Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Γιώργος Στεφανίδης: Η ανομολόγητη πραγματική αιτία στο πρόβλημα του Νερού

Γιώργος Στεφανίδης: Η ανομολόγητη πραγματική αιτία στο πρόβλημα του Νερού

19

    Η ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ




 
Του Γιώργου Στεφανίδη*
Στη τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Χίου επανήλθε για πολλοστή φορά προς συζήτηση το θέμα του νερού. Συμπολίτευση και αντιπολίτευση, εκπρόσωποι κομμάτων και φορέων αλλά και ενδιαφερόμενοι για τα κοινά πολίτες, κατέθεσαν για άλλη μια φορά τις απόψεις τους σχετικά με το πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της ανεπάρκειας του νερού, που αναμένεται να είναι εντονότερο φέτος εξαιτίας της λειψυδρίας. Όπως συνέβαινε και στο παρελθόν κατά πάγια τακτική, έτσι και σε αυτή τη συνεδρίαση δεν υπήρξε καμιά εισήγηση για το κρίσιμο αυτό θέμα από κάποιο υπεύθυνο διευθυντικό στέλεχος της δημοτικής μας επιχείρησης ύδρευσης. Μόνον ο νέος πολιτικός προϊστάμενός της παρέθεσε τις μάλλον προσωπικές γνώμες και απόψεις του με μία ομολογουμένως αξιοθαύμαστη αυτοπεποίθηση για την ορθότητα και αποτελεσματικότητά τους.
Ελλείψει επομένως ουσιαστικής και επιστημονικά τεκμηριωμένης εισήγησης εκ μέρους της δημοτικής μας επιχείρησης, ανέλαβαν οι ίδιοι οι δημότες που παρακολουθούσαν την συνεδρίαση,να προτείνουν και πάλι τρόπους επίλυσης του προβλήματός μας. Κάποιοι πρότειναν την εκπόνηση υδρογεωλογικής μελέτης με σκοπό την ανεύρεση νέων υπόγειων αποθεμάτων νερού, χωρίς να έχουν καμιά σχέση με την επιστήμη της Γεωλογίας.
Άλλοι προέτρεψαν να κατασκευασθούν ανασχετικοί αναβαθμοί με σκοπό τη συγκράτηση των επιφανειακών υδάτων και τον εμπλουτισμό των υπόγειων υδροφορέων (υποστηρίζοντας με πάθος την πρακτική του Γλέζου),χωρίς όμως να γνωρίζουν κατά πόσον τέτοιου είδους υδραυλικά έργα θα είχαν κάποια άξια λόγου απόδοση στους γεωλογικούς σχηματισμούς της Χίου. Άλλοι απέκλεισαν μετά βδελυγμίας τα συστήματα αφαλάτωσης, προβάλλοντας το δήθεν ισχυρό επιχείρημα του υψηλού κόστους του νερού αφαλάτωσης, αγνοώντας το γεγονός ότι τα συστήματα αυτά εφαρμόζονται πλέον κατά κόρον διεθνώς και ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές, όπου συνήθως απαντώνται και υπολογίσιμες ποσότητες υφάλμυρων νερών και μάλιστα, όταν οι αφαλατώσεις συνδυάζονται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (αιολική κλπ), μπορεί ενίοτε να αποτελούν την ελκυστικότερη εναλλακτική μέθοδο προμήθειας πόσιμου νερού.
Κάποιοι τέλος υποστήριξαν την άποψη ότι υπάρχει αδήριτη ανάγκη σύστασης ενιαίου φορέα διαχείρισης υδάτων σε επίπεδο νομού, χωρίς όμως να γνωρίζουν ότι η πρότασή τους αυτή στερείται νομικής βάσης, δεδομένου ότι η νομοθεσία προβλέπει μόνο τη δυνατότητα της δημιουργίας είτε διαδημοτικής επιχείρησης είτε συνδέσμου δήμων.
Οι δημότες της Χίου είχαν και πάλι την ευκαιρία να ξιφουλκήσουν στο ζήτημα του νερού, το οποίο έχουμε από καιρό αναγάγει σε κορυφαίο πολιτικό ζήτημα, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικά περίπλοκο θέμα επιστημονικής και τεχνικής φύσεως κυρίως, που όμως ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε από τους δημοτικούς μας άρχοντες σαν τέτοιο.
Γιατί, αν πραγματικά ήθελαν να το αντιμετωπίσουν υπό αυτό το πρίσμα, η δημοτική επιχείρηση ύδρευσης θα έπρεπε σήμερα να ήταν μια αξιοπρεπώς λειτουργούσα επιχείρηση, επαρκώς εξοπλισμένη από τεχνική άποψη και στελεχωμένη με το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό,έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργεί, να σχεδιάζει και να προγραμματίζει με επιστημονικούς και οικονομικούς όρους, κάτι που επιβάλλεται επιπλέον και από το γεγονός ότι πρόκειται για μια επιχείρηση κοινωνικής ωφέλειας. Τουναντίον όμως,η δημοτική επιχείρηση ύδρευσης αναγκάζεται μέχρι σήμερα να λειτουργεί σαν μικρομάγαζο.
Κάθε φορά που αλλάζει η δημοτική αρχή, αλλάζει άρδην ο όποιος υφιστάμενος σχεδιασμός και η γενικότερη πολιτική της, η οποία καθορίζεται συγκεντρωτικά και απολυταρχικά από τον εκάστοτε πρόεδρό της, με βάση κυρίως τις όποιες μικροκομματικές επιδιώξεις της δημοτικής παράταξης στην οποία ανήκει, πράγμα απαράδεκτο και παράλογο για μια επιχείρηση ύδρευσης (και μάλιστα κοινωνικής ωφέλειας), που θα έπρεπε να λειτουργεί ορθολογικά, με βάση τους κανόνες της τέχνης και της επιστήμης, οι οποίοι βεβαίως δεν έχουν χρώμα.
Ταυτόχρονα θα έπρεπε να λειτουργεί και με αυστηρούς οικονομικούς όρους, αποδεικνύοντας έτσι ότι διαθέτει και την δέουσα κοινωνική ευαισθησία, πράγμα που δεν φαίνεται να συμβαίνει, αν συσχετίσει κανείς την ποιότητα με το κόστος του (μη πόσιμου και επομένως ακατάλληλου) νερού που προσφέρει στους δημότες πελάτες της. Στραγγαλίζεται επομένως η δημοτική μας επιχείρηση από τον μικροκομματικό εναγκαλισμό που υφίσταται, αδυνατώντας έτσι να λειτουργήσει ορθολογικά, με μέθοδο και συνέπεια, με επιστημονικούς και οικονομικούς όρους, με κοινωνική ευαισθησία και σεβασμό στους δημότες πελάτες της.
Για τον λόγο αυτό κυρίως, αλλά και για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε μία από τις βασικότερες και στοιχειωδέστερες ανάγκες των δημοτών, έχοντας πλέον περιπέσει σε ανυποληψία, δεδομένου ότι οι δημότες δεν έχουν μέχρι σήμερα γευθεί άφοβα πόσιμο νερό στις βρύσες τους, παρά τους μόνιμα υψηλούς λογαριασμούς που της καταβάλλουν.
Για τέτοιες, όπως και η δική μας, δημοτικές επιχειρήσεις, κοινωνικής (υποτίθεται) ωφέλειας, που είναι εξαρτημένες και υποταγμένες στο μικροκομματικό συμφέρον (αντί στο κοινωνικό), δίχως ελπίδα λύτρωσης, και που πάσχουν από σοβαρές ανίατες ασθένειες, έχει αρχίσει εδώ και καιρό να χτυπά ηχηρά το καμπανάκι της δημοπρασίας. Παρόλα αυτά, οι αιρετοί εκπρόσωποί μας έχουν επιλέξει να μην υπάρξει καμιά ουσιαστική αλλαγή στις επιχειρήσεις αυτές, για λόγους που εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα. Όμως με την πολιτική τους αυτή διευκολύνουν (και νομιμοποιούν) την αγορά να κάνει ταχύτερα τη δουλειά της, με τον αδίστακτο τρόπο που αυτή γνωρίζει.


*Ο κ. Γιώργος Στεφανίφης είναι Προϊστάμενος της Διευθυνσης Περιβάλλοντος Χίου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από ΜΥΡΟΒΟΛΟ
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ