε ως μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας τα εθνικά μας θέματα; Και γενικότερα επειδή τυγχάνει να είστε εμπλεγμένος και στα δύο μεγάλα θέματα όπως τα λέμε και στο κυπριακό και στο σκοπιανό.


Βασιλάκης: Εκείνο που πρέπει να δεχθούμε είναι ότι αν περιμένεις στον ΟΗΕ να έχεις αποτελέσματα άμεσα, δεν είναι ο χώρος, δεν είναι όπως στην ΕΕ που λαμβάνονται κάποιες αποφάσεις και είναι εκτελεστέες άμεσα. Εδώ θέλει πολύ μεγάλη υπομονή. Και θέλει υπομονή γιατί σήμερα υπάρχουνε 192 κράτη τα οποία όλα έχουν μια παρουσία, άλλα μικρή και άλλα μεγάλη. Εκείνο που μπορώ να πω σε αυτή την φάση είναι ότι η θητεία μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας αυτή την εποχή μας βοήθησε στο να μην υπάρχουνε τίποτε αρνητικά για την Κύπρο.


Δεν μπορώ να επεκταθώ σε λεπτομέρειες αλλά πιστεύω ότι αν είμαστε απόντες-που συγκυριακά βρεθήκαμε τώρα σε αυτή την περίοδο-νομίζω ότι θα είχαμε να αντιμετωπίσουμε μερικά προβλήματα τα οποία προτιμώ να μην χαρακτηρίσω αυτή την στιγμή. Το γεγονός της παρουσίας και μόνο ήταν αρκετό, χωρίς μεγάλες αντιξοότητες, χωρίς μεγάλες προσπάθειες είναι κάτι που θα το αξιοποιήσουμε πολύ αργότερα, διότι περάσαμε δύο χρόνια στο Συμβούλιο-όπου να είναι θα τελειώσει και ο Νοέμβριος και ο Δεκέμβριος και είχαμε μια πάρα πολύ καλή συνεργασία και με τα πέντε μόνιμα μέλη που μας βοήθησε να δούνε τα πράγματα αλλιώς χωρίς να έχουμε αντιπαραθέσεις. Δεν λέω ότι συμφωνούσαμε σε όλα.


Το άλλο θέμα, το θέμα του ονόματος είναι κάτι που έχει σχέση με την θέση που έχουν πάρει τα Σκόπια και συνεπώς το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν έχει κάτι που αναμειγνύεται στο θέμα παρά μόνο το γεγονός ότι είναι ένα θέμα στα πλαίσια των όσων αποφασίστηκαν πριν αρκετά χρόνια απ΄ το Συμβούλιο Ασφαλείας ούτως ώστε να υπάρχει ειρήνη στην περιοχή.


Νομίζω ότι πολλοί συνάδελφοι και άλλοι που κρίνουν πολλές φορές τι κάναμε για το ένα, τι κάναμε για το άλλο θέμα, τι πρωτοβουλίες αναλαμβάνουμε, ξεχνούν ότι ο διεθνής οργανισμός δεν είναι ένας οργανισμός που πας και λες θα κάνω αυτό, θα κάνω εκείνο. Το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει μια ημερήσια διάταξη που για να βάλεις ένα θέμα στην ημερήσια διάταξη υπάρχει μια διαδικασία και δεν είναι πάντοτε απλό. Βέβαια το κυπριακό είναι μονίμως στην ημερήσια διάταξη αλλά πρέπει να έχουμε υπομονή διότι οι διεθνείς συγκυρίες ήτανε τέτοιες που δεν μας βοήθησαν.


Αδαμάντιος Θ. Βασιλάκης: Βιογραφικό σημείωμα
Γεννημένος στη Χίο, 13 Ιουνίου 1942
Παντρεμένος με τη Fay Malouf Vassilakis
Παιδιά: Θεόδωρος και Αθηνά
Εκπαίδευση: Πτυχίο στις πολιτικές και διπλωματικές επιστήμες
Free University of Brussels, Βέλγιο
Απόφοιτος Εμπορικού Γυμνασίου Χίου
Γλώσσες: Ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά
Παράσημα: Grand Commander of the Order of Phoenix


ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ

 

Υπουργείο Εξωτερικού Εμπορίου 1970-1972

Εμπορικός ακόλουθος της ελληνικής Πρεσβείας, Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία

 

Υπουργείο Εξωτερικών  1972

Ακόλουθος Πρεσβείας

 

1975 Τρίτος Γραμματέας, Πρεσβεία της Ελλάδας, Τίρανα, Αλβανία

 

1977  Υπουργείο Εξωτερικών, Πρώτο Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων

Επικεφαλής του τμήματος για την ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη

Προαγωγή σε Δεύτερο Γραμματέα Πρεσβείας

1978 Προαγωγή σε Πρώτο Γραμματέα Πρεσβείας


1981 Προαγωγή σε Σύμβουλο Πρεσβείας


1985 Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ


1989 Υπουργείο Εξωτερικών

Τμήμα Διμερών Οικονομικών Σχέσεων

Επικεφαλής του τμήματος των διμερών οικονομικών σχέσεων με ΗΠΑ, Ιράν, Τουρκία και Αραβικών χωρών

1990 Τμήμα Ευρωπαϊκών Οικονομικών Υποθέσεων


1991 – 1995 Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη, Νέα Υόρκη

Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος

1993  Ορισμός σε Πρεσβευτή-Σύμβουλο


1994 Επιτετραμμένος

Προαγωγή σε Πληρεξούσιο Υπουργό Βʼ

1995 Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, Βρυξέλλες


1998 Προαγωγή σε Πληρεξούσιο Υπουργό Α


1999 Υπουργείο Εξωτερικών

Γενικός Διευθυντής για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις

 

2000 Υπουργείο Εξωτερικών

Διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού

2002 Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη