Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ- ΠΑΣΟΚ: Παγκόσμια Μέρα Υγροβιοτόπων

ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ- ΠΑΣΟΚ: Παγκόσμια Μέρα Υγροβιοτόπων

7

 Με αφορμή τον εορτασμό της  Παγκόσμιας Μέρας Υγροβιοτόπων η Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος των Επιτροπών “Περιβάλλοντος, Προστασίας της Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων” καθώς και “Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων” κ. Ευαγγελία Τζαμπάζη  έκανε την παρακάτω δήλωση:


Η Παγκόσμια Μέρα Υγροβιότοπων γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου και σηματοδοτεί την επέτειο της υπογραφής της Σύμβασης για τους υγροβιότοπους γνωστότερης και ως Σύμβασης Ραμσάρ που υπογράφηκε στο Ιράν στις 2 Φεβρουαρίου 1971αλλά άρχισε να ισχύει  στις 21 Δεκεμβρίου του 1975 . Ο γιορτασμός της φέτος κλείνει δέκα χρόνια ζωής, αφού γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1997. Από τότε, κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί οργανισμοί καθώς και κοινωνικές ομάδες σ΄ όλο τον πλανήτη αξιοποίησαν αυτή τη μέρα για ανάληψη δράσεων με στόχο την έγερση της εκτίμησης και του ενδιαφέροντος του κοινού για τους υγροβιότοπους και την προαγωγή της διατήρησης και της σοφής και συνετής  χρήσης τους.
Όπως πολλοί από εμάς γνωρίζουν ήδη, οι υγροβιότοποι είναι φυσικοί πόροι με μεγάλη περιβαλλοντική αξία λόγω της ποικιλότητας των οικοσυστημάτων τους και της βιοκοινότητάς τους. Αποτελούν ενδιαιτήματα σπανίων ειδών χλωρίδας και πανίδας(κυρίως ορνιθοπανίδας). Είναι σύνθετα οικοσυστήματα που παρέχουν μεγάλα επιστημονικά, οικονομικά και ευρύτερα κοινωνικά οφέλη σε τομείς όπως η αλιεία, η κτηνοτροφία, η δασική ξυλεία, η περιβαλλοντική εκπαίδευση, η αναψυχή, ο οικοτουρισμός κλπ.
Καθώς ο άνθρωπος εξαρτάται άμεσα από το περιβάλλον του, είναι φανερό ότι τόσο πολύτιμα οικοσυστήματα όπως οι υγροβιότοποι πρέπει να προστατεύονται  με στόχο την αειφορική διαχείρισή τους και την εξάλειψη των κινδύνων αλλοίωσης ή καταστροφής τους.
Για το 2007, η Παγκόσμια Μέρα Υγροβιότοπων είναι αφιερωμένη στο θέμα «Υγροβιότοποι και Αλιεία» σε αναγνώριση της σπουδαιότητας των ψαριών και της αλιείας για ολόκληρο τον πλανήτη.
Η συνειδητοποίηση του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζουν οι υγροβιότοποι αυξάνει την εκτίμηση μας σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα κατά την προσπάθεια αειφορικής διαχείρισης των υγροβιότοπων, εν μέσω πολλών, συχνά αλληλοσυγκρουόμενων χρήσεων.
Το σλόγκαν της Παγκόσμιας Μέρας για τους Υγροβιότοπους «Αλιεύματα για το Αύριο;» (“Fish for Tomorrow?”)περικλείει πολλές από αυτές τις προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν:


* Αειφορική Διαχείριση του πληθυσμού των ψαριών και άλλων θαλασσίων ειδών, ιδίως αυτών που είναι μαζικά εμπορεύσιμα
* Στήριξη αειφορικών πρακτικών υδρο-κουλτούρας
* Αποτελεσματική διαχείριση υγροβιότοπων και άλλων σημαντικών βιοτόπων για την προστασία και τη διαχείριση των πληθυσμών και ποσοτήτων των ψαριών
* Αύξηση της συνειδητότητας του αγοραστικού κοινού σε σχέση με την κατανάλωση των ψαριών.


Οι υγιείς και λειτουργικοί υγροβιότοποι, των παραλίων ή της ενδοχώρας, παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη διαχείριση και τη διατήρηση των σημαντικών για όλους μας πηγών αλιείας. Προμηθεύουν τα ψάρια με σημαντικές κατοικίες συμπεριλαμβάνοντας τα σπάνια και υπό κίνδυνο εξαφάνισης είδη και είναι τόποι αναπαραγωγής γόνων και περίθαλψης για πολλά ψάρια και άλλα θαλάσσια είδη.
Όπως είναι ευρύτερα γνωστό, στην Ελλάδα, όπου η βιοποικιλότητα είναι από τις πλουσιότερες της Ευρώπης, υπάρχουν 11 αναγνωρισμένοι Υγροβιότοποι Διεθνούς Σημασίας που ανήκουν στον κατάλογο της Σύμβασης Ραμσάρ: Τα Δέλτα των ποταμών Έβρου, Νέστου, Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα, οι Λίμνες Κερκίνη, Βιστωνίδα, Μικρή Πρέσπα, Κορώνεια-Βόλβη και Μητρικού, οι Λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου-Αιτωλικού και Στροφυλιάς-Κοτυχίου και ο Αμβρακικός κόλπος.
 Η Ελλάδα εμφανίζει βιοιποικιλότητα και των τεσσάρων επιστημονικά  αποδεκτών επιπέδων: Είτε αυτή αφορά τη γενετική βιοποικιλότητα(δηλαδή το εύρος των κληρονομικών καταβολών ενός είδους), είτε τη βιοποικιλότητα ειδών φυτών και ζώων(που αφορά το πλήθος ειδών φυτών και ζώων σε μια περιοχή ), τη βιοποικιλότητα των τοπίων είτε τέλος τη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων(που αφορά το πλήθος των  συνδυασμών ειδών φυτών και ζώων σε μια περιοχή)  ισχύει ότι η προστασία κάθε επιπέδου συναρτάται άμεσα με την προστασία του προηγούμενου και/η του επόμενου ώστε να υπάρχει η αναγκαία οικολογική ισορροπία.
Η σωστή διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών μπορεί, αν γίνει με συστηματικό και ενδεδειγμένο τρόπο, να συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου και να προσφέρει κίνητρα για τοπικές παραγωγικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στη βελτίωση του επιπέδου ζωής των τοπικών κοινωνιών όπως η αλιεία, η γεωργία, η μεταποίηση. Έτσι θα μπορούσε να καταπολεμηθεί η ανεργία, να βελτιωθεί το τοπικό βιοτικό επίπεδο  αλλά και οι υποδομές και υπηρεσίες
Η Οδηγία των Οικοτόπων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 92/43/ΕΟΚ του 1992 προβλέπει την υποχρέωση κατάθεσης Εθνικού καταλόγου Οικοτόπων. Ο Ελληνικός Εθνικός κατάλογος διαμορφώνεται σε 234 περιοχές Κοινοτικού Ενδιαφέροντος(SCI) και 52 Περιοχές για την προστασία της Ορνιθοπανίδας(SPA)
Η εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ έχει ως πλεονέκτημα την πρόβλεψη προστασίας ειδών και φυσικών οικοτόπων(habitats) μέσω ενός δικτύου προστατευόμενων περιοχών(sites). Έτσι επιτυγχάνεται η ολοκληρωμένη προστασία της βιοποικιλότητας. Όσον αφορά την Ελλάδα, με την μεγάλη βιοποικιλότητα που διαθέτει, θα πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο τις δυνατότητες προστασίας που παρέχει η παραπάνω οδηγία και επιδιώξουμε την συμπερίληψη και άλλων ειδών στην οποιαδήποτε μελλοντική  αναθεώρηση της. 
Προστασία και αναπαραγωγή της ορνιθοπανίδας, καθαρότερο νερό , αύξηση της προστασίας από πιθανές πλημμύρες, βελτίωση ποσότητας και ποιότητας των αλιευμάτων είναι μερικά από τα εμφανή συγκριτικά πλεονεκτήματα που μπορεί να δώσει η σωστή παρέμβαση στο πεδίο  των υγροβιότοπων θέτοντας τις βάσεις για αειφορική διαχείριση των φυσικών πόρων τους και παρέχοντας  πολύτιμες πληροφορίες για τη γενικότερη κατάσταση οικολογικής ισορροπίας, αφού τόσο τα πουλιά όσο και τα ψάρια αποτελούν τον πιο εμφανή δείκτη υγείας και αειφορίας του περιβάλλοντος.
Η Ελλάδα έχει βρεθεί υπόλογη απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση για πλημμελή προστασία ορισμένων υγροβιότοπων της και μάλιστα έχουν υπάρξει καταδίκες για παραβίαση της κοινοτικής περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Παραδείγματα όπως της Λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου, η λίμνη Κορώνεια, η Ζάκυνθος και φαινόμενα όπως η λαθροθηρία, η παράνομη άντληση υδάτων για αρδευτικούς λόγους, η μόλυνση και η ρύπανση των υδάτων από ανθρώπινες ενέργειες συχνά δείχνουν ανάγλυφη την επιδείνωση της κατάστασης ενός υγροβιότοπου  ενώ σημαντικά προβλήματα υπάρχουν και  από την έλλειψη σύστασης διαχειριστικών φορέων ή ολοκληρωμένων μέτρων και  σχεδίων διαχείρισης ώστε να μη χάνονται οι ευκαιρίες για ανάπτυξη και καινοτόμες δράσεις.
Χρειαζόμαστε ενεργότερη πολιτική βούληση  για την υποστήριξη της λειτουργίας των προστατευόμενων περιοχών και περισσότερες πρωτοβουλίες διεκδίκησης πόρων με ποιοτικά χαρακτηριστικά που να ανταποκρίνονται πλήρως στους όρους επιλεξιμότητας που θέτουν τα εθνικά ή κοινοτικά προγράμματα αλλά και αποτελεσματική και ορθή αξιοποίησή τους.
Στην Ελλάδα υπάρχουν κυρίως μεμονωμένες δράσεις και προγράμματα παρακολούθησης που στην πλειοψηφία τους σχεδιάζονται και υλοποιούνται από περιβαλλοντικές οργανώσεις (πχ προγράμματα LIFE-φύση). Επιβάλλεται η πολιτεία να αναλάβει περισσότερες ευθύνες για τη βελτίωση της κατάστασης των υγροβιότοπων και την αειφορική διαχείρισή τους και σε αυτό πρέπει να εμπλακεί ολόκληρη η κοινωνία και ιδιαίτερα οι τοπικοί φορείς.
Με αφορμή το θέμα των αλιευμάτων που αποτελεί και το κεντρικό ζήτημα της καμπάνιας για το 2007 όπως προαναφέρθηκε, μπορούμε να αναλάβουμε πολλές και ποικίλες πρωτοβουλίες.
Σημαντικούς τρόπους εορτασμού της μέρας μπορούν να αποτελέσουν  πρωτοβουλίες όπως φεστιβάλ, σεμινάρια, περίπατοι, δημοσιογραφική τεκμηρίωση, επιστημονική έρευνα, αξιοποίηση των ΜΜΕ και χρήση Νέων Τεχνολογιών αλλά, κυρίως, η μέρα αυτή μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για δράση, όπου χρειάζεται, για την συντήρηση και αποκατάσταση των υγροβιότοπων και χάραξη νέων, πιο ευαίσθητων πολιτικών.
Εξάλλου, η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου η αλιεία είναι μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα που συντηρεί το εισόδημα πολλών οικογενειών και επιπλέον το ψάρι αποτελεί σημαντικό κομμάτι των διατροφικών συνηθειών.  Η μέριμνα, λοιπόν, για αειφορική διαχείριση των  αλιευτικών αποθεμάτων θα πρέπει να αποτελεί ένα σημαντικό και ξεκάθαρο στόχο του συνόλου της χώρας: θεσμικών οργάνων, επιστημόνων, φορέων, πολιτών.
Επειδή η προστασία των υγροβιότοπων και γενικότερα των οικοσυστημάτων δεν είναι και δεν πρέπει να είναι υπόθεση κάποιων ελάχιστων ρομαντικών ατόμων η ομάδων αλλά επιβάλλεται για λόγους διασφάλισης των φυσικών πόρων του πλανήτη και κατ’ επέκταση από ανάγκη επιβίωσης του ανθρώπινου είδους γι αυτό είναι υπόθεση όλων μας.

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΑνάσα 5 λεπτών για τον πλανήτη- ΓΗ
Επόμενο άρθροΧοροεσπερίδα από το Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών