Αρχική Απόψεις Aρθρα Π. Παναγιώτης: ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

Π. Παναγιώτης: ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…

7

ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ…        
 
Από τα Βαλκάνια και τα λευκά κελιά τής Τουρκίας, μέχρι το Σουδάν, τον Νίγηρα , την Γουατεμάλα, την Αμάρυνθο και το Άδενδρο τής Θεσσαλονίκης η γυναίκα 8 τού Μάρτη δεν έχει κανένα λόγο να γιορτάσει!
Στην 37χρονη από την Βουλγαρία πού κακοποιήθηκε 5 ολόκληρους μήνες, στο χωριό Αδενδρο τής Θεσσαλονίκης, από αγέλη ανθρωποειδών στη δημοσιογράφο ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ από την Χίο, πού συνεχίζει τον πιο σημαντικό της αγώνα σε νοσοκομείο τής Σουηδίας σε εσένα πού ξέρω τι έχεις περάσει…
Εκεί στά σύνορα ΗΠΑ καί Μεξικού, η πόλη Χουάρες έχει γίνει τό νεκροταφείο από 500 δολοφονημένες γυναίκες τά τελευταία 10 χρόνια…
Οι άδειες πόλεις τών χαμένων καίκακοποιημένων γυναικών βάζουν φωτιά στά ανάκτορα τής σιωπής μας, στούς “τακτοποιημένους” καί “δεδομένους” ερωτές μας.
Κοντά τους εκατομμύρια γυναίκες πού έχουν χτυπηθεί από καρκίνο, aids καί ανίατες παθήσεις, γυναίκες μέ σπασμένες φλέβες από τήν ανεργία,τήν απόλυτη φτώχεια καί τήν μετανάστευση δίνουν σκληρό καθημερινό αγώνα γιά νά μείνουν έξω από αυτές τίς πόλεις τού θανάτου…
Υπάρχουν γυναίκες πού δέν βάφονται μέσα σέ ρόζ σύννεφα, γυναίκες πού φεύγουν μέσα σέ θηλιές,κάτω από λιθοβολισμούς καί δωμάτια φυλακές γιατί η ματιά τού κτήνους μίσησε τήν ομορφιά τους …
Ετσι όπως τό λουλούδι βρίσκει τήν έξοδο μέσα από τήν χαραμάδα τού τσιμέντου,έτσι καί εσύ ανθίζεις καί λάμπεις μέσα στήν ασχήμια καί τήν βαρβαρότητα.
Στέκομαι μπροστά στά σφαγμένα σου πόδια από τήν “ανδρική μεταχείριση” καί εξομολογούμαι.
Υπάρχω,ζώ,ελπίζω, συνεχίζω καί αυτό τό οφείλω σέ εσένα. Ταξιδεύω χιλιόμετρα μέσα στήν μήτρα σου σάν μαθητής σου προσπαθώντας νά πάρω κάτι από τήν συντροφικοτητά σου, τήν ευθύνη σου, τήν αξιοπρεπειά σου, τήν άδολη ηθική καί στάση σου.
Καί απορώ γυναίκα μέ τήν δύναμη πού βρίσκεις σέ αυτήν τήν μοναχική πορεία μέ απαγωγές, βιασμούς, εκμετάλλευση νά μπορείς ακόμη νά μέ ερωτεύεσαι,νά ξυπνάς δίπλα μου τήν αυγή,νά μέ αγαπάς, νά πιστεύεις σέ εμένα, νά μέ κερνάς από τό κρασί τών χαραγμένων από τήν βία χειλιών σου,νά μήν μέ προδίδεις,νά είσαι η “βάση” μου όπως λές…
Γυναίκα,όπως λέμε φωτιά πού διαλύει τά σκοτάδια καί εξακολουθεί νά ανάβει μέσα στήν καταιγίδα.
Σομαλία, Γουατεμάλα,Σουδάν,Τσάντ, Νίγηρας,Ζάμπια, Μαλάουϊ, Β.Ουγκάντα, Μοζαμβίκη,Αιθιοπία,Κένυα,Αγκόλα,Κονγκό, Κολομβία, Τσετσενία, Μπουρούντι, Λιβερία, Ορλεάνη, Νοτιοανατολική Ασία, Ιράν, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Ιράκ, αλλά καί Αμάρυνθος καί Αδενδρο Θεσσαλονίκης καί Φυλής καί πλατεία Βάθης καί Μεταξουργείο… Δέν μπορώ νά πάρω τά μάτια μου από πάνω σου καί τήν αγκαλιά μου από τό γδαρμένο κορμί σου. Ξέρω πώς αυτό δέν είναι αρκετό, αλλά εσύ μού λές,”μού φτάνει”…
Γυναίκα, μπορεί νά μήν γεράσουμε μαζί, αλλά σέ ευχαριστώ πού μέ τίμησες, πού δέν έφυγες ποτέ από δίπλα μου, πού μέ ανέχτηκες μέσα στά δύσκολα χρόνια σου,παρ’ότι εγώ δέν σού έδωσα πίσω παρά μιά μέρα τόν χρόνο γιά νά “γιορτάσεις” τά θυματά σου…
Γυναίκα τού Κόσμου, δέν κατεβάζω τά μάτια μου από επάνω σου καί ξεχωρίζω τήν αλήθεια σου παρά τά όσα εγκλήματα σού έχουν κάνει…

Παναγιώτης Π.(μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα.)