Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Δημήτρης Τσατσαρώνης: «Οι ελληνικές ταινίες είναι η… αρρώστια μου»

Δημήτρης Τσατσαρώνης: «Οι ελληνικές ταινίες είναι η… αρρώστια μου»

75

    «Οι ελληνικές ταινίες είναι η… αρρώστια μου»
   2.500 ταινίες στη ντουλάπα του Δημήτρη
  
   Θοδωρής Πυλιώτης
   
   Καθημερινά λόγω εργασίας είναι ανάμεσα σε εφημερίδες, περιοδικά και dvd. Από τα χέρια του περνούν όλα τα έντυπα ενώ καθοδηγεί τους πελάτες στα ένθετα του τύπου και των περιοδικών.
   Ο Δημήτρης Τσατσαρώνης,  παντρεμένος με ένα παιδί και γεννημένος στο Χαλκειός εργαζόμενος στο περίπτερο του «Φαρμάκα» όχι μόνο αγαπά τη δουλειά του αλλά είναι και συλλέκτης ιστορικού αρχειακού υλικού και ελληνικών ταινιών. Όπως λέει οι ελληνικές ταινίες είναι η αρρώστιά του και ήδη έχει πάνω από 2.500 στη συλλογή του!

  
   «Η λογική μου για τη συγκέντρωση αρχειακού υλικού ξεκινά από τη βάση ότι τα γεγονότα τρέχουν, η ιστορία καταγράφει. Θα φτάσουμε κάποια στιγμή που τα παιδιά μας δε θα θυμούνται ιστορικά γεγονότα- σταθμούς στην ιστορία μας», σημειώνει ο Δημήτρης Τσατσαρώνης. Το συναντήσαμε αργά το μεσημέρι στο περίπτερο του «Φαρμάκα» όπου εργάζεται, σε μια ώρα που η κίνηση ήταν κάπως περιορισμένη, για να μας μιλήσει για τα χόμπι του.


 


   «Έτσι λοιπόν τη δεκαετία του ’90 αποφάσισα δειλά- δειλά να συλλέγω κομμάτια που κατά τη δική μου γνώμη κατέγραφαν την ιστορία. Περιοδικά, φωτογραφίες, εφημερίδες και ντοκουμέντα κυρίως μετά τη δεκαετία του ’50.
  

 Παράλληλα έχω συλλέξει αρχειακό υλικό από εφημερίδες και προ του ’30 από σπίτια ανθρώπων που έφευγαν από τη ζωή και έπεφταν στην αντίληψη μου ότι διέθεταν ένα τέτοιο υλικό, το οποίο και μου το έδωσαν οι συγγενείς τους.
   Τα στοιχεία δεν σταματούν ότι βρεις το μαζεύεις. Σε ηχητικό υλικό, βιντεοκασέτες και dvd, έχω συνομιλίες του γερο Παπανδρέου με το βασιλιά, τα πρώτα βήματα του Ανδρέα Παπανδρέου σε Γαλλία, Αμερική, Ελλάδα, του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την περίοδο της ΕΡΕ, του Πλαστήρα κ.α..
«Κάτι που μου έχει κάνει εντύπωση είναι μια αφίσα του Κωνσταντίνου Καραμανλή όταν είχε έρθει στην Ελλάδα με τα χέρια ψηλά την οποία ειλικρινά δεν την έχω δει ούτε και στην τηλεόραση.
Υπάρχουν επίσης αποκαλύψεις και έγγραφα σχετικά με τη Χούντα, που αν διαβάσεις τον τύπο της εποχής θα δεις ότι αυτά είτε άμεσα είτε έμμεσα καταγράφονται μέσα», σημειώνει.
   Τον ρωτάμε αν σκέφτεται να το αξιοποιήσει κάπως αυτό το υλικό.
   «Αποφάσισα να φτιάξω κάτι το οποίο είναι μόνο για μένα και ίσως και για το παιδί μου αύριο…. Σκοπός της συλλογής δεν είναι ούτε η πώληση, η εκμετάλλευση ούτε η δημόσια προβολή», σημειώνει ο Δημήτρης. 
  
  

 

 Επίκαιρος ο «Μπακαλόγατος»
   Η αιτία που προκάλεσε όμως αυτή τη συζήτηση ήταν η μεγάλη αγάπη του για τις ελληνικές ταινίες. Όπως σημειώνει «οι Ελληνικές ταινίες είναι η αρρώστια μου! Έχω ξεπεράσει τις 2500! Έχω μια ντουλάπα γεμάτη με ταινίες! Διπλές και τριπλές ενώ υπάρχει ταινία που την έχω δει πάνω από 150 φορές!
   Στη δεκαετία του ’90 όταν εγώ έβλεπα ελληνικές ταινίες υπήρχε κόσμος που με κορόιδευε όταν τους το έλεγα, γιατί τότε δεν ήταν μόδα. Μόδα ήταν ότι το ξενόφερτο…
   Οι ελληνικές ταινίες ήρθαν τώρα στο παρασκήνιο και αυτό είναι το άσχημο της υπόθεσης επειδή κάποιοι έμποροι αποφάσισαν να τις εκμεταλλευτούν και όχι γιατί αναγνώρισαν την αξία τους», δηλώνει κατηγορηματικά.



   Τον ρωτάμε για την αγαπημένη του ταινία και δεν διστάζει να μας απαντήσει αμέσως. Μια ταινία με το Χατζηχρήστο «ο μπακαλόγατος»!
   «Είναι επίκαιρη και σήμερα. Είναι τόσο παραστατικά γραμμένη η ταινία που ούτε ένα στοιχείο από αυτήν δεν ξεφεύγει από τη σημερινή πραγματικότητα. Αλλάζουν μόνο τα πρόσωπα και ο χρόνος που γυρίστηκε η ταινία», σημειώνει.
   Πάντως ηθοποιό δεν ξεχωρίζει. «Όλοι οι ηθοποιοί του παλιού ελληνικού κινηματογράφου είναι καλοί και αγαπημένοι, γιατί πιστεύω ότι έφτιαξαν τεράστια έργα όχι με υψηλές τεχνικές υποδομές αλλά με ένα σενάριο και σκηνοθεσία που δεν πρόκειται πια να ξαναγραφτούνε. Σήμερα είναι γραμμένα στο πόδι…
   «Πολύ λίγοι θα γνωρίζουν ότι στη δεκαετία του ’60 πριν η Βουγιουκλάκη πάει στη FINOS ΦΙΛΜ και ζητήσει τα μεγάλα κασέ οι ηθοποιοί αγόραζαν μόνοι τους τα κουστούμια!
   Στην ερώτηση αν η εργασία του στο περίπτερο τον βοήθησε σε αυτή τη συλλεκτική προσπάθεια σημειώνει:
«Είναι ένα μεράκι. Η σχέση με την εφημερίδα και πόσο την αγαπάς σε ωθεί να κρατήσεις τα καλύτερα από αυτά, κατά τη γνώμη σου πάντα. Αυτό που βοηθά το περίπτερο είναι ότι μπορώ να πάρω είδηση και να κρατήσω κάποια κομμάτια που κατά τη δική μου λογική αξίζουν τον κόπο».
   Ο Δημήτρης, που ασχολείται επίσης με τη γεωργία, μας λέει επίσης πως νιώθει όταν βλέπει πελάτες να μαζεύουν διάφορες συλλεκτικές σειρές.
   «Θεωρώ ότι ο κόσμος με αυτήν την υπερκατανάλωση κάνει κακό στην τσέπη του. Καλό είναι να συλλέγει αλλά όχι ότι βγάζει η τηλεόραση. Το να αγοράζεις χωρίς κάποιο σκεπτικό, απλώς σε κάνει να μαζεύεις για λίγο καιρό».
  
  
    Λεζαντα:
1. ΕΣΤΙΑ ΤΟΥ 1910
2. Αφίσα με σκίτσα του Παύλου Παυλίδη με κύρια αναφορά στο «Λαχείο Συντακτών»
3. ΤΑ ΝΕΑ του 1964

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 22/4/2008 (dimokratiki.org)