Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Καλημέρα από Στοκχόλμη: Μουσείο- παιδότοπος!, του Θοδωρή Πυλιώτη

Καλημέρα από Στοκχόλμη: Μουσείο- παιδότοπος!, του Θοδωρή Πυλιώτη

13

      Μουσείο- παιδότοπος!
    
     Καλημέρα από Στοκχόλμη,
του Θοδωρή Πυλιώτη
     
     «Όλα για το παιδί» θα μπορούσε να είναι ένας τίτλος που θα απέδιδε θαυμάσια το πνεύμα της κοινωνικής πολιτικής των Σουηδών για το παιδί.
     Η Πολιτεία το προσέχει, ακόμα- ακόμα το επιδοτεί και στέκεται στο πλευρό του από την ώρα που θα γεννηθεί μέχρι που θα τελειώσει τις σπουδές του.
     Δύσκολα θα συναντήσεις σκηνή όπου ο γονιός θα μαλώσει το παιδί του και πολύ περισσότερο θα σηκώσει χέρι εναντίον του για το νουθετήσει (άσε που κινδυνεύει ακόμα και από καταγγελία από όποιον πολίτη τον δει!).
     Ξεκινώ με αυτόν τον πρόλογο τη σημερινή καλημέρα από Στοκχόλμη, για να μεταφέρω την εμπειρία από τη λειτουργία ενός ξεχωριστού παιδότοπου στο Ιστορικό Μουσείο της Στοκχόλμης.
     Εμπνευσμένο από τη ζωή των Βίκινγκς, δεν μπορούσε παρά να το επισκεφτούμε με τα παιδιά μας τις λίγες μέρες που ήρθαν για να περάσουμε μαζί και να ξανασμίξουμε έστω και υπό ειδικές συνθήκες σαν οικογένεια…
    
     Στο μουσείο
     Η πρώτη διαφορά φθάνοντας στο μουσείο ήταν η προτροπή από την υπάλληλο να επισκεφθούμε πρώτα τον παιδότοπο. Σαν να μας έλεγε, τα αρχαία μπορείτε να τα δείτε και αργότερα. Τώρα προέχει να χαρούν τα παιδιά και μέσα από αυτό το παιχνίδι να αγαπήσουν και το μουσείο!
      Πράγματι ακολουθήσαμε την προτροπή και βρεθήκαμε στην εσωτερική αυλή των κτηρίων όπου εκεί καμιά τριανταριά παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών έπαιζαν και ευχαριστιόνταν τον καλοκαιρινό ήλιο της Στοκχόλμης.
     Η φαντασία λοιπόν των υπεύθυνων του προγράμματος είχε κάνει πολύ καλή δουλειά.



     
     «Επταθλον»!
     Τα παιχνίδια- δραστηριότητες που είχαν να παίξουν τα παιδιά θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρξουν και σε ένα ελληνικό μουσείο.
     Τα απαριθμούμε με ένα μικρό σχόλιο για το κάθε ένα:
1. λαβύρινθος, όπου γύρω από ένα στύλο- πέτρα υπήρχαν κυκλικές διαδρομές. Στόχος να βρεθείς στο μέσο του κύκλου και να αγγίξεις το στύλο.
2. εργαστήρι του σιδερά, για να μάθουν τα παιδιά από τεχνίτη που φορούσε την παραδοσιακή στολή πως έδιναν σχήμα στα σπαθιά τους οι Βίκινγκς…
3. κατασκευή της πίτας των Βίκινγκς, τα παιδιά άνοιγαν φύλλο με έτοιμο σβολαράκι από ζυμάρι. Στη συνέχεια μια κοπέλα με παραδοσιακή στολή βοηθούσε στο ψήσιμο της πίτας σε μια μικρή εστία. Εννοείται ότι η πίτα τρωγόταν και αν ήθελε το παιδί μπορούσε να βάλει και μέλι!
4. μαξιλαροπόλεμος, πάνω σε μια ειδική δοκό δυο-δυο τα παιδιά αγωνίζονταν ποιο θα κάνει το άλλο να χάσει την ισορροπία του (δεν γνωρίζω αν ήταν παραδοσιακό παιχνίδι αλλά διασκέδαζε αφάνταστα τα παιδιά)
5. διελκυστίνδα, ελληνικότατο παιχνίδι!
6. μονομαχία, τα παιδιά μπορούσαν να φορέσουν στολή μονομάχου!
7. μικροί αρχαιολόγοι, σε ένα χώρο 3Χ2 μέτρα ομάδα μέχρι 10 παιδιών έσκαβαν, συγκέντρωναν αντικείμενα, τα καθάριζαν και τα κατέγραφαν. Όπως ένας κανονικός αρχαιολόγος!
Η παραμονή στο Μουσείο ήταν κάτι παραπάνω από ευχάριστη. Τα παιδιά ήθελαν να μείνουν και άλλο και βεβαίως δεν διαφωνούσαν να κάνουν μια βόλτα και στις (πληκτικές για αυτά) αίθουσες του μουσείου.
Στο θέμα όμως των μουσείων θα επανέλθουμε όμως αφού εντύπωση κάνει και η ποικιλία αναμνηστικών που μπορείς να βρεις στα ειδικά καταστήματα.
Η πρόταση γίνεται από τώρα στη διεύθυνση του Αρχαιολογικού Μουσείου Χίου ή του Βυζαντινού.
Γιατί να μην χρησιμοποιηθεί ένας τέτοιος χώρος σαν ειδικός παιδότοπος; Γιατί να μην μπουν παιχνίδια που από τη μια θα μαθαίνουν στα παιδιά την ιστορία μας και από την άλλη δεν θα κάνουν βαρετή την περιήγηση ανάμεσα σε… σπασμένα αγγεία και αγάλματα;
Στη διάθεση του κάθε ενδιαφερόμενου για περισσότερες πληροφορίες.


 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 4/9/2007 (dimokratiki.org)