Δημήτρης Κουκής: Τι είναι αυτό που μας ενώνει, μας χωρίζει, μας πληγώνει…?

    10

     Τι είναι αυτό που μας ενώνει, μας χωρίζει, μας πληγώνει…?


     
     


       Προσπαθώ αυτές τις μέρες να καταλάβω τι είναι αυτό που ενώνει και τι αυτό που χωρίζει τον αριστερό, κεντροαριστερό χώρο. Άραγε είναι η έλλειψη βασικών κοινών αρχών? Η έλλειψη ιδεών και αρχών αριστερών προδιαγραφών? Είναι μήπως η έλλειψη παραγωγής τέτοιων ιδεών? Ποιος είναι ο βασικός κορμός της ιδεολογικής προοπτικής ΠΑΣΟΚ  και ΣΥΡΙΖΑ? Είναι τόσο μεγάλες αυτές οι διαφορές? Είναι αγεφύρωτες? Η αριστερά που έχει ανάγκη ο απλός εργαζόμενος, αυτός που ξεκινάει για δουλεία στις 6 το πρωί για να γυρίσει στις 12 το βράδυ, πού είναι?  


       Διάβασα λοιπόν ότι σύμφωνα με μελέτη του Ελληνικού Κέντρου Καταναλωτών (ΕΛΚΕΚΑ) το κόστος διαβίωσης μιας τετραμελούς οικογένειας διαμορφώθηκε στα 3035€ το μήνα για τον Ιανουάριο 2008. Αυτό λοιπόν τι σημαίνει? Σύμφωνα με την κυβέρνηση όποιος θέλει να δημιουργήσει οικογένεια πρέπει να είναι στα ρετιρέ των μισθοδοτούμενων! Σύμφωνα με τον ΕΛΚΕΚΑ δηλαδή το οικογενειακό εισόδημα πρέπει να είναι 3000€ το οποίο όμως σύμφωνα με την κυβέρνηση είναι απαράδεκτα υψηλό… Ρετιρέ… Όποιος το έχει πρέπει να πληρώσει… Ή καλύτερα, η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι με μισθό 700€ είναι καλά… Ζεις και βασιλεύεις… Οι κραυγές για τις αυξήσεις τιμών, για την αδυναμία αξιοπρεπούς διαβίωσης απλά δεν… υπάρχουν!


       Πώς απαντάει η κυβέρνηση στην συνεχιζόμενη αύξηση των τιμών και την ταυτόχρονη συρρίκνωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων? Με πενιχρές αυξήσεις, με μειώσεις συντάξεων, με δημιουργία υπόδουλων νέων για 700€, με μειώσεις παρεχόμενων ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών… Για φανταστείτε λοιπόν τι γίνεται… Μιλάμε για μηνιαίο κόστος 1.000.000 παλιές δραχμούλες ενώ θα πρέπει ο εργαζόμενος να είναι ευτυχισμένος με 239.000 παλιές δραχμούλες (Μετά φωνάζουμε για υπογεννητικότητα…) …


       Η κατάσταση πραγματικά φαίνεται να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο! Έχει στηθεί ένα τρελό πανηγύρι εργοδοτών πάνω στα πτώματα των υπόδουλων εργαζομένων και συνταξιούχων… Και φυσικά όποιος σηκώσει το κεφάλι του κόβεται. Όποιος τολμήσει και φωνάξει για αδικία διαπομπεύεται από την εργοδοσία. Είναι μίασμα. Το μίασμα των 700€…


       Πρέπει να πας μπροστά και να δημιουργήσεις στη ζωή χωρίς λεφτά, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς νερό, χωρίς φαί, χωρίς να μιλάς… Γιατί? Γιατί έτσι πρέπει… Γιατί έτσι συμφέρει αυτούς που κινούν τα νήματα… Γιατί έτσι συμφέρει αυτούς που ακούγονται καθημερινά για συναλλαγές εκατομμυρίων ευρώ.


    Γιατί πρέπει η Ελλάδα να γίνει η Αίγυπτος της Ευρώπης. Γιατί πρέπει οι Τράπεζες να έχουν κέρδη 50 – 70% για να θεωρούνται κερδοφόρες… Γιατί πρέπει οι Εταιρίες και οι εισηγμένες να επεκτείνονται χωρίς να πληρώνουν. Γιατί η κυβέρνηση και οι συν αυτώ για να μπορούν να στηρίζονται και να ασκούν τα καθήκοντά τους ομαλά θέλουν το κατιτί τους… Σεμνά και ταπεινά για πολλά γιατί…


       Αυτά για τα οποία το 80 γίνονταν μάχες και χύθηκε αίμα κοντεύουν να εξανεμιστούν και να χαθούν ανεπίστρεπτη. Το σύνθημα που κάποτε ηχούσε σαν μελωδία στα αυτιά μας το ‘περήφανα νιάτα, τιμημένα γερατειά’ έχει μετατραπεί σε πεταμένα νιάτα και τσαλαπατημένα γερατειά…


       Εδώ είναι που λείπει κάτι αυτή τη στιγμή από την κοινωνία. Η δύναμη εκείνη που με ορμή θα ωθήσει την κοινωνία μπροστά. Που θα βγάλει τον κόσμο από την αναξιοπρέπεια την εξαθλίωση και την δουλοπρέπεια. Λείπει ο αριστερός άνεμος που θα σαρώσει την κοινωνία και θα καθαρίσει τον τόπο από τα κοινωνικά παραπήγματα που διαφημίζει ως έργα η κυβέρνηση. Λείπει η αριστερή λαίλαπα που θα αποτεφρώσει όλα αυτά τα παράσιτα που σεμνά και ταπεινά τρώνε πίνουν και ξεπουλάνε…


       Έχει έρθει η ώρα που πρέπει να υπάρξη σύγκληση και συνεργασία του αριστερού, κεντροαριστερού χώρου για να πάει ο τόπος μπροστά και να μην μείνει ουραγός της Ευρώπης 


    Δημήτρης Κουκής