Αρχική Απόψεις Aρθρα Μάρκος Σκούφαλος: ΛΑΟΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΕΕ 1-0

Μάρκος Σκούφαλος: ΛΑΟΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΕΕ 1-0

8

 ΛΑΟΣ  ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΕΕ 1-0
“CHE FΑCE…IL GRAN RIFIUTO”


 Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντά το, πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησή του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
Όχι θα ξανάλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
τ’  Όχι εκείνο, το ορθόν, εις όλη την ζωήν του.»
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ
Αφιερώνεται σε όλους τους αστούς Ευρωπαίους εταίρους μας, στους φραγκοφορεμένους της κυβέρνησής μας και στους συνοδοιπόρους τους σοσιαλδημοκράτες του ΠΑΣΟΚ, καθώς και στους “αριστερούς” του ΣΥΡΙΖΑ που μετέφρασαν το δυνατό Ιρλανδικό ΟΧΙ, σε ένα μινιμαλιστικό όχι σ’ αυτήν την ΕΕ και ναι σε μια άλλη Ευρώπη του δημοκρατικού Ευρωκοινοβουλίου, η οποία ενυπάρχει στους δικούς τους και μόνο οπορτουνιστικούς εγκέφαλους.
Φυσικά δεν κατόρθωσαν σε αυτή τη φάση οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ να θολώσουν τα νερά και να το «παίξουν» υπερεπαναστάτες. Το 1/3 της κοινοβουλευτικής τους ομάδας, Παπαγιαννάκης κλπ, απουσίαζαν από τη Βουλή για να αποφύγουν να πάρουν θέση και για τη  λατρευτή τους ΕΕ και τις υποδουλωτικές συνθήκες της.
Όταν  λοιπόν σε ένα κόμμα που θέλει να λέγεται «αριστερό» η πολυφωνία του συναρτάται με τη στήριξη του συστήματος,  μερικά ή ολικά αναλόγως τι καιρός φυσά, τότε αυτό το κόμμα αποτελεί μια κλασική ρεζέρβα του καπιταλισμού, γι αυτό και τυγχάνουν επικοινωνιακά της πλήρους στήριξης των αστικών ΜΜΕ, μικρών, μεγάλων ή επαρχιακών.
Ενώ περιμέναμε με αφορμή το δημοψήφισμα για την ευρωσυνθήκη, που και αυτοί συμφώνησαν στη διεξαγωγή του, να δούμε τα γνωστά happenings που είδαμε για τη ρημάδα την ακρίβεια με δωρεάν καφεδάκια και κολιέ από κεράσια, μείνανε  σχεδόν μόνο στον κοινοβουλευτικό έλεγχο και την περασμένη Πέμπτη 19 Ιουνίου πάλι παρεούλα τους είδαμε με τα λευκά κολάρα της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ για την ακρίβεια.
Ευεξήγητο για το συνεπή εκπρόσωπο του οπορτουνισμού στην Ελλάδα. Το κίνημα έχει νόημα  γι αυτούς ως κίνημα συστημικό,, ως κίνημα αλλά Φουκώ, που βελτιώνει την εξουσιαστική πλατφόρμα.(Αλεξίου Θανάσης, Περιθωριοποίηση και ενσωμάτωση σελ 35 εκδ Παπαζήσησης).
Γι αυτούς δεν έχει θέση το ταξικό κίνημα που συνδέει την τακτική με τη στρατηγική, δηλαδή την καθημερινή πάλη με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, αυτό δηλαδή το κίνημα που εκφράζεται μέσα από το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ και κάθε ριζοσπαστική προσωπικότητα ή συλλογικότητα που δεν μπαίνει στην προκρούστεια κλίνη του καπιταλισμού.
Όσο για το δικομματισμό περίτρανα έδειξε και ποια είναι η δημοκρατία του με την άρνησή του για το δημοψήφισμα-η κωμωδία ΠΑΣΟΚ αποκαλύφθηκε από το Ριζοσπάστη- αλλά και το πόσο βαθιά προσκυνημένοι είναι στον ιμπεριαλισμό.
Από αυτό γίνεται φανερό και τι αξία έχουν τα κροκοδείλια δάκρυα του Πρωθυπουργού, του αρχηγού της αξιωματικής  αντιπολίτευσης και των παρατρεχάμενων τους, για την ακρίβεια και τα λαϊκά προβλήματα.
Κατά τα άλλα τους μάραναν τα σκάνδαλα της Siemens που πολύ σωστά επεσήμανε η Αλέκα Παπαρήγα εκ μέρους του ΚΚΕ, ότι όσο υπάρχουν αυτές θα υπάρχουν και οι μίζες. Είναι ο κόσμος τους , η κοινωνία τους, η αγορά τους το ηθικό τους ανάστημα. Αυτόν τον καπιταλιστικό κόσμο, με νύχια  και με δόντια περιφρουρεί ο δικομματισμός, να τον φτιασιδώσει και να τον εξανθρωπίσει επιδιώκει ο οπορτουνισμός σε Ευρώπη και Ελλάδα με κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ, παραπληρώματα της καπιταλιστικής διαχείρισης.
Αξιοσημείωτο δε είναι ότι στην Ιρλανδία το εκεί Κομμουνιστικό κόμμα ελέω εκλογικού νόμου δεν εκπροσωπείται στην ιρλανδική βουλή, πρωτοστάτησε όμως στους αγώνες και στη δημιουργία της πλατφόρμας του ΟΧΙ. Αυτό λέει πολλά για το πού δένεται το ατσάλι και πού διεξάγεται η ταξική πάλη, αλλά και το ποιος είναι ο ρόλος των αστικών κοινοβουλίων- λογοκοπείων.
Το ΚΚΕ, δικαιωμένο και πάλι από το Ιρλανδικό ΟΧΙ συνεχίζει να βαδίζει για άλλη μια φορά στην απειθαρχία, στο δικό του Όχι , το ορθόν μέχρι την τελική νικη.


ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ