Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Παπαδόπουλος: Νέο λιμάνι: με τα μεγάλα έργα ή τη γνωστή μιζέρια;

Γιώργος Παπαδόπουλος: Νέο λιμάνι: με τα μεγάλα έργα ή τη γνωστή μιζέρια;

14

 ΝΕΟ  ΛΙΜΑΝΙ:  ΜΕ  ΤΑ  ΜΕΓΑΛΑ  ΕΡΓΑ Ή  ΜΕ  ΤΗ  ΓΝΩΣΤΗ  ΜΙΖΕΡΙΑ;
Του  Γιώργου  Φ.  Παπαδόπουλου – Δημοτικού  Συμβούλου  Χίου


 Παρακολουθούμε – και  πάλι – τις  τελευταίες  ημέρες,  μια  έντονη  αναφορά  στον  τοπικό  τύπο  για  τη  δυνατότητα  ή  όχι  κατασκευής  Νέου  Κεντρικού  Λιμανιού  στο  νησί  μας.
 Αναφέρω  ΄΄τη  δυνατότητα΄΄  επειδή  την  αναγκαιότητα,  εδώ  και  τουλάχιστον  10  χρόνια,  την  έχουν  αποδεχτεί  οι  πάντες  σε  όλες  τις  σχετικές  συζητήσεις  που  θυμάμαι,  από  το  1998  που  πρωτοασχολήθηκα  με  τα  τοπικά  δρώμενα.
 Σήμερα,  όμως,  που  μετά  από  όλο  αυτό  το  διάστημα  φτάσαμε  στο  παρά  πέντε,  με  το  έργο  έτοιμο  να  ξεκινήσει,  να  που  ακούγονται  οι  φωνές  που  λένε…  ΄΄είναι  ακριβό΄΄,  ΄΄δεν  υπάρχουν  χρήματα΄΄… ΄΄ας  βαθύνουμε  το  παλιό  λιμάνι΄΄…  ας  συμβιβαστούμε  με  τη  μοίρα  μας…,  λέω  εγώ (!).
 Και  καλά  να  το  έλεγε  αυτό  η  Κυβέρνηση  που  κρατάει  την  πίτα  και  μοιράζει  τους  πόρους…  να  μας  έλεγε  δηλαδή: ΄΄Έχω  τα  χρήματα αλλά  τα  δίνω  αλλού,  δεν  με  ενδιαφέρει  η  Χίος΄΄.  Κι  ας  ερχόταν  μετά,  στις  εκλογές,  να  πληρώσει  το  λογαριασμό  και  να  εισπράξει  το  ανάλογο  τίμημα…
 Από  που  κι  ως  που,  όμως,  μπαίνει  σ΄ αυτή  τη  λογική:  Ο  Δήμαρχος  Χίου,  τοπικοί  παράγοντες,  μερίδα  του  τοπικού  τύπου ? Τι ψάχνουν ?  Συγχωροχάρτι  για  την  αδιαφορία  της  Πολιτείας ? Και  γιατί  τρέμουν  μπροστά  στην  πρωτοβουλία  του  Νομάρχη  που  εκφράζει  τη  συντριπτική  πλειοψηφία  της  χιακής  γνώμης ?  Γιατί  δεν  κάνουν  ένα  γκάλοπ  να  δουν  ότι  οι  περισσότεροι  πολίτες  θέλουν  ένα  νέο  λιμάνι ?
 Τα  πράγματα  είναι  απλά:  Η  Χίος  χρειάζεται  ένα  νέο,  σύγχρονο  λιμάνι,  σε  νέα  θέση. 
 Τα  οφέλη,  θέλω  να  πιστεύω,  ότι  είναι  προφανή.  Καινούριες  υποδομές,  καλύτερες  για  μόνιμους  κατοίκους  και  επισκέπτες  και – παράλληλα – ανακούφιση  ενός  κεντρικού  κομματιού  της  πόλης  που  είναι  το  υφιστάμενο  λιμάνι  και  που  σήμερα  θυμίζει,  κυκλοφοριακά,  ζούγκλα. 
 Όσοι,  σήμερα,  λένε  το  αντίθετο  μάλλον  προσπαθούν  να  καλύψουν  κάποιους  που  είναι  ανεπαρκείς  και  υποστηρίζουν  απλά  ότι  η  Χίος  του  21ου  αιώνα  μπορεί  να  συνεχίσει  να  εξυπηρετείται  από  μια  λιμενική  υποδομή  του  19ου  αιώνα,  με  τα  σχετικά  μπαλώματα.
 Αλλά  ας  βγουν  να  το  πουν  ανοικτά: ΄΄Δε  χρειαζόμαστε  τα  μεγάλα  έργα,  συμβιβαζόμαστε  με  αυτό  που  έχουμε  σήμερα,  με  άλλα  λόγια,  με  τη  μιζέρια  μας΄΄.      
 Αν  σήμερα  που  μοιράζονται  οι  πόροι  του  ΕΣΠΑ  (Δ΄ Προγραμματικής  περιόδου)  σε  όλη  την  Ελλάδα,  δε  βρεθούμε  όλοι  μαζί  να  διεκδικήσουμε  το  αυτονόητο,  δε  θα  φταίει  κανένας  άλλος,  παρά  μόνο  ο  εαυτός  μας…