Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Χαλλιορής: Αντί της λάσπης, επιχειρήματα! (για τα δημοτικά σφαγεία)

Γιάννης Χαλλιορής: Αντί της λάσπης, επιχειρήματα! (για τα δημοτικά σφαγεία)

7

 Αντί της λάσπης, επιχειρήματα!
Άρθρο του Γιάννη Χαλλιορή
Δημοτικού Συμβούλου Δήμου Χίου
Επικεφαλής της ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ


Δεν είναι στις προθέσεις μου να αντιπαρατίθεμαι με το Δήμαρχο Χίου, χωρίς λόγο. Αισθάνομαι όμως την υποχρέωση να υπερασπίζομαι την αλήθεια, με παρρησία και συνέπεια. Την αναφορά μου την επιβάλλει η εμμονή του κ. Βρουλή να παρουσιάζει τις παρεμβάσεις μας ως προσπάθεια να διατηρηθεί η ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ στην επικαιρότητα, ενώ αβασάνιστα, ο ίδιος, προσπερνά τους λόγους που τις προκαλούν.
Τελευταίο επεισόδιο, η περίπτωση των σφαγείων. Είναι γνωστό ότι τα Δημοτικά Σφαγεία λειτουργούν, με ένα σωρό προβλήματα, στην περιοχή του Κοφινά. Από το 2000, μάλιστα, έχει ληφθεί απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου για την μετεγκατάστασή τους. Η απόφαση αυτή, που δεν έχει υλοποιηθεί, είναι και η μόνη ορθή, εφόσον δεν υπάρχει τρόπος να λειτουργούν, σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, σφαγεία στην περιοχή.
Κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου εισήχθη θέμα για διαγραφή χρεών των διαχειριστών τους, με εισήγηση του Δημάρχου.
Η πρόταση, στην οποία κατέληγε, ανέφερε ότι: «μέχρι να κατασκευαστούν σφαγεία σε άλλη περιοχή να γίνει προσπάθεια να εκσυγχρονιστούν τα υπάρχοντα, με την ένταξή τους στον Ν. 3299/2004. Για την ένταξη απαιτείται οικονομοτεχνική μελέτη, η οποία μπορεί να συνταχθεί σύντομα».
Γνώριζε  ο Δήμαρχος ότι ο Ν. 3299 είναι ο Αναπτυξιακός του κράτους, και προϋπόθεση ένταξης έργου σ’ αυτόν είναι η κατάθεση όλων των αδειοδοτήσεων;
Ποιες υπάρχουν, σήμερα, για τα δημοτικά σφαγεία του Κοφινά; Ποιες ακόμα χρειάζονται; Μπορούν να εξασφαλιστούν, με δεδομένο τον χαρακτήρα της περιοχής; Γνώριζε ο κ. Δήμαρχος ότι η ένταξη στον Αναπτυξιακό έχει ως  δεσμευτικό όρο την πενταετή τουλάχιστον χρήση, από την ολοκλήρωση του έργου; Γνώριζε ότι για τη νόμιμη λειτουργία σφαγείων απαιτείται απόσταση 1000 μέτρων από τον οικισμό, τη στιγμή που το τελευταίο σπίτι, σήμερα, απέχει μόλις 50 μέτρα;
Αλλά και κατά τη συνεδρίαση ο κ. Βρουλής επέμενε να ισχυρίζεται ότι με τον όρο εκσυγχρονισμό δεν εννοούσε τον εκσυγχρονισμό, αλλά απλά κάποιες βελτιώσεις! (π.χ αλλαγή δεξαμενής νερού, σωληνώσεις, σοβαντίσματα κ.α)
Άραγε αυτές οι εργασίες επιδοτούνται από τον Αναπτυξιακό νόμο; Μήπως για την συγκεχυμένη κατάσταση ευθύνεται το γεγονός που επικαλέστηκε, κατά τη συνεδρίαση, λέγοντας ότι δεν είχε καλές επιδόσεις στην ελληνική γλώσσα; Αποτελεί αυτό άλλοθι; Ποιους προσπάθησε τελικά να παραπλανήσει ο Δήμαρχος; Τους κατοίκους της περιοχής Κοφινά, τους κρεοπώλες ή και τους δυο; Επιτρέπεται όμως να αντιμετωπίζονται με τέτοια ελαφρότητα ζητήματα που έχουν σχέση με τη δημόσια υγεία;
Αντί λοιπόν της αυτοκριτικής ο κ. Βρουλής επέλεξε να διαστρεβλώσει τα γεγονότα, εγκαλώντας μας ως συκοφάντες, κατηγορώντας μας ως δήθεν υποκινητές!
Από την πλευρά μας πιστεύουμε ότι ο Δήμαρχος γνώριζε, πολύ καλά, τι σήμαινε ο όρος εκσυγχρονισμός. Προτίμησε, όμως, να ρισκάρει. Εκτίμησε ότι κάτω από τον παραπλανητικό τίτλο: «Αίτημα των διαχειριστών των σφαγείων», θα περνούσε απαρατήρητη η πρότασή του. Εξάλλου, όπως ο ίδιος ενημέρωσε το Συμβούλιο, το αίτημα του το είχε υποβάλλει ο Σύλλογος Κρεοπωλών.
Το ζήτημα των σφαγείων χρειάζεται ενδελεχή μελέτη, σε βάθος συζήτηση, και δεν συγχωρείται καμία προσπάθεια υπόγειας διευθέτησής του. Αυτές τις απόψεις, της κοινής λογικής, υπερασπιστήκαμε αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις της δημοτικής αρχής και για το λόγο αυτό γινόμαστε, ξανά, στόχοι επίθεσης.
Είναι λυπηρό να διαπιστώνουμε ότι ο Δήμαρχος Χίου δεν μπορεί να διαχειριστεί με σοβαρό τρόπο ζητήματα που απασχολούν το δήμο. Φτάνει, όμως, στα όρια του θλιβερού, όταν επιχειρεί να δικαιολογηθεί προκρίνοντας, αντί των επιχειρημάτων, μεθόδους λάσπης, απαξίωσης και συκοφάντησης. Ίσως στον τομέα αυτό να αισθάνεται επαρκής, αλλά είναι βέβαιο ότι ανάλογες επιδόσεις αφήνουν παγερά αδιάφορους τους δημότες και δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του τόπου. Ας βρει λοιπόν άλλο πεδίο να αναπτύξει τις ικανότητές του και ας εργαστεί, με υπευθυνότητα και πληρότητα, στον τομέα ευθύνης του.