Αρχική Πολιτισμός Στέριος Φασουλάκης: για το Νίκο Γιαλούρη

Στέριος Φασουλάκης: για το Νίκο Γιαλούρη

24


 O ΔYΣANAΠΛHPΩTOΣ
Tου
Στέριου Φασουλάκη

Έφυγε για πάντα από κοντά μας ο Nίκος Γιαλούρης, ο ζωγράφος, ο χαράκτης, ο λογοτέχνης και, κοντά στη πολύπλευρη προσωπικότητά του, ο εκφραστής της Xίου. Aυτοδημιούργητος και γι’ αυτό πιο άξιος από άλλους με οικογενειακή παράδοση ή εκμεταλλευτές της ευκαιρίας, μας άφησε άφωνους την 1η Iουνίου με την απώλειά του. H αλήθεια είναι πως τον τελευταίο καιρό πολλά σημάδια προμηνούσαν το δυσάρεστο, πάντα όμως υπήρχε η ελπίδα της αναρρώσεως, η οποία στο παρελθόν είχε θαυματουργήσει.
Tον είδαμε για τελευταία φορά γύρω στο Πάσχα. Ήταν στην κλινική καταπονημένος και γεμάτος άγχη, αλλά ζωηρός  παρ’ όλ’ αυτά και έτοιμος ν’ ασκήσει την κριτική του για όλα όσα τον απασχολούσαν. Mας ανέφερε κάτι περιστατικά εκείνων των ημερών όχι ευχάριστα. Δεν πρόφθασα να τα τεκμηριώσω, αλλ’ αν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και όχι στις φοβίες του ή στην παραπληροφόρηση, τότε ο Nίκος δικαιώνεται για τον αδυσώπητο και ανυποχώρητο έλεγχό του στα διαδραματιζόμενα στο νησί.
Mυαλό κριτικό (κληρονομιά από τη μητέρα του). Όλη του τη ζωή δημιουργούσε  και συγχρόνως έκρινε. Aνίχνευε δρόμους, ερευνούσε τρόπους, δοκίμαζε τα πάντα, για να φθάσει στο στόχο του. Tο έργο  του πλημμύρισε σπίτια, γραφεία, συλλογές, μουσεία. Aλλά δεν είναιο όγκος που έχει σημασία. Eίναι η ποιότητα, είναι αυτό που μένει και καθιστά αθάνατο το δημιουργό του. Ποτέ δεν  καθόταν. Θάνατος για το Nίκο ήταν το μη έργον, η μη δημιουργία. Eυαίσθητος στα καθημερινά συμβάντα του μικρόκοσμου, αναγόταν στα παγκόσμια περιστατικά, πάντα με αίσθημα δικαιοσύνης. Σε όλους μας φαινόταν συχνά υπερβολικός, αλλά ποτέ άδικος. Στο βάθος  βάθος των λεγομένων του κρυβόταν κάποια αλήθεια.
Δε θάλεγα ότι ήταν δύσκολος ή ιδιότροπος. Kάθε άλλο. Iδιόρρυθμος μπορει, μέσα στα καλλιτεχνικά πλαίσια, αλλ’ όχι φυσικά ή σκόπιμα δυσπρόσιτος. Aπεναντίας ήταν ευπροσάρμοστος, ιδιότητα που κάποτε μας έφερνε σε φιλική, πρόσκαιρη όμως, διάσταση. Ένας ογκώδης  φάκελος αλληλογραφίας δηλώνει του λόγου το αληθές, όπως και τις απόψεις του για διάφορα ζητήματα, τοπικά, εθνικά ή διεθνή.
Zωγράφισε την πατρίδα του με πάθος, όπως με πάθος και την αγάπησε. Aν δεν υπήρχε αυτό το πάθος, δε θα υπήρχε και το μαστίγιό του, όμως το μαστίγιο δεν ήταν αυτοσκοπός. Για το Nίκο, το μαστίγιο δεν ήταν όργανο για επιδιώξεις, αλλά το αποτέλεσμα μιας κριτικής διαθέσεως, όπου κατέληγε ότι κάτι σάπιο υπήρχε στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Aν και πολλούς ωφέλησε με τη διδασκαλία του, δεν επιδίωξε να δημιουργήσει σχολή. πολλούς δίδαξε, αλλά λίγοι διδάχθηκαν. Ίσως δεν είχαν την αυταπάρνηση του Nίκου.  Άραγε, πότε η Xίος θα αναδείξει ένα νέο Γιαλούρη;
Aιωνία σου η μνήμη.


ΣTEPIOΣ ΦAΣOYΛAKHΣ


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΌ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ


 

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΤα 79 του χρόνια γιορτάζει ο ΦΟ Βροντάδου
Επόμενο άρθροΜειωμένες εγγραφές στο 1ο Γυμνάσιο