Αρχική Απόψεις Aρθρα Σαράντος Πιτσιλαδής: ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ… μια ευχή για να ξαναβρεί η Αγγελική...

Σαράντος Πιτσιλαδής: ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ… μια ευχή για να ξαναβρεί η Αγγελική την υγειά της

5

Χίος 2 Απριλίου 2007



Αγαπητή εφημερίδα,

 

Ήταν 8 Απριλίου του 2006. Ένα ήσυχο Σαββατιάτικο πρωινό όταν παρουσιάστηκε πυρκαγιά στο εργοστάσιο της ΔΕΗ. Η Αγγελική βρισκόταν στο σπίτι της όταν το έμαθε. Το σχολείο ήταν κλειστό και τα παιδιά της κοιμόταν ακόμη. Η επαγγελματική της ευσυνειδησία και η αγάπη αυτής της κοπέλας να πληροφορεί πάντα σωστά τους συμπολίτες της, την έκανε να αρπάξει την κάμερά της και να τρέξει στον τόπο του συμβάντος. Εξάλλου δεν ήταν η πρώτη της φορά που υπηρετούσε τις αρχές της καλής δημοσιογράφου σε βάρος του εαυτού της και των δικών της ανθρώπων.
Εκεί συνέβη το μοιραίο επεισόδιο με τον ιδιώτη φύλακα του εργοστασίου. Στον τόπο αυτό σταμάτησε ο χρόνος για την Αγγελική και την οικογένειά της. Τη μέρα εκείνη όλο το σύστημα, που πολλές φορές κρατά στα χέρια του τη ζωή μας, στράφηκε εναντίων της, λες και την είχε βάλει από καιρό στο στόχο και την περίμενε στην αυλή της ΔΕΗ.
Σήμερα, ένα χρόνο αργότερα συνεχίζει να βρίσκεται μακριά από τα παιδιά της, σ’ ένα νοσοκομείο της μακρινής Σουηδίας, καθηλωμένη με ολική παραλυσία και αλαλία. Πρώτη αχτίδα φωτός η κίνηση του αριστερού της δείκτη, που με τη βοήθεια της τεχνολογίας μπορεί να της δώσει τη δυνατότητα της επικοινωνίας.
Ένας χρόνος γεμάτος πόνο. Ένας χρόνος με τα όνειρα συντρίμμια, περιμένοντας να έρθει η στιγμή που θα μπορέσει πάλι να αγκαλιάσει το σύντροφό της, να χαϊδέψει πάλι τα παιδιά της, να τους πει λόγια αγάπης και να παίξει μαζί τους, να διαβάσουν μαζί τα μαθήματα του σχολείου και στην άλλη άκρη του καθιστικού ο Θοδωρής να τους χαζεύει ευτυχισμένος, κρυμμένος πίσω από τα χαρτιά του.
Αυτές τις άγιες μέρες δε θα ‘θελα να πω τίποτα για εκείνους που οδήγησαν την Αγγελική στην τραγική κατάσταση κι ας απολαμβάνουν αυτοί σήμερα τις χαρές της ζωής. Πιστεύω όμως ότι θα έρθει η στιγμή που θα αποδοθεί δικαιοσύνη σε όλους αυτούς που έφταιξαν.
Ας κάνουμε όλοι την ευχή, η Αγγελική να ξαναβρεί την υγεία της και να χαρεί τη ζωή με την οικογένειά της.
Εύχομαι ο κάθε Χιώτης να συνειδητοποιήσει κάποια στιγμή σε πόσο μεγάλους κινδύνους είναι εκτεθειμένη η ζωή του, όπως έδειξε η θυσία της Αγγελικής, αφού το νοσοκομείο του νησιού στερείται από τον εξοπλισμό τόσο σημαντικών μηχανημάτων όπως ο μαγνητικός τομογράφος, ιατρών, νοσηλευτικού προσωπικού, αλλά και εγκαταλειμμένος από το ΕΚΑΒ, αφού αδυνατεί πολλές φορές να τον μεταφέρει γρήγορα σε νοσοκομείο των Αθηνών.
Τότε ίσως αποκτήσει σαν άλλους Έλληνες πολίτες όλα αυτά που δικαιούται από την πολιτεία, αυτά που μέχρι σήμερα δεν του τα έχει προσφέρει.


Σαράντος Πιτσιλαδής
φίλος του Θοδωρή και της Αγγελικής