Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Αμπαζής: Αντιπολίτευση για γέλια και για κλάματα

Γιάννης Αμπαζής: Αντιπολίτευση για γέλια και για κλάματα

14

 ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ

 

Θα μπορούσε να φέρει τον τίτλο και «αντιπολίτευση των δέκα δευτερολέπτων». Τόσος είναι ο χρόνος της «τηλεοπτικής ατάκας» που επιζητούν σε καθημερινή βάση οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας μέσα από μια βαρύγδουπη φράση να δημιουργήσουν την εντύπωση, αυτήν που θα προβάλλουν τηλεοράσεις και συγκροτήματα του Τύπου, ότι ασκούν …σκληρή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση.
 Ετσι επιχειρούν να κρύψουν το γεγονός ότι δεν κάνουν αντιπολίτευση στην εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική. Δεν μπορούν να το κάνουν γιατί στρατηγικά συμφωνούν με τις «ευρωενωσιακές» κατευθύνσεις. «Σπάσαμε την ομερτά» με την κατάθεση Βγενόπουλου, δήλωσε προχτές από το Κοινοβούλιο ο Γ. Παπανδρέου, αναφερόμενος στην υπόθεση του ΟΤΕ. «Είστε κυβέρνηση κουκουλοφόρων», είπε για την κυβέρνηση ο Αλ. Αλαβάνος, με αφορμή τα επεισόδια στα Πανεπιστήμια.
Με τις φραστικές τους κορόνες θέλουν να δείξουν ότι κάνουν αντιπολίτευση στο όνομα των λαϊκών προβλημάτων, ενώ δεν μπορούν να κάνουν.
Αλήθεια, τι σημαίνει «κυβέρνηση κουκουλοφόρων»; Μια ατάκα που δε θίγει την ταξική ουσία της πολιτικής της και το γεγονός ότι υπηρετεί την ολιγαρχία. Τι σημαίνει «σπάσαμε την ομερτά»; Οτι η κυβέρνηση συμπράττει με «μαφία» γι’ αυτό είναι αντιλαϊκή και όχι γιατί υπηρετεί το κεφάλαιο όπως και το ΠΑΣΟΚ.
Ποιο άλλο επιχείρημα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Γ. Παπανδρέου για να …εναντιωθεί, δήθεν, στην ολοκλήρωση του ξεπουλήματος του ΟΤΕ από τη ΝΔ και γενικότερα της δημόσιας περιουσίας, όταν το ΠΑΣΟΚ από το 1996 μέχρι το 2004: Ιδιωτικοποίησε το 67% του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών, τον ΟΠΑΠ, τη ΔΕΗ, τα ΕΛΠΕ, εφτά από τις δέκα κρατικές τράπεζες, τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τη Διώρυγα της Κορίνθου. Το χρηματιστήριο ως μηχανισμό ενίσχυσης του κεφαλαίου, αλλά και ιδιωτικοποίησης κρατικών επιχειρήσεων χρησιμοποίησε και το ΠΑΣΟΚ, αυτό κάνει και η ΝΔ.
 Με ποιον άλλο τρόπο θα δικαιολογούσε το …«αντιδεξιό μέτωπό» του ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αν δε χρησιμοποιούσε «επικοινωνιακές» τακτικές; Πώς θα παραπλανούσε και θα έκρυβε από το φοιτητικό κίνημα και τον ελληνικό λαό ότι οι προτάσεις του για την ανώτατη εκπαίδευση ήταν «πανομοιότυπες» με το νόμο – πλαίσιο που κατέθεσε και τελικά ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία; Με ποιον τρόπο θα «κουκούλωνε» ότι τη θέση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για «ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια» την υιοθέτησε ο υπουργός Παιδείας, αφού πρόκειται για μια πρόταση που υπηρετεί την πολιτική των ταξικών φραγμών στη μόρφωση;
Πώς αλλιώς θα έβρισκαν το θράσος να κάνουν κριτική για το λιμάνι στη Φάρκαινα και για το ξεπούλημα των λιμανιών, όταν ψήφισαν το Μάαστριχτ που δίνει στο κεφάλαιο όλες αυτές τις δυνατότητες ώστε οι κυβερνήσεις του δικομματισμού να στήνουν όλο αυτό το γλέντι στις πλάτες μας. ‘Η μήπως νομίζουν ότι επειδή τους πάνε «αέρα πατέρα» τα ΜΜΕ ντόπια και κεντρικά εμείς ξεχνάμε;
Και πότε θυμούνται το δικομματισμό; Άμα τρέχουν παρεούλα του στις τοπικές εκλογές, στα συνδικάτα και στα εργατικά κέντρα δεν είναι αυτοί; Άλλοι είναι;
Γι αυτό προτιμούνε ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το ΠΑΣΟΚ να ασκούνε την κριτική του «κουκουλοφόρου και της ομερτά». Για να μη μιλούνε για την ταμπακέρα. Για τον καπιταλισμό που θένε να εξωραΐσουν,  που τον προσκυνούν σαν τις μωρές παρθένες που δεν ήξεραν , δεν γνώριζαν.
Σ’ αυτή την επιχείρηση εντάσσεται και η προχτεσινή επίθεση του Γ. Παπανδρέου εναντίον του ΚΚΕ, επειδή δεν ψήφισε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο των ομολόγων και πρόταξε τη δική του πρόταση. Και επιτέθηκε στο ΚΚΕ για εσωτερική στο ΠΑΣΟΚ κατανάλωση, επειδή χάνει λαϊκές δυνάμεις από την επιρροή του λόγω ακριβώς της σύμπλευσής του με τη ΝΔ.
Κάθε …οξεία αντιπαράθεση, κάθε «παράσταση» που κατά καιρούς, λοιπόν, στήνουν στο Κοινοβούλιο και στις δημόσιες εμφανίσεις τους, υπηρετεί την κεντρική αποστολή που τους έχει αναθέσει η αστική τάξη και δεν είναι άλλη από την αποτροπή της ριζοσπαστικοποίησης των λαϊκών στρωμάτων και εγκλωβισμού τους στη λογική της διαχείρισης του συστήματος, που τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αποκαλούν «άλλο δρόμο». Ως γνήσιοι απολογητές και υπερασπιστές του καπιταλισμού, οι οπαδοί της «σοσιαλδημοκρατικής» και «κεντροαριστερής» διαχείρισής του έχουν μόνο ένα καθήκον: Την αποτροπή της αμφισβήτησής του…


ΑΜΠΑΖΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΕΛΟΣ ΝΓ ΤΟΥ ΚΚΕ