Αρχική Απόψεις Aρθρα ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ: Μποϋκοτάζ; στον καπιταλισμό και στα κόμματά του

ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ: Μποϋκοτάζ; στον καπιταλισμό και στα κόμματά του

10


 Έχω την εντύπωση ότι δυστυχώς η επιδημία της εντυπωσιοθηρίας  του μιμητισμού και εν τέλει του αποπροσανατολισμού, αργά αλλά βασανιστικά αρχίζει να ενδημεί και στη μεγάλη μερίδα των χιακών ΜΜΕ, των ημερήσιων τουλάχιστον, ως μια κάκιστη μεταφορά των χειραγωγητικών συνηθειών και λειτουργιών των κεντρικών ΜΜΕ, που ευλόγως λειτουργούν έτσι από τους ιδιοκτήτες τους μεγαλοκαναλάρχες, αφού πρόκειται για συνύφανση με το μεγάλο κεφάλαιο και η μαζική  πλύση εγκεφάλου αποτελεί για όλους αυτούς αναγκαία και ικανή συνθήκη επιβίωσης.
Αν κάτι είχε να καυχηθεί ο επαρχιακός τύπος αυτό ήταν, η διαφοροποίησή του από το βούρκο των κεντρικών ΜΜΕ.
Δυστυχώς, όλο και πιο συχνά, βλέπουμε μια συνισταμένη λειτουργία-ευτυχώς υπάρχουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που δεν αντιστρέφουν όμως την κατάσταση- ενταγμένη στη λογική, γρήγορο ρεπορτάζ για να βγει η «λάντζα», ελαφριά θέματα για να τα καταπίνει ο κόσμος, Life style προσέγγιση των θεμάτων, αντίληψη του «έλα τελειώνετε για να φύγουμε», συνοπτικό και «στυλιζαρισμένο» γράψιμο, για να είναι εύπεπτο, ασχέτως αν τα νοήματα λοβοτομούνται,   και απύθμενο κυνήγι διαφημίσεων, για να βγει το μεροκάματο των επιχειρήσεων, που έδειχναν οι άνθρωποί τους ότι είχαν μέτρο και μεράκι- μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν και είναι άλλωστε-αλλά που υπάρχει ερωτηματικό αν αυτό θα το διατηρήσουν , αν δεν το έχουν ήδη χάσει. Άλλωστε η καπιταλιστική αγορά είναι εδώ, το ίδιο και οι προσωπικές Θερμοπύλες.
Μαζί με όλα αυτά, που αρχίζουν να παγιώνονται στη λογική των περισσότερων τοπικών ΜΜΕ και η προκλητική υποτίμηση της νοημοσύνης μας, με συνθήματα του τύπου, να μποϋκοτάρουμε το τάδε ή το δείνα προϊόν ,υιοθετώντας τη λογική ότι για τις αυξήσεις φταίει η καταναλωτική μας μανία και όχι οι ιδιοκτήτες καπιταλιστές των επιχειρήσεων,  που σε αγαστή συνεργασία με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνουν συνεχείς επιδρομές στο βαλάντιό μας.
Υιοθετούν την τακτική των μεγάλων αστικών ΜΜΕ, τη λογική καταναλωτικών οργανώσεων και των θλιβερών τους προέδρων, όπως αυτόν που βλέπουμε στα κεντρικά κανάλια, που το πρώτο που λέει είναι ότι είναι υπέρ της ελεύθερης αγοράς αλλά της υγιούς με υγιή ανταγωνισμό.
 Είναι προφανές, ότι όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, μέσο πρόσωπο ή θεσμός ή τελεί εν συγχύσει, οπότε έχει ελαφρυντικό ή βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία και αυτό συμβαίνει με τους περισσότερους, που επιδιώκουν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος.
Στην εγκληματολογία υπάρχει μια νέα οπτική που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια και ονομάζεται θυματολογία, εξετάζοντας το έγκλημα από τη πλευρά του θύματος.  Η μία  τάση της, εξόχως αντιδραστική, θεμελιωμένη από το Η. von Henting, αναλύει την κάθε περίπτωση με τη λογική της συμμετοχής του θύματος στη θυματοποίησή του , μιλά μάλιστα για το «ένοχο Θύμα»(Γεωργούλας Στράτος «Αποκλίνουσα συμπεριφορά των Νέων» σελ 173 Εκκρεμές)
Αυτή η τακτική ,εφαρμόζεται συνειδητά από τους κρατούντες και τα κόμματά τους σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Φταίμε γιατί καταναλώνουμε, φταίμε γιατί κάνουμε στα παιδιά μας φροντιστήρια, φταίμε γιατί δίνουμε φακελάκι στο γιατρό, φταίμε γιατί ζούμε πολλά χρόνια και αδειάζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, φταίμε , φταίμε….
 Είναι φυσικό λοιπόν, τα κόμματα του δικομματισμού-εθνικισμού, να εφαρμόζουν αυτή την ζωτική γι αυτά τακτική,  οι οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ- να ψάχνουν κίνημα καταναλωτών μετά των ομοφυλοφίλων για να μαζέψουν ψήφους μπας και κυβερνήσουν, αλλά το ζήτημα πλέον εκτροχιάζεται αφού και η πλειοψηφία των τοπικών ΜΜΕ αναλαμβάνουν να μας κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα αυτής της χειραγώγησης.
Ερμηνεύσιμο είναι , αφού αποτελούν μέρος του προβλήματος, στο αστικό εποικοδόμημα ανήκουν, συμφέροντα τούτων ή εκείνων των τάξεων εκπροσωπούν όπως θα έλεγε και ο Λένιν.
Ο τόπος μας όμως είναι μικρός, γνωριζόμαστε όλοι και δε χρειάζεται η υπερβολή, δε χρειάζεται να ξεπεράσουμε αυτούς που πρώτα διδάσκουν όλο αυτό το χάλι. Χρειάζεται αιδώς και περίσκεψη, επιστροφή σ’ αυτό από πού ξεκίνησε ο καθένας και κυρίως αυτοπροσδιορισμός του ρόλου του που είναι σημαντικός. Στο κάτω κάτω η δημοσιογραφία μπορεί να φαντάζει πόρνη έτσι όπως την κατάντησαν τα αστέρια των μεγαλοκαναλαρχών και μεγαλοεκδοτών, αλλά δεν παύει να είναι λειτούργημα όταν ασκείται σωστά, για να μην πω ταξικά.
Γι αυτό και δεν πρόκειται να μποϋκοτάρω κανένα προϊόν. Προτιμώ για πολλοστή φορά να μποϋκοτάρω τον καπιταλισμό, τα κόμματά του, τους μικρομέγαλους δορυφόρους τους, για πολλοστή φορά να βρεθώ στην Απλωταριά διαμαρτυρόμενος με το ΠΑΜΕ για τις αυξήσεις του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκφραστών του δικομματισμού ή του εκκολαπτόμενου διπολισμού, παρά να ζω με αυταπάτες και μάλιστα καπιταλιστικής κοπής. Μπορούμε δε αυτό να το κάνουμε με ή χωρίς τα τοπικά ΜΜΕ, άλλωστε υπήρχαμε πριν από αυτά θα υπάρξουμε και μετά από αυτά . 90 χρόνια ζωής έχει το ΚΚΕ, 90 χρόνια κατακόκκινα κυριολεκτικά και μεταφορικά, δε θα υπογράψουμε δήλωση τώρα!
Η πρόσκληση –πρόκληση είναι ανοιχτή προς διάψευση, με παρονομαστή και κριτή το χρόνο!

ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ